บันทึกนี้..ขึ้นต้น..ด้วย..คำรำพัน..ของ..ท่าน..พ.แจ่มจำรัส..ที่นำมาเป็น..หัวเรื่อง..performence..3..ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้..(ขออณุญาติไปแล้ว.5)

ภาพที่เก็บมานี้..เป็นใบไม้..ต้นสัตบรรณ."ขึ้นเอง".หน้าบ้าน..ที่ติดกับทางด่วน..กาญจนาภิเษก..

มองดูแปลกดี..ความจริงอยากรู้อยากเห็น..มากๆ..ว่า..อะไรม้นถูกห่อตัวอยู่ข้างใน...(อยากจะเด็ดทึ้งผ่าดู..ตามสันดานในกบาล)...

แต่..ห้ามใจไว้ก่อน..(เพราะเหตุ ผลกลใด..ยังตอบตัวเองไม่ได้5)...อาจจะมีผู้รู้..ตอบคำกังขานี้ได้...

ใบไม้กิ่งไม้เล็กๆนี้

มีอายุประมาณสองอาทิตย์...ยังไม่ถูกเด็ดทึ้ง...(น้องสาว..คงยังปรายสายตาไปยังไม่ถึง..5555)..

ใบกล้วยนี้

พยายามแทงยอดแทรก..แซง..ความเขียว..(เขียวเอย เขียวใบไม้ ที่พึ่งสุดท้าย..ของโลก..)

(แอบลองคิดดูว่า..หากใช้ใบตองแทน..ถุงพลาสติค...มันคงถูกห้ำหั่นเป็นว่าเล่น..แล้วมันจะเอาอะไร..มาฟอกอากาศ...ให้เรา..5555..)..

เตยหอม

ราคา..ยี่สิบ..บาท..ซื้อมาจาก..ตลาด"ดอนหวาย"กว่าจะได้มาถึงบ้าน..ตอนนี้..หน้าตาเป็นอย่างนี้..ยังไม่มีความรู้ว่า...ตัวอะไรหน้าตาเป็นอย่างไร..ที่ทำหน้าตา..ใบไม้ให้เป็นแบบนี้....(ใครทราบ..ช่วยบอก ที..)...

อยากจะจบ..ภาพ..เหล่านี้..ด้วย..วลี..ของท่าน..พ.แจ่มจำรัส..ที่ว่า.. เขียวเอย...เขียวใบไม้..

ที่พึ่งสุดท้าย..ของโลก...(วันนี้..ในแกลลอลี่ชีวิต..)