หลังจากที่ห่างหายไปจาก GotoKnow ครบ ๑๐ สัปดาห์ (=๑ ภาคเรียนของโรงเรียนเพลินพัฒนาพอดี)ดิฉันก็เริ่มตั้งหลักได้ว่าจะจัดสรรเวลามาเขียนบันทึกได้อย่างไร เพราะหน้างานใหม่ที่ต้องเข้าไปรับผิดชอบนั้น มีความหลากหลาย และแตกต่าง ทั้งประเภทของงาน รวมไปถึงพื้นที่ที่จะต้องเข้าไปดูแลรับผิดชอบ ซึ่งจะทะยอยเล่าให้ฟังในตอนต่อๆไปนะคะ

วันนี้มาเริ่มกันที่ความเดิมตอนที่แล้วกันก่อน หลังจากที่ดิฉันจบการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง จากสำนักของพระเจ้าตาที่ สคส.แล้ว ดิฉันก็ได้เหมือนกับแพทย์อินเทอร์น ที่ต้องกลับมาทำงานกับโรงพยาบาลต้นสังกัด และต้องใช้สรรพวิชาที่ได้ร่ำเรียนมาตอนเป็นอินเทอร์นไปปรับประยุกต์ใช้กับสถานการณ์จริง ในบริบทจริง ให้ได้มากที่สุด

หลายสิ่งยิ่งได้ลงมือทำก็ยิ่งได้รู้มากขึ้น อีกหลายสิ่งก็ยังต้องค้นคว้าทดลองกันต่อไป ความเป็นจริงอย่างหนึ่งของคนที่จะทำงานให้สำเร็จได้ นอกจากจะต้องมีอิทธิบาท ๔ ดังชื่อภาคเรียนที่โรงเรียนแล้ว ก็ยังต้องมีความสามารถในการทำงานให้สำเร็จได้ด้วยตนเอง ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญข้อหนึ่งที่ทาง สคส.ระบุว่าคนที่จะมาเป็นอินเทอร์นทุกคนต้องมี ก่อนหน้านี้ก็ไม่รู้สึกแจ่มชัดกับความสำคัญของเงื่อนข้อนี้เท่าใดนักอาจจะเนื่องมาจากว่าดิฉันทำงานอยู่ที่โรงเรียนเพลินพัฒนา ทุกคนจึงต้องช่วยกันพัฒนาทุกสิ่งที่ขวางหน้า งานพัฒนาจึงเป็นงานที่ต้องทำอยู่ตลอดเวลา

ต่อเมื่อได้มาเห็นวิธีการทำงานของ สคส.ที่ทุกหน่วยต้องสมบูรณ์ในตัวเอง เพื่อให้เกิดความคล่องแคล่ว และความเป็นอิสระต่อกันสูงสุด ดิฉันก็มีภาพในอนาคตต่อโรงเรียนของตัวเองชัดเจนขึ้น และมองเห็นโครงสร้างใหม่ๆที่จะขับเคลื่อนโรงเรียนให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันได้เร็วขึ้น ทั้งนี้ ต้องอาศัยทั้งศักยภาพของคนทำงานและการสื่อสารที่ฉับไวด้วย การสื่อสารภายในจึงเป็นเรื่องที่ต้องปรับปรุงเป็นลำดับแรกๆ และต้องมีการประชาสัมพันธ์ให้ทุกคนเข้าใช้เป็นช่องทางอย่างเป็นปกติวิสัย

แผนแรกที่ทำหลังจากที่สร้างโฉมใหม่ของอินทราเน็ตให้ไฉไลแล้วก็คือการส่งเจ้าของงาน คือคุณครูส้มไปประชาสัมพันธ์ถึงช่วงชั้น เรียกว่าไปเดินเคาะประตูบ้านกันเลย ผลที่ได้รับนั้นเกินคาด และที่ฮือฮากันมากก็คือการเข้าไปดูชื่อของตนในประกาศขนาดของการใช้พื้นที่ในserver ว่าปริมาณข้อมูลของใครมีขนาดเท่าไหร่ และของใครใกล้เต็มแล้วบ้าง หากเห็นว่ายังมีที่เหลือก็แสดงอาการโล่งอกกันใหญ่ ที่เริ่มต้นด้วยดีอย่างนี้ได้ ก็เพราะมีบทเรียนดีๆจาก สคส.เก็บไว้ใช้ไตร่ตรองค่ะ

ป.ล. แต่ตอนนี้กำลังมีปัญหาเรื่องการขึ้นย่อหน้าใหม่ค่ะ ดิฉันพิมพ์ลงในบันทึก ในส่วนเนื้อหาเลย และมีย่อหน้าตามปกติ แต่ไม่ทราบว่าทำไมพอบันทึกเก็บแล้วย่อหน้าจึงหายไป จะแก้ไขอย่างไรได้บ้างคะ

ป.ล.๒ กำลังทดลองทำตามที่อาจารย์ขจิตแนะนำค่ะ ถ้ายังไม่ได้ผลก็จะลองวิธีของอาจารย์ beeman ดูค่ะ

ป.ล.๓ ความพยายามทั้งหมดยังไม่สัมฤทธิ์ผล ณ ขณะนี้ค่ะ

ป.ล.๔ น้องที่เป็นโปรแกรมเมอร์บอกว่าให้ทดลองกำกับข้อความท้ายประโยคด้วยคำสั่งภาษา html