เราอยู่กันที่นี่บ้านหลังเดียวกัน 36 : น้อยใจ

พ่อครับ...

มีหลายคนถามพ่อว่าทำไมชอบเลี้ยงหมา เลี้ยงหมาไว้แก้เหงาเหรอ พ่อก็จะปัดเสมอว่าไม่ใช่คนที่ต้องการจะเลี้ยง แต่เป็นลูกสาว(โอปอ)ที่ต้องการเลี้ยงโดยพี่ปอเองก็บอกว่าความเหงา ความอยากมีเพื่อน ไม่ใช่เหตุผลที่นำตัวผมมาเลี้ยง แต่เพียงอยากจะเลี้ยงเพราะหมามันน่ารักเท่านั้นเอง

ประมาณว่าผมถูกนำมาอยู่บ้านหลังนี้ เพราะผมเป็นหมา เท่านั้นเอง จะดีหน่อยก็เพราะผมน่ารักกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆอย่างนั้นหรือ

พ่อครับ...

มีหลายคนถามว่าทำไมไม่เลี้ยงหมาพันธุ์ใหญ่ล่ะ พ่อก็บอกอีกนั้นแล่ะว่าหมาของลูกสาว ถ้าตัวใหญ่ๆก็คงเลี้ยงไม่ไหวหรอก ตัวแค่นี้ก็ซนยังกะอะไรดี ขนาดตัวเท่านี้แม่บ้านก็พูดทีเล่นทีจริงว่าจะนำไปทิ้งอยู่เรื่อยเลย

พ่อครับ...ผมอยูได้ทุกวันนี้เพราะตัวผมเล็กอย่างนั้นหรือ ถ้าผมเป็นหมาพันธุ์ใหญ่พ่อคงไม่สนใจผมแล้วสิ

พ่อครับ...

พี่ปอไปเรียนมหาวิทยาลัย แล้วทิ้งผมอยู่กับพ่อกับแม่ เป็นความจำใจจำเป็นอย่างนั้นหรือที่พ่อเลี้ยงผมอยู่ได้ในบ้านหลังนี้ ผมไม่อยากจะเชื่อว่านั่นเป็นความจริง

แต่ถึงจะเป็นความจริง ผมก็ยังรักพ่อ รักแม่ รักและคิดถึงพี่ปอที่อยู่ไกล

เพราะถึงอย่างไร เราก็อยู่กันที่นี่...บ้านหลังเดียวกัน

................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ เจ้าทอฟฟี่



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

หน้าตาเศร้า .... คิดถึงพี่ปอใช่ไหม?

เขียนเมื่อ 

มีข้าวไข่เจียวมาฝากคุณพิชัยด้วยจ้าา


เขียนเมื่อ 

ฉลองชัยชนะของลิเวอร์พูลด้วยการฉีกกระดาษ

คุณพิชัยดูแลเค้าดีมากๆ เลยนะครับ

เค้าทำบุญไว้เยอะพอตัวทีเดียว...