ใยต้องทุกข์กับความไม่เที่ยง

Beyond Asia
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
  • เห็นพี่สาว ยกมือ บ๊ายบายให้

เห็นดวงใจ ตัวเองแป้ว อีกแล้วหนา

ด้วย"ภาพยาย" บ๊ายบาย ทุกคราวลา

ผุดขึ้นมา ทันใด ไม่ตั้งตัว

  • โอ้ว่าเจ้า ความจำได้ หมายรู้นี้

อีกกี่ปี ถึงจะเลือน จะลบหาย

หรือก็ไม่ เมื่อไหร่ใจ จะลืมกาย

ให้รู้ได้ ความหมาย ที่แท้จริง

  • ทุกสิ่งล้วน ท่านว่า คือสมมุติ

ความจำผุด มันไม่เที่ยง ตลอดหนา

ความเป็นกาย จะตั้งอยู่ บางเวลา

ไม่ค้ำฟ้า อยู่ได้ ตลอดไป

  • ยายได้จาก ไปแล้ว ก็ปีกว่า

ยังจะมา คิดทำไม อาลัยหา

หน้าที่เจ้า ต้องเร่งเพียร ทุกเวล

จะได้ลา ความทุกข์ ตลอดกาล

เฮ้อ...คิดถึงผู้เฒ่า...ผู้เป็นแรงพลักดันอันทรงพลังของชีวิต

สงวนสิทธ์โลกกาปัญญา 3/4/14

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กลอนธรรม-นำชีวิต



ความเห็น (0)