บ่นปนกลอน : ทุกข์ของครู

ทุกข์ของครู


ปัญหาเด็กอ่านไม่ออกเหมือนตอกย้ำ

ว่า..ครูทำ...จริงแท้...กันแค่ไหน

เรื่องการเขียน..อ่าน...นี้...หน้าที่ใคร

หากมิใช่...หน้าที่...ครู...รู้กันดี



ทฤษฎีมากมายได้เรียนร่ำ

อบรมซ้ำ อบรมซาก จนอยากหนี

อีกเทคนิคนานาบรรดามี

หลายวิธี คือ " อาวุธ" สุดบรรยาย



ครูภาษาไทย สอน ป.ปลายให้หนักจิต

เมื่อลูกศิษย์มีปัญหาที่น่าหน่าย

ทั้งเขียนอ่านขัดข้องต้องวุ่นวาย

มันไม่ง่าย...ที่จะแก้...แย่จริงจริง



ด้วยปัจจัยมากมีที่ส่งผล

บันดาลดลเกิดปัญหาพายากยิ่ง

แม้แต่ครูที่มิได้ใฝ่ประวิง

ครูปล่อยทิ้ง...เด็กไว้...ไม่นำพา

เด็กหลังห้อง ที่ครู....ต้องสอนซ่อม

แต่ครูกลับไม่พร้อม....เหมือนดังว่า

ให้เลื่อนชั้นต่อต่อไปตามเวลา

ในที่สุด....เป็นปัญหา...คาราคาซัง

ครู ป.ปลาย มิได้ " ก่อ " กลับต้อง " แก้"

อาการเด็ก " ร่อแร่" เกือบ " หมดหวัง"

แถม..ผู้นำ..กลับพูดด้วยเสียงดัง

" เด็ก ป.๔ อ่าน เขียนยัง .....ไม่ได้เลย"



อยากตอบกลับไปว่า....นี่นะท่าน

ที่พูดนั่น...ก็จริงดังเฉลย

คงเพราะเด็ก ป.๔ นี้ไม่เคย

เรียนเขียน...อ่าน ดังท่านเอ่ย...สักชั้นเดียว !



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดติดรีโมท

๒๑/๑๑/๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ณ เส้นขอบฟ้า



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

มันจริงแท้ แค่ไหน ในวันนี้

ให้เสรี พี่น้อง จึงพร่องหัว

พ่อแม่ปล่อย ลอยลำ ทำมืดมัว

ลูกจึงมั่ว กลั้วเกลือก เลือกเล่นเกม

ครูคือค้าง ร่างกาย ให้ไต่เต้า

คอยขัดเกลา เฝ้าสอน นอนเกษม

อนุบาล ประถม อบรมเต็ม

เด็กกลับเคลม ว่าเต็มอึด จงฝืดเคือง

ยิ่งรัฐลด หมดเวลา วิชาสอน

ตามเด็กอ้อน ผ่อนผัน กาลปลดเปลื้อง

เด็กลิงโลด โปรดปราน กันทั้งเมือง

ไทยรุ่งเรือง เมืองอิสระ ประชาเขลา

เกิดผลลัพธ์ กับประเทศ เหตุคิดทื่อ

อ่านหนังสือ สื่อไม่คล่อง สมองเฉา

เป็นเด็กดื้อ ถือเสรี มีเรื่องราว

มีปลายเป้า คือเข้าคุก แทบทุกคน

จะโทษครู หรือผู้เรียน ไม่เพียรเพิ่ม

ควรสอนเสริม เพิ่มเนื้อหา พาฝึกฝน

หรือพ่อแม่ ไม่แคร์ลูก ปลุกกมล

หรือว่าผล คนสังคม จมเสรี

น่าสงสาร งานครู อยู่ไม่สุข

ต้องเลี้ยงลูก ให้ถูกทาง สร้างสารถี

ให้นำชาติ เป็นปราชญ์ชน เป็นคนดี

แต่ลูกสิ กลับหนีครู หนูไม่เรียน

ภาระครู อยู่ลำบาก หนักทั้งสอง

คือปากท้อง ต้องดูแล แคร์อ่านเขียน

งานก็มาก อยากจะขอ รอร้องเรียน

ขอเกษียณ เปลี่ยนงานสวน สมควรเอย

เยี่ยมเลยครับ ครู


รูปนี้...มือสั่นใช่มั้ยครับ ลองใช้มือช้อนที่ฐานของกล้องดูนะครับ เวลากดชัตเตอร์กั้นหายใจ ภาพจะออกมาคมครับ



เขียนเมื่อ 

It is sad to see children wasting time in school. It is sad to see comments like that from people who are "policy-wise" responsible but instead they place the blame on other people -- dutywise responsible. It is sad to see the ball get tossed about but never reach the goal!

เขียนเมื่อ 

เมื่อก่อมผมเรียนแบบผสมสระกับพยัญชนะก่อนครับ

เขียนเมื่อ 

ก้อนหิน..มัน.(หนัก)..ก็ต้อง.( .วาง.).จะ...(แบก)....ไปทำไม..เดี๋ยวนี้(เขา)...ใช้..รถยก..กันทั้งนั้น..ค่ะคุณครู.....55555...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะท่านอาจารย์ ส. คนเป็นครูที่มีจิตวิญญาณครูโดยแท้จริง

ย่อมไม่นิ่งเเฉยกับปัญหาการอ่านการเขียนของเด็กอยู่แล้ว...แต่หาก

บุคคลที่มองดูอยู่ กลับไม่เห็นว่าครูกำลังพยมายาม...มิหนำซ้ำ

ยังสร้างปัญหาให้ครูอีก....คงไม่มีครูคนไหนมีกำลังใจจะทำงาน

ต่อไปหรอกจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้าา

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณแสง คงไหวอย่างที่คุณว่าจ้ะ

ขอบคุณมากมายสำหรับคำแนะนำนะจ๊ะ ครั้งต่อไป

จะนำไปใช้จ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณ sr ใช่จ้ะมันเป็นความเศร้า

และความทุกข์ของทุก ๆ คนที่ต้องรับผิดชอบ

เด็ก ๆ จ้ะขอบคุณที่มาทักทายและให้กำลังใจนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะอาจารย์ต้น คุณมะเดื่อก็เรียนแบบนั้นจ้ะ

และ..ปัจจุบัน ก็กำลังกลับมาเป็นแบบนั้นจ้ะ

การถอยเรื่อเข้าคลอง ดีกว่าจะพายเรือไปเจอพายุ

จนเรือล่มอย่างที่เป็นมานี้ จริงไหมจ๊ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดียายธี ขอบคุณสำหรับทางออกจ้าา

แต่คุณมะเดื่อขับรถยก...ม่ายยยยเป็นนนน อ่ะนะ ๕๕๕๕

เขียนเมื่อ 

หนักใจแทนคุณครูนะคะ

เด็กจบป.4 อ่านไม่ออก??

มีหลายอย่างซ่อนอยู่ในคำของครูมิใช่น้อยนะคะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีพี่นุ้ย ขอบคุณที่หนักใจแทนจ้ะ

แต่ไม่เป็นไร...ครู...ก็แปลว่า ...หนัก...อยู่แล้วจ้ะ

" ผิดเป็นครู".... เป็นครูก็ต้องผิดอ่ะนะ ๕๕๕๕

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้าา