กลอนแหล่ จาก



จากทุ่งท้องนา อีสานบ้านอยู่ ห่างไกลสุดกู่ ซอมซ่อซุกหัว

จากถิ่นคับแค้น แสนสุดมืดมัว จากแล้วครอบครัว ดุจแพล่องลอย

จากแล้วชีวิต ต่ำต้อยเดี่ยวโดด จากแล้วความโหด โศกเศร้าเหงาหงอย

จากแล้วคันไถ ไร่นาป่าดอย จากแล้วคนคอยให้หวนกลับคืน

จากแล้วความช้ำ ระกำหน่วงหนัก จากแล้วคนรัก กลับกลายเป็นอื่น

จากแล้วชีวิต แสนจนกล้ำกลืน จากแล้วชุ่มชื่นเพียงฝันมายา

สู่อ้อมอกธรรม ชี้นำชีวิต ธรรมะลิขิต ชีวิตล้ำค่า

ลำบากกินเกลือเหลือรอยน้ำตา ยังหวังอยู่ว่า พบคนใจดี.

หมายเลขบันทึก: 604258เขียนเมื่อ 29 มีนาคม 2016 14:06 น. ()แก้ไขเมื่อ 29 มีนาคม 2016 14:06 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (3)

ชอบใจกลอนครับ

สบายดีนะครับ

เป็นไปตามอารมณ์ครับ ท่าน ดร. ขจิต ฝอยทอง

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี