ดนตรีและเพลงพื้นบ้าน..ช่วยสร้างแรงบันดาลใจ

คณะครูและนักเรียนที่ร่วมชมอมยิ้มอย่างมีความสุข สนุกไปกับเพลงฉ่อย เพลงพื้นบาน ที่สร้างแรงบันดาลใจ ให้ไก่โก้..ค้นพบตนเองในด้านศิลปะการแสดง..พรสวรรคฺ์กับพรแสวงมาอยู่ควบคู่กัน โดยมีผมเป็นผู้ควบคุมดูแล ให้นักเรียนเดินไปในทิศทางที่พอเหมาะพอดี

ผมคิดว่า..จังหวะดนตรี คือ จังหวะชีวิต.จริงๆนั่นแหละ.. มีช้า มีเร็ว มีโศก มีเศร้า เคล้ากันไป เสียงดนตรีเร้าใจ เหมือนชีวิต ที่มีสิ่งเร้าให้ขับเคลื่อนไปตลอดเวลา งานชีวิต..ก้าวไปแบบมีจังหวะ อย่างพอดี ไม่ควรก้าวเร็วเกินไป ผมคิดอยู่เช่นนี้ จึงไม่ท้อ..กับงานมากมายในโรงเรียนขนาดเล็ก

เรามีเอกลักษณ์..และต้องการอนุรักษ์สืบสานศิลปวัฒนธรรมไทยและการละเล่นพื้นบ้าน..ขับขานไปพร้อมดนตรี ที่นักเรียนให้ความสนใจ ร้องเล่นบรรเลง เพื่อการเรียนรู้ สั่งสมทักษะชีวิต สร้างแรงเสริมให้นักเรียน..เกิดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน..ซึ่งก็ได้ผลดีมิใช่น้อย

ดนตรีและเพลงพื้นบ้าน..สร้างแรงบันดาลใจได้ทั้งครูและนักเรียน ครูอย่างผม..สอนดนตรีให้นักเรียนรักและเข้าใจจังหวะ มาตลอด ๒๐ ปี สอนภาษาด้วยเพลง นักเรียนสนุกครื้นเครง ได้ทั้งความรู้และอรรถรสความบันเทิง สร้างโอกาสให้ผมคิดค้นนวัตกรรม นำโรงเรียนก้าวสู่..คุณภาพ มาเป็นลำดับ..

นักเรียนมีโอกาสได้ขึ้นเวที สร้างคุณค่าและความภูมิใจในตนเอง นักเรียนทุกคนได้รับโอกาสจากผมเท่าเทียมกัน จึงไม่มีใครต้องกังวล พัฒนาตนตามศักยภาพและความสนใจ ก้าวไปทีละขั้น ก้าวช้าๆ แต่มั่นคง และทุกวันนี้..ผมเชื่อมั่นว่า..สิ่งที่ผมทำนั้น..ยั่งยืนแล้ว...

จาก..เพลงเกี่ยวข้าว มาจนถึงเพลงพวงมาลัย จังหวะก้าวที่กระชับ นักเรียนรับได้ ฝึกปรือจนช่ำชอง ทำให้ผมมองหา..เพลงฉ่อย...แล้วเรียนรู้ด้วยตนเอง ก่อนถ่ายทอดสู่นักเรียน

จาก..ผู้อำนวยการ..เป็นผู้อำนวยเพลง แต่งเนื้อร้อง.เป็น.เพลงฉ่อยเรื่องแรกที่ผมให้ชื่อ..คุณค่าแห่งน้ำนมแม่ นำเสนอโดย..ไก่โก้..โชว์เพลงฉ่อย..มีกำหนดการแสดงอย่างเป็นทางการ ในงาน..”เยาวชน..คนรักการอ่าน กาญจนบุรี..” ในวันที่ ๑๑ – ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๘ ณ อุทยานแห่งชาติถ้ำธารลอด อ.หนองปรือ จ.กาญจนบุรี

การซ้อมใหญ่ในวันนี้ ผ่านไปอย่างเรียบร้อย ทั้งไก่และโก้..เด็กทั้งสองผู้เป็นนักร้องนำ มีความจำที่เป็นเลิศ..จำได้ทุกวรรคทุกตอน โต้ตอบกันอย่างกลมกลืน ท่าทางที่เคลื่อนไหวเป็นธรรมชาติ ยกมือยกแขน ชี้ขวนให้ผู้ชมเพลิดเพลินและมีอารมณ์ขัน จังหวะร้องซ้ำวรรคซ้ำประโยคก็ดูแนบเนียนและเข้าเพลงโดยไม่เสียจังหวะ ลูกเล่นลูกฮาที่สองคนคิดกันมา ฟังดูแล้วลื่นไหล จนผมรู้สึกมหัศจรรย์ในความสามารถของเด็กทั้งสอง

คณะครูและนักเรียนที่ร่วมชมอมยิ้มอย่างมีความสุข สนุกไปกับเพลงฉ่อย เพลงพื้นบาน ที่สร้างแรงบันดาลใจ ให้ไก่โก้..ค้นพบตนเองในด้านศิลปะการแสดง..พรสวรรคฺ์กับพรแสวงมาอยู่ควบคู่กัน โดยมีผมเป็นผู้ควบคุมดูแล ให้นักเรียนเดินไปในทิศทางที่พอเหมาะพอดี

ผมมีโอกาสสร้างงานการศึกษา สร้างกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ทำหน้าที่ผู้นำและแสดงบทบาทของครูอย่างเต็มที่ เต็มเวลา และสุดความสามารถ..สิ่งที่ได้รับคือ..ความภูมิใจในความเป็นครู..และมีความสุขในวิชาชีพ. และผมเองก็อยากมีความสุขเช่นนี้อย่างพอเพียง..ตลอดไป

“.....แสดงบทบาทของคุณให้ดี แล้วคุณจะเป็นอะไรต่อมิอะไรได้ทั้งนั้น ตามที่คุณอยากเป็น...”

แม็กซ์ ไรฮาร์ด

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๘ ตุลาคม ๒๕๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

มีสวนถาดฝืมือเด็กพิเศษเรียนร่วมมาฝากจ้าา

-สวัสดีครับเด็ก ๆคงสนุกมากนะครับ

-ประสบการณ์ชีวิตกับ....เพลงฉ่อย...

-“.....แสดงบทบาทของคุณให้ดี แล้วคุณจะเป็นอะไรต่อมิอะไรได้ทั้งนั้น ตามที่คุณอยากเป็น...”

-ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

เด็กๆมีความสามารถมาก

ต่อไปคงพัฒนามากไปกว่านี้

ต้องขอบคุณท่าน ผอ ที่ส่งเสริมกิจกรรมดีๆแก่นักเรียน

Preecha Srisrakorn
IP: xxx.229.122.89
เขียนเมื่อ 

[email protected]


ถ้าบทเรียนหายถึง ข้อที่เป็นคติเตือนใจ

มีคำถามว่า 1. มีเหตุผลอะไรที่อธิบายว่าเรื่องนี้เป็นบทเรียน

2. มีกระบวนกาในการถอดบทเรียนอย่างไรบ้าง