วันเด็กปีที่ 10 ของดวงใจ(เกือบโค้งสุดท้ายแล้ว...ที่ลูกจะผ่านพ้นวัยเด็กของลูกไป)

ดอกไม้ บางดอก.. บางสายพันธ์ กว่าจะออกดอก ชูช่อให้เจ้าของที่ปลูกชื่นใจนั้น.. มันต้องใช้เวลาของมันเสมอ นี่จึงทำให้พ่อคิดต่อว่า....ลูกของพ่อทั้งสองคนนั้น ...ต่างก็เป็นดอกไม้คนละต้น.. คนละพันธุ์กัน .. พ่อจะไม่หวั่นไหวว่า...ดอกไม้ต้นไม้ที่พ่อปลูกไว้..ต้นไหนมันจะผลิดอก.. ออกมาให้พ่อชื่นใจเมื่อใด? พ่อคิดแต่เพียงว่า....เมื่อถึงเวลาของมัน ...ดอกไม้ทั้งสองต้นที่พ่อปลูกนี้ก็จะบานให้พ่อชื่นใจได้เสมอ ... พ่อคิดเช่นนั้นนะ

..

เท่าที่พ่อจำได้.... ลูกสองคนของพ่อ....ทั้งพี่เพชรและดวงใจได้มาเที่ยววันเด็กแทบจะทุกปีที่วันนั้นมาถึง....และพ่อคิดเสมอว่า..ลูกทั้งสองนั้นโชคดีที่ได้มีโอกาสมาเห็นวันสำคัญในวัยเยาว์ของตัวลูกเอง ซึ่งผิดกับพ่อเมื่อวันวาน.....น้อยครั้งนักที่วัยเด็กของพ่อจะได้ทำเช่นนี้.. นั้นเป็นเพราะว่า...ปู่ของลูก ย่าของลูก ...มีลูกเยอะ ทำให้ต้องเจียดเวลามาทำเช่นนี้ในแบบของพ่อไม่ได้......

..

วันเด็กในวันวานของพ่อจึงไม่มีความทรงจำให้พ่อรำลึกถึง..มากนัก..

..

..

วันเด็กปีนี้ .....หนูโตขึ้นเยอะ....แต่หนูก็ยังโหยหาและคะยั้นคะยอ..ให้พ่อตื่นแต่เช้าเพื่อพาหนูไปในงานแต่เนิ่น ๆ ..

...และสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่พ่อไม่เคยปฏิเสธในความตั้งใจของลูกเลย...

..หาแต่ว่ากิจกรรมในวันเด็กปีนี้.. พ่อมีมุมมอง....ของการพาลูกไปเที่ยววันเด็กเพิ่มมากขึ้น

และพ่อดูว่า...ลูกกล้าที่จะทำอะไรด้วยตัวของลูกเองมากขึ้นกว่าทุก ๆ ปีที่ผ่านมา

...

กิจกรรมในวันเด็ก...พ่อสังเกตุได้หลาย ๆ กิจกรรม... ที่เด็กตัวเท่าหนูไม่ค่อยให้ความสนใจ แต่ว่า...พ่อรู้ว่าหนูนั้นเติบโตเร็วกว่าอายุนั้นเอง.. จึงทำให้มองสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกัน

อย่างเช่น... กิจกรรมโยนลูกบอลที่หนูเข้าไปร่วมเล่นด้วย พ่อก็มองว่าหนูตัวโตมากกว่าเด็กในกลุ่ม จนทำให้พี่ ๆ ที่ทำกิจกรรมเชิญหนูออกมาก่อนเพราะเกรงว่าจะได้เปรียบกว่าเด็กคนอื่น....หนูก็ยอมเดินออกมาโดยดี โดยไม่มีปฏิกริยาโต้ตอบ หรือเสียใจแต่อย่างใด? และก็พยายามยืนรอที่จะเล่นในรอบถัดไป...ซึ่งพ่อเห็นว่ารอบถัดไปหนูก็คงอดเล่นอีกตามเคยเพราะเด็กตัวเท่าหนูนั้นไม่มีเลย....

..

พ่อจึงชวนหนูออกไปเดินดูกิจกรรมอย่างอื่น...ในอีกหลาย ๆ ซุ้ม.....และหนูก็ชี้ไปที่กิจกรรมระบายสี ตัวการ์ตูน... ซึ่งพ่อรู้ดีว่า..เป็นกิจกรรมที่หนูชอบมาตั้งแต่เล็ก ๆ แล้ว.. เป็นซุ้มกิจกรรมที่ไม่มีรางวัลของล่อใจอะไรหรอกนะ ..แต่พ่อก็เห็นหนูเดินลิ่วเข้าไป... ได้กระดาษและนมมา 1 กล่อง...และโชคดีที่พอมีที่นั่งให้หนูระบายสีตัวการ์ตูน...ที่หนูเลือก

..

..

กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมที่พ่อยืนเฝ้าดูหนูนานที่สุดเกือบครึ่งชั่วโมง....เห็นจะได้ เพียงแค่ได้เห็นหนูมีความตั้งใจในสิ่งที่หนูชอบ....พ่อก็ดีใจเป็นที่สุดแล้ว ...รางวัลเพียงแค่นมกล่องเดียวนั้น....จึงมีค่าเกินกว่าสิ่งที่หนูได้รับ....

..

...พ่อยืนมองหนูนั่งระบายตัวการ์ตูนอยู่ห่าง ๆ ....จนเกือบเสร็จ...

..

และระว่างนั้นเอง...พิธีกรในงานวันเด็กก็เดินเข้ามานั่งใกล้ ๆ หนู ... พร้อมกับพูดถามและบันทึกเสียงอะไรบางอย่าง? ..กับหนู

..

..

พ่อไม่รู้หรอกนะว่า...เธอถามสิ่งใด?กับหนู... แต่พ่อเห็นหนูพูดตอบกลับไปโดยไม่มีท่าทีที่เรียกร้องให้พ่อเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ

..

และสิ่งนี้เอง.......ที่ทำให้พ่อเห็นว่า หนูได้พัฒนาการความคิดในวัยของหนูมากขึ้น มากจนทำให้พ่อคิดว่า....สิ่งนี้เองคือรางวัลชิ้นใหญ่ของหนู..ในวันเด็กปีนี้เลยละ!!

..

พ่อดีใจและภูมิใจนะ.. ที่หนูกล้าคิด.... กล้าตอบและกล้าตัดสินใจพูด....ด้วยตัวของหนูเอง..

..

..

วันเด็กปีนี้...พ่อจึงได้บางสิ่ง บางอย่างกลับมาบ้านมากกว่าที่พ่อคิดไว้...

..

และนับจากนี้ต่อไป... อีกสองปีที่หนูจะผ่านพ้นวัยเด็กเช่นนี้ของหนูไป....

พ่อเชื่อว่า..หนูจะมีสิ่งที่หนู.. record อยู่ในใจพร้อมที่จะย่างก้าวต่อไปบนเส้นทางชีวิตของหนูเอง...

..

ดอกไม้ บางดอก.. บางสายพันธ์ กว่าจะออกดอก ชูช่อให้เจ้าของที่ปลูกชื่นใจนั้น.. มันต้องใช้เวลาของมันเสมอ

นี่จึงทำให้พ่อคิดต่อว่า....ลูกของพ่อทั้งสองคนนั้น ...ต่างก็เป็นดอกไม้คนละต้น.. คนละพันธุ์กัน

..

พ่อจะไม่หวั่นไหวว่า...ดอกไม้ต้นไม้ที่พ่อปลูกไว้..ต้นไหนมันจะผลิดอก.. ออกมาให้พ่อชื่นใจเมื่อใด?

พ่อคิดแต่เพียงว่า....เมื่อถึงเวลาของมัน ...ดอกไม้ทั้งสองต้นที่พ่อปลูกนี้ก็จะบานให้พ่อชื่นใจได้เสมอ ... พ่อคิดเช่นนั้นนะ

..

..

และ...พ่อก็จะรอวันนั้น.... วันที่ดอกไม้ทั้งสองของพ่อจะผลิดอก... เบ่งบานให้พ่อหายเหนื่อย...นานเท่าไหร่?..พ่อก็จะรอ?


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชื่นชม....ถนนสายชีวิต



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

วันของเด็ก ๆ สนุกกันเต็มที่ เพราะผู้ใหญ่เข้าใจเด็กจ้ะ

ขอบคุณมากครับคุณครูมะเดื่อ

สวัสดีปีใหม่ 2559 ขอให้มีความสุขความเจริญตลอดปีเลยนะครับ

..


  • โอ๋-อโณ
  • บุษยมาศ
  • อาจารย์ต้น
  • คุณมะเดื่อ
  • ขอบคุณมากนะครับ