เทศกาลกฐินติด ๆ กันหลายวัด

นึกถึงใกล้เทศกาลลอยกระทง

นึกถึงท้องฟ้าสีฟ้า ก้อนเมฆสีขาว

ท้องทุ่งสีทองอร่าม สุดลูกหูลูกตา

นึกได้ว่า ไม่ได้เยี่ยมเยือนท้องนาเป็นเดือนแล้ว

คิดถึงทุ่งนา คิดถึงรวงข้าว คนทำนาเกี่ยวข้าวถึงไหนน้อ

พี่ได้กล้วยและผักเป็นของฝากให้คนทำนา

คราวหน้าจะมากิน "หมากเล็บแมว" คงสุกพอดี .... อย่างมีความสุข

^_,^

วันนี้ ๒๑ พย. ๒๕๕๘ เกี่ยวด้วยมือไปได้เกือบครึ่ง

แผ่ออกให้แดดจัดไล่ความชื้นจากรวงข้าว

ตากให้นานพอแห้ง

ตอกได้มาจากไม้ไผ่บ้าน มัดรวงข้าวรวมเป็นฟ่อน

ก่อนเริ่มเก็บมากองรวมกัน

รอนัดวันรถสีข้าว ปั่นออกเป็นเมล็ดรวมใส่ถุงกระสอบ

^_,^

แต่ละเช้า หาปลาจากเบ็ดริมสระที่ใส่เหยื่อไว้

มุมคันนา น้ำแห้งขอด ไม่มี "ปลาค่อน" แล้ว

ยังดีมีรูปูให้ขุด โชคดีอาจได้กบ มาทำป่น ทำอ่อม

เสาไม้ไผ่เล็ก ๆ เสียบเรียงรายเป็นระยะบนคันนา

เป็นสัญญาณว่าธรรมชาติยังปรานี แบ่งปันนกให้มาเป็นอาหาร

^_,^

แต่ละวันคืน เคลื่อนผ่านรวดเร็ว

วันวาน ยังทันได้กินลูกตาล

วันนี้ ปลูกทดแทน

ค.ควาย ผู้เฒ่า เคยไถนา

ควายน้อยเกิดใหม่ คอไม่เคยสัมผัส "แอก" ฝึกหัดไถนา

อาชีพบรรพบุรุษจะยืนยง

ลูกหลานหลังสุดผู้เดินตาม คือ คำตอบ

คงไม่หวังให้ก้มหน้าดำนา เกี่ยวข้าวแบบดั้งเดิมทั้งหมด

เพียงรักษาผืนนา อาชีพบรรพบุรุษ ศึกษาด้วยรักและเข้าใจ

ให้อยู่คู่ผืนแผ่นดินไทย

ตราบนาน

เท่านาน

^_,^