การเตรียมตัวคืนสภาพสู่ที่มา

เกือบลืมแล้วนะเนี่ยว่า อายุ 55 แล้ว.....

ถ้าไม่ได้รับหนังสือสำรวจผู้เกษียณอายุราชการในอีก 5 ปีข้างหน้า

.....37 ปีกับการรับราชการครู ด้วยทุนครูชนบทขององค์การบริหารส่วนจังหวัดปี 2521

ใช้เวลาเรียนแค่ 2 ปี หลังจากจบชั้น มศ.3 สมัยนั้น อายุ 18 ปี 11 เดือน ครบเกณฑ์เข้ารับราชการได้

เมื่อเทียบกับเด็กที่เรียนปัจจุบัน ที่เพิ่งจบระดับอุดมศึกษา กำลังจะเข้าเรียนระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1

พ่อแม่บางคนหาเงินส่งลูกเรียนแทบล้มประดาตาย เพื่อให้ลูกได้เรียนในระดับสูง เพื่อจะได้มีงานทำเลี้ยงตัวเองโดยที่ไม่ต้อลำบากเหมือนพ่อแม่

แต่การเข้างานตามที่ปรารถนาก็ยากเสียเหลือเกิน โดยเฉพาะงานราชการ

ทำให้คิดย้อนกลับไปถึงตัวเอง เมื่อครั้งที่พ่อแม่ต้องทำงานหนัก เพื่อส่งให้เรียนครูไม่ได้ พ่อแม่ไม่มีความรู้อะไรที่จะแนะนำเลยว่าต้องเรียนอะไรที่ไหน

เราเองต้องดิ้นรนเพื่อจะได้เรียน โดยเฉพาะ "ครู" ความใฝ่ฝันที่สมกับฐานะความเป็นอยู่และสมองที่คิดว่าน่าจะเหมาะสมกับเราที่สุด

ความยากจนและความลำบากของพ่อแม่ ทำให้เรามุมานะในการสอบชิงทุนรัฐบาล เพื่อแบ่งเบาภาระพ่อแม่(ซึ่งหายากเต็มทีในสมัปัจจุบัน)

37 ปีกับความภูมิใจอันยิ่งใหญ่ ที่ได้มีโอกาสทดแทนคุณบิดามารดาและแผ่นดินไทย ในฐานะข้าฯของแผ่นดิน ซึ่งเราถือเป็นเกียรติภูมิเลยทีเดียว

อีก 5 ปี ก็จะพ้นหน้าที่อันยิ่งใหญ่นี่แล้วซินะ................การเตรียมตัวสู่ที่มาของเรา ก็คงกลับไปพลิกฟื้น ผืนแผ่นดินของพ่อแม่เพื่อให้มีชีวิต เสมือนครั้งที่เรายังเด็ก

คิดแล้วก็ปลื้มกับสิ่งที่เราได้มีโอกาสปฏิบัติเช่นนี้มาเกือบครึ่งชีวิต.....มันไม่ใช่ภาระหากมันคือหน้าที่ที่น่าภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง

จากอดีตเด็กลูกชาวสวนจนๆที่โชคดีคนหนึ่ง

วิไลลักษณ์ มินท์ศิริ (นางฟ้า เบื่อสวรรค์)

4 กพ. 2559