ไชโย...คลำทาง หาทาง ถางทาง กลับมาบ้านเก่า โกทูโงว ได้แล้ว ด้วยตัณหา อยากเขียน หลังจากที่เฟสบุคของเรา ถูกปิดไปแล้วเมื่อสักสี่วันก่อน ว่าจะมาขออาศัยอยู่ที่นี่อีกสัก รายวัน รายเดือน รายชีวิต ก็แล้วแต่ (ถ้าไม่กลัวถูกปิดตามเราไปด้วย ๕๕๕)

.

ว่าไปแล้ว แม้จากไปก็คิดถึงโกทูโงวมาตลอด เพราะแม้จะเป็นบ้านเล็กแต่เต็มไปด้วยคนมีสมองพอสมควร ส่วนบ้านใหญ่ fb คนมาก จุ้นจ้าน หนวกหู คนส่วนใหญ่สมองน้อย ทำให้รำคาญ เครียดพอควร อีกทั้งการโพสต์ไปก็หายต๋๋อม สู้ที่นี่ไม่ได้ที่มีการบันทึก การค้นคำอย่างดี

----------------------คนถางทาง..๒๐.พย.๕๘