ชีวิตนี้น้อยนัก แต่สำคัญนัก

ใบบุญ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เมื่อวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘ ประเทศไทยได้จัดพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ทำให้ผู้เขียนนึกถึงหนังสือเล่มเล็กๆที่ได้รับมาเมื่อหลายปีแล้ว เมื่ออ่านแล้ว ประโยคที่จำติดใจเสมอ คือ ชีวิตนี้น้อยนัก แต่สำคัญนัก.... ผู้เขียนจึงได้ไปค้นหาและนำมาอ่านอีกครั้ง หนังสือเล่มนี้ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก (เจริญ สุวฑฒโน) ผู้ประพันธ์ พระองค์ประพันธ์ไว้ได้น่าอ่านมาก และอ่านกี่ครั้ง ก็ยังคงซาบซึ้ง และให้รีบกระทำกรรมดี ค่ะ

สิ่งที่หนังสือเล่มนี้สอนให้เราระลึกเสมอ ดังความในหนังสือที่ขออนุญาตคัดลอกมาให้ท่านผู้สนใจได้อ่านบ้าง ดังนี้ คือ

    • "ชีวิตนี้น้อยนัก แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ เป็นทางแยกจะไปสูงไปต่ำ จะไปดี ไปร้าย เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี แล้วจงเลือกเถิด เลือกให้ดีเถิด..."

    • "ผลดีเกิดแต่เหตุดีเท่านั้น ผลดีไม่มีเกิดแต่เหตุไม่ดีได้เลย"

    • "ความคุ้นเคยกับสิ่งดีมีมงคล จึงเป็นความสำคัญอย่างยิ่ง"

    • "แม้ปราถนาจะเสวยผลดีแห่งกรรมดีนั้นสืบต่อไปในอนาคต ทั้งในอนาคตของปัจจุบันชาติและทั้งในอนาคตของภพชาติเบื้องหน้าที่พ้นจากภพชาติปัจจุบันไปแล้ว ก็พึงตั้งใจประกอบกรรมดีอันเป็นเหตุดีต่อไปให้มั่นคงสม่ำเสมอ"

    • "นั่นก็คือต้องทำบุญทำกุศล คุณงามความดีให้มากที่สุดให้เต็มสติปัญญาความสามาถเสมอ ความดีเท่านั้นจะช่วยให้พ้นมือแห่งกรรมร้ายได้"

    • "ทุกคนมีชีวิตที่มิได้ราบรื่นเสมอไป ไม่มีสุขตลอดชีวิต ไม่มีทุกข์ตลอดชีวิต ไม่พบแต่สิ่งที่ดีงามตลอดชีวิต ไม่มพบแต่สิ่งชั่วร้ายตลอดชีวิต แต่ละคนพบอะไรๆ ทั้งดีทั้งร้าย"

    • "เมื่อกรรมดีจะส่งผลก็ไม่มีอะไรหรือผู้ใดจะกีดกั้นยับยั้งได้ กรรมไม่มดีที่แรงกว่าเท่านั้นที่จะกีดกั้นขัดขวางได้ ไม่ให้กรรมดีอาจส่งผล"

    • "ชีวิตในชาติปัจจุบันนี้สำคัญก็เพราะในชีวิตนี้เราสามารถหนีกรรมไม่ดีที่ทำไว้ในอดีตได้"

    • "ชีวิตนี้เท่านั้นที่เราจะพบทางหนีได้และชีวิตนี้ก็น้อยนัก มัวผลัดวันประกันพรุ่งไม่ได้ พ้นจากชาตินี้ไปแล้ว จะไม่มีโอกาสดีให้วิ่งหนีกรรมได้อีกเลย"

    • อำนาจยิ่งใหญ่ของกรรมที่นำไปเช่นนั้น และยังจะนำผลร้ายแก่ผู้ขาดสติขาดปัญญาที่จะพาตัวหนี้ให้พ้นมือแห่งกรรมที่ตนได้กระทำไว้แล้ว"

    • เรามีบุญที่ได้เกิดเป็นมนุษย์ ได้มีชาตินี้ ที่แม้จะน้อยนัก แต่ก็เป็นชีวิตเดียวที่สามารถจะพาเราหนีกรรมไม่ดีได้ และก็เป็นชีวิตเดียวที่จะพาเราไปสวรรค์ก็ได้ นิพพานก็ได้"
    • ชีวิตนี้น้อยนัก พึงใช้ชีวิตนี้อย่างผู้มีปัญญาให้เป็นทางไปสู่ชีวิตหน้าที่ยืนนาน ให้เป็นสุคติที่ไม่มีกาลเวลาหาขอบเขตมิได้ โดยยึดหลักสำคัญคือความกตัญญูตกเวที...."

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ฅ ฅน



ความเห็น (0)