วัฒนธรรมการเรียนรู้ : เรื่องการคิดถึงช่วงหัดขับรถยนต์

ยูมิ
  ผมมือถึงแต่ใจไม่ถึง...เชิญคุณไปก่อนได้เลย...ผมไม่แขบ  

วันนี้ผมวิ่งเข้าที่ทำงานเกือบไม่ทัน ฝนเทลงมาไล่หลังเลยครับ...เราเหมือนนกน้อย ๆหลบสายฝนอยู่ในรัง...นั่งหนาวสั่น ๆ...มองออกนอกหน้าต่างรัศมีการมองเห็นมีเพียงนิดเดียวเพราะปกคลุมไปด้วยไอฝน...มีก็เพียงอุ่นไอแห่งความรักความเข้าใจที่เรามีให้แก่กันเท่านั้นที่อบอุ่นใจอยู่เสมอ...

นึกย้อนมองไปในเส้นทางที่ขับรถผ่านมา...ช่วงรถติดไฟแดงเห็นรถกะบะคันหน้าจอดรถอย่างใจเย็นเห็นข้อความสะท้อนชีวิตของสังคมมนุษย์เขียนไว้เตือนเพื่อนร่วมทางว่า...

ผมมือถึงแต่ใจไม่ถึง...เชิญคุณไปก่อนได้เลย...ผมไม่แขบ ...

ในช่วงเวลาที่รีบเร่งถ้าเจอรถคันหน้าขับรับลมชมวิวไม่เดือดร้อน...คุณจะทำอย่างไร...คือจะแซงก็แซงไม่ได้เพราะรถวิ่งสวนมาอยู่ตลอดเวลา...

ผมเริ่มมีความรู้สึกว่า...ปัจจุบันนี้...มีรถขับไร้ระเบียบกันมากขึ้นเป็นไปได้มั้ยครับว่า...ช่วงสอบใบขับขี่นั้นใช้เงินแทนความสามารถที่จะขับรถให้สอบผ่านเกณฑ์...

ผมนึกถึงช่วงที่หัดขับรถใหม่ ๆ...ผู้คุมสอบให้ผมขับรถขึ้น สะพานแล้วจอดทำทีติดไฟแดง...โดยดึงเบรกมือช่วย...พอเขาสั่งให้ขับไปได้...ผมก็เร่งเครื่อง...ดับ...ทำไมไม่ไปวะ

...อ้อ...ผมลืมปลดเบรกมือครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ  ผมเกือบสอบไม่ผ่านเหมือนกัน...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#ทักษะการขัดรถยนต์...ต้องมีอิทธิบาทสี่กำกับด้วย

หมายเลขบันทึก: 59530, เขียน: 14 Nov 2006 @ 10:06, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 16:21, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (16)

NongNew
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 13:25

นึกถึงตอนที่นิวไปสอบใบขับขี่มาเหมือนกัน  ก็สอบเกือบจะไม่ผ่านเหมือนกันคะ อิอิ...แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจ  เพราะทุกคนช่วยกัน "ลุ้น" นิวทั้งขนส่งเลยคะ เหอ ๆ

ยูมิ
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 14:31

สวัสดีครับ  คุณนิว

ใช่ครับ...เป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นด้วยนะครับ

สอบผ่านได้ก็เก่งแล้วครับ...การใช้ทักษะด้านนี้...ต้องขับรถอยู่ตลอดเวลาถึงจะชำนาญได้นะครับ...

เพราะ 10 รู้  ไม่เท่า 1  ชำนาญ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

 

  • สวัสดีค่ะ อ.umi 
  • ลงภาพใหม่ ชัดเจน ใสแจ๋ว เห็นแววความหล่อของอาจารย์เลยนะคะ  
  • อ่านครั้งแรกนึกว่าอาจารย์พึ่งจะไปสอบใบขับขี่มา  อิ อิ   นึกถึงอดีต
  • ดิฉันหัดขับรถใหม่ ๆ  เลี้ยวไม่เป็นค่ะ  ทั้งจะหมุนพวงมาลัย และเปลี่ยนเกียร์ แตะเบรค ตอนหัดทำไม่ได้  ได้แต่ตรงอย่างเดียว  ชนระเนระนาด (ต้นไม้ต้นหญ้านะคะ)แต่ดีหน่อยค่ะที่เอารถคันเก่ามาหัดขับ 
  • ตามบันทึกของอาจารย์ที่เกาะยอ ฝนตกทุกวันเลยนะคะ   

 

เมตตา
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 15:46

เปลี่ยนรูปใหม่สดใสจังค่ะ อาจารย์ บนถนนเป็นการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นทุกวันของดิฉันเช่นกันค่ะ มีสติทุกขณะจิต อย่ารีบ...ติดไฟแดงก็ต้องติดค่ะ ใบขับขี่กับความชำนาญคนละกันเรื่องกันค่ะ  แต่คนที่มีความชำนาญมากๆ ก็เป็นปัญหาบนถนนได้เหมือนกัน....

ยูมิ
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 16:03

สวัสดีครับ  คุณ อ้อ

ฮา ๆ เอิก ๆ  เจ้าหน้าที่คอม ฯมาที่ทำงานผมเขาสนใจว่าผมพิมพ์งานอะไร...ผมไม่ถนัดเรื่องเปลี่ยนระบบต่าง ๆเขาเลยตัดภาพให้...แล้วนำไฟล์ขึ้นเป็นรูปนี้ครับ...น้ำใจงาม...จริง ๆ

ผมชอบเรียกเขาว่า หมอคอม ฯ...ประจำที่ทำงานครับ

ขับรถเป็นนานแล้วครับ...มาตามลำดับคือเป็นจักรยานก่อน...มามอเตอร์ไซค์  และมารถยนต์...ขับรถถ้ายังไม่ชนก็ยังไม่มีประสบการณ์...ฮา ๆ เอิก ๆ

ครับช่วงนี้ฝนตกทุกวัน...ที่คุณอ้ออยู่นี้เป็นไงบ้าง...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

แวะมาเรียนถามค่ะ "ผมไม่แขบ" แปลว่าอะไรคะ

ขอบคุณค่ะ

เรื่องเล่าแต่อาจเป็นจริงกับอีกหลายคนค่ะ คือ

ถ้าเป็นผู้หญิงให้รีบเรียนขับรถตอนยังเป็นแฟนกันกับชายหนุ่มค่ะ เพราะถ้าแต่งงานกันแล้วจะสอนกันนั้น ยาก..ต้องไปเรียนกับสถานรับสอนขับรถแทนค่ะ

ยูมิ
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 16:14

สวัสดีครับ  คุณเมตตา

ผมเห็นด้วยกับคุณครับ...มีสติทุกขณะจิต...

ความชำนาญมาก ๆ...

ความมีน้ำใจที่เอื้ออาทรต่อกันบนท้องถนนนี้

เป็นเรื่องสำคัญมากนะครับ...

ต้องขอบคุณแทนตากล้องที่ถ่ายรูปออกมาแล้วสดใสนะครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ยูมิ
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 16:25

สวัสดีครับ  คุณจันทรรัตน์

พึ่งคุยกับเพื่อน ๆที่แวะมาคุย...เขาบอกว่าช่วงบ่ายเป็นเรื่องสัพเพเหระ...เรื่องคำว่าแขบ...เป็นภาษาท้องถิ่นปักษ์ใต้ แปลว่า ไม่รีบ ครับ

มีเรื่องเล่าว่า...คนขึ้นรถตุ๊ก ๆที่หาดใหญ่...คนขับรถถามว่าคุณแขบม่าย...

คนโดยสารว่า...ทางเข้าไปในซอยไม่แคบหรอก...

ไปทางลัดเพราะอีก 10 นาทีฉัมมีประชุม...เร็ว ๆหน่อยนะ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณเรื่องที่เล่าให้ฟังครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 16:46
  • แวะมาทักทายครับอาจารย์
  • นึกว่าเข้ามาผิดบันทึก
  • เนื่องจากรูปหล่อ
  • ฝากความคิดถึงไปหาอาจารย์ อักษรประเสริฐ อาจารย์พรทิพย์ด้วยครับผม
เมตตา
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 19:33
มาอ่านอีกครั้ง ขำคุณขจิต จริงๆ คิก คิก คิก
The Wanderer
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 14 Nov 2006 @ 22:43

อ่านบันทึกของอาจารย์มาหลายบันทึกแล้ว คราวนี้ได้เห็นหน้าและแววตาอันอ่อนโยนของอาจารย์ รู้สึกดีจังเลยค่ะ.....

ยูมิ
เขียนเมื่อ 15 Nov 2006 @ 09:29

สวัสดีครับ  คุณขิจิต  ฝอยทอง

ผมพอได้ขำ ฮา ๆ เอิก ๆ...

การชมกันนี้ทำให้โลกสดใสนะครับ...

เป็นเช่นนั้นเองครับ...

รับฝากครับช่วงที่ผมเข้าไปใน ม.ทักษิณ

เมื่อเจอ ท่านอาจารย์เหล่านั้นจะบอกให้นะครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ยูมิ
เขียนเมื่อ 15 Nov 2006 @ 09:33

สวัสดีครับ  คุณเมตตา

คุณเป็นคนอารมณ์ดีนะครับ...

หัวเราะวันละนิดจิตแจ่มใส...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ยูมิ
เขียนเมื่อ 15 Nov 2006 @ 09:50

สวัสดีครับ  คุณ The  Wanderer

ผมขอชื่นชมคุณด้วยใจจริงครับ...ที่เข้ามาอ่านบันทึก

และช่างเป็นคนสังเกตุ...สัมผัสจิตใจผมได้...

คุณอยู่ที่ไหน...ครับ...จะไปเยี่ยมคุณก็ไปไม่ถูก

ผมไม่ค่อยถนัดในเรื่องการค้นหา...ครับ...นอกจากฟากรอยใว้...ผมจะไปได้ทางนั้นครับ...

อย่างเพื่อน ๆใน GotoKnow  เพิ่มจำนวนมากขึ้น

พอไม่ได้ติดต่อกันสักระยะหนึ่งก็ยากในการตามหาแล้วครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ  แต่ทุกท่านผมก็ยังส่งความระลึกถึงอยู่เสมอนะครับ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

 

The Wanderer
เขียนเมื่อ 16 Nov 2006 @ 18:09

อาจารย์ให้ฝากรอยไว้ ให้รู้สึกเหมือนพระรามจะตามกวาง เพ้อเจ้อไปงั้นแหละค่ะ กรุณาอย่าถือสา เชิญอาจารย์ตามรอยมาเลยค่ะ

ยูมิ
เขียนเมื่อ 17 Nov 2006 @ 10:48

สวัสดีครับ  คุณ The  Wanderer

ผมนึกถึงรามเกียรติ์...เคยเดินรอบระเบียงโบสถ์วัดพระแก้วเพื่อชมภาพเหล่านั้นครับ...

เดี๋ยวตามไปชมครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ

จาก...umi