เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอน นางฟ้าน้อยของย่าบุษ

เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอน นางฟ้าน้อยของย่าบุษ

มาช่วงวัย ๔ ขวบ ๖ เดือน...ฟ้าคราม...เริ่มตัวสูงขึ้นมาก ๆ...

ย่าบุษ ถามแม่อ้อมว่า...ฟ้าฯ ทานข้าวมากไหม? แม่อ้อมตอบย่าว่า...

ทานมาก ทั้งข้าว ขนม...แต่ไม่อ้วน...แสดงว่า "ยึดตัว" เพราะย่าสังเกตว่า

ตัวนู๋สูงขึ้นมาก ๆ หุ่นจะคล้าย ๆ กับลุงภัคร โดยเฉพาะเท้าเธอ...ถอดแบบ

ของลุงภัคร พ่อเพรียงมาเป๊ะ!!! เลย...ช่วงนี้ เธอพูดรู้เรื่องขึ้นมาก

ย่าใส่เรื่องการพูดแบบมีเหตุ ผล...ไม่งอแง บอกกันแล้วรู้เรื่องว่าจะทำอย่างไร...

ดูเธอก็เชื่อฟังดี...เธอเป็นเด็กว่านอน สอนง่าย...แต่นิสัยนี่สิ!!! ปู่เรว่า...

ดูจะงอน ๆ ไปทางใครน้าาา??? คริ ๆ ๆ...ไปทางย่าบุษไง...ขี้งอน...

ชอบให้คนในบ้านเอาใจ...หากหาย "หมดตูด"...ปู่เรบอกย่าบุษว่าแบบนั้น...อิอิ...

แม้แต่ "ฟ้าคราม" ยังรู้ใจย่าบุษไปหมดคร่าาา...ครอบครัวของเราอยู่กันอย่างมีความสุข

นู๋ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อเพรียง แม่อ้อม แบบครอบครัว...แต่นู๋เกรงกลัวพ่อเพรียงมากกว่า

แม่อ้อม...ยามใดแม่อ้อม พ่อเพรียง ว่านู๋ ๆ ก็จะหาคนพึ่งพา คนนั้น คือ ปู่เร...

แต่หากยามใดเธอกับพ่อ แม่ สนุก หัวเราะอยู่ด้วยกัน เธอจะไม่มาหาปู่เร...

เป็นเรื่องธรรมดาของเธอเอง...ครูที่สอนเธอบอกว่า...ฟ้าครามเป็นเด็กที่เก่ง

IT มาก ๆ...เวลาคุณครูและเพื่อน ๆ จะถ่ายรูป แต่หาช่างถ่ายรูปไม่ได้

ฟ้าคราม...เธอจะอาสาเป็นช่างภาพ ถ่ายให้ ครูดูภาพที่เธอถ่ายให้...

ถึงกับเอ่ยปากชมว่า...เก่งมาก เธอถ่ายภาพออกมาสวย ๆ ทุกภาพ...

อ่ะอ้า!!! รู้จัก "ฟ้าคราม" น้อยไปสะแล้ววววคร่าา...ก็เธอเล่น i Phone,

i Pad เกือบทุกวัน เธอจะไม่เก่งได้ไงคร้าาา...เธอเป็นเทคโนโลยีตั้งแต่วัยยัง

ไม่ถึง ๕ ขวบเลย...เนื่องจากเธอมีโอกาสมากกว่าเด็กคนอื่น ๆ...

เธอสามารถทำได้ด้วยตัวของเธอเอง...ย่าสังเกตว่า...เธอคล่องมากขึ้น

กับ IT...แต่พ่อเพรียงมีข้อแม้กับเธอว่า...ห้ามเล่นนานเกินไป

ครั้งหนึ่งเล่นได้ระหว่าง ๕ - ๑๐ นาทีเท่านั้น...ซึ่งเธอก็เชื่อฟังด้วยดี...

วัยนี้ เธอเริ่มทำท่าทางแปลก ๆ ชอบทำหน้าทะเล้นเหมือนเด็ก ๆ ผู้ชาย

และชอบรำไทย...ซึ่งเธอรำด้วยตัวของเธอเอง...ไม่รู้เธอนึกอย่างไร

เธอบอกย่าบุษว่า เธอรำไทยได้...คริ ๆ ๆ แล้วเธอก็รำให้ปู่เรและย่าบุษดู

เธอรำได้จริง ๆ ตามที่เธอพูด...ไม่เคยมีใครสอน แต่เธอทำได้...อิอิ...

เลือดศิลปินแรงสะจริง ๆ คร่าาา...ฟ้าคราม เก่งมากลูก...นู๋เป็นนางฟ้าน้อยของย่าบุษนะคร้าาา...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๐ มกราคม ๒๕๕๙





















บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม"



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

น่ารักเหมือนคุณย่าจ้าา

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณมะเดื่อ

น้องฟ้าคราม โตขึ้นแล้วน่ารักขึ้นมากเลยนะครับ คนเลี้ยงก็หายเหนื่อย ชื่นชมครับพี่บุษ

เขียนเมื่อ 

รำสวยครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณแสง...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ต้น