มัย ตะติยะ (๒๕๕๗) กล่าวถึงข้อห้าม หรือ ข้อพึงระวังในการใช้คำนำหน้านาม หรือ คำหน้าชื่อ
ในหนังสือราชการ เอกสารราชการ หรือเอกสารอื่นใดที่เป็นทางการ ดังนี้


๑. งดใช้คำย่อ อักษรย่อ หรือตัวย่อ เช่น

ผู้ว่าราชการจังหวัด - ผวจ.
นายแพทย์ - นพ.
รองศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์ - รศ. ม.ร.ว.

ให้ใช้คำเต็มเท่านั้น


๒. งดใช้คำ ฯพณฯ (พะ-นะ-ท่าน)
เพราะมีข้อกำหนดให้เลิกใช้ไปแล้ว
ยกเว้นใช้ในการพูดเพื่อให้เกียรติสำหรับผู้ที่ยังอยู่ในตำแหน่งตามที่กำหนดให้มีสิทธิใช้
รวมถึงเอกอัครราชทูต หรือใช้ในกิจการต่างประเทศ


๓. งดใช้คำนำนามที่เป็นคำแสดงถึงวิชาชีพหรืออาชีพเช่น
นายแพทย์ เภสัชกร ทันตแพทย์ สัตวแพทย์ ครู ทนาย โหร ฯลฯ


๔. งดใช้คำว่า ดร. (ดอกเตอร์) นำหน้า
เพราะเป็นคำที่แสดงคุณวุฒิการศึกษาระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตเท่านั้น
ไม่ใช่คำนำหน้านามหรือคำนำหน้าชื่อที่ใช้ในราชการ

อนึ่ง การใช้คำว่า ดร. สามารถใช้ได้ในการเรียกขานเพื่อให้เกียรติหรือใช้ในเอกสารอื่นที่ไม่เป็นทางการได้
โดยมากพบในแวดวงวิชาการ เช่น ศาสตราจารย์ ดร.สุจริต เพียรชอบ

หากจะใช้ในหนังสือราชการ เช่น การลงนามท้ายหนังสือ จะใช้คำว่า ศาสตราจารย์ สุจริต เพียรชอบ เท่านั้น
ทั้งนี้ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) เคยมีหนังสือแจ้งเวียนเพื่อซักซ้อมความเข้าใจในเรื่องดังกล่าวแล้ว
ทั้งยังกำชับให้ใช้คำว่า ดร. เฉพาะผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต (ปริญญาเอก) โดยตรง
โดยงดใช้กับผู้ที่ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์ ระดับปริญญาดุษฏีบัณฑิต


๕. กรณีที่ผู้ใช้มีคำนำหน้านามหลายอย่างให้เรียงลำดับ
โดยเริ่มจาก ตำแหน่งทางวิชาการ ยศ และฐานันดรศักดิ์ ตามลำดับ

อาทิ

ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ศาสตราจารย์ ร้อยตำรวจเอก ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์

เป็นต้น


..............................................................................................................................................


เคยมีคนถาม แต่ไม่แม่นในระเบียบพอ
วันนี้เจอแหล่งอ้างอิงแล้ว
จึงนำมาบันทึกเก็บไว้ใช้งานต่อไป

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...


..............................................................................................................................................

แหล่งอ้างอิง

มัย ตะติยะ. ศาสตร์ + ศิลป์ การเขียนผลงานวิชาการ (ฉบับเต็มร้อย).
กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๗.