การวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวร:ไปดูผักที่โรงเรียนวัดไร่แตงทอง(6)

การวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวร

เมื่อวันที่ 11 กันยายนผู้เขียนไม่มีกิจกรรมอบรมครูเลยตามไปดูการปลูกผักของโรงเรียนวัดไร่แตงทอง ซึ่งเป็นโรงเรียนในโครงการวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวรซึ่งหัวหน้าโครงการคือ รศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน

ในภาพด้านหลังแถบโรงรถได้ทำแปลงปลูกกระชายด้วย

ผู้เขียนรับปากกับท่านรศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน ว่าจะเขียนเล่าเรื่องการไปเยี่ยมโรงเรียนทั้ง 4 โรงเรียนแยกในแต่ละบันทึก ไปที่โรงเรียนดูเหมือนโชคดีมากคุณครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านไร่แตงทองกำลงทำแปลงปลูกผักเพิ่ม ครูและนักเรียนปลูกผักชี ผักกวางตุ้ง คะน้า ผักบุ้ง

แถมรอบๆแปลงผักนักเรียนและคุณครูได้ปลูกกระชายเพิ่มด้วย ผู้เขียนชอบใจที่โรงเรียนให้นักเรียนได้เรียนรู้การปลูกผักซึ่งตอนคุยกับคุณครู คุณครูบอกวาอากให้นักเรียนปลุกผักเป็นสามารถปลูกผักปลอดสารพิษและเอามากินเป็นอาหารได้ แต่ที่โรงเรียนนี้คุณครูก็ได้เอาผักมาทำอาหารกลางวันอยู่แล่ว ถ้าได้ผักที่ปลูกเองจะปลอดสารพิษแน่นอน

สิ่งสำคัญคือนักเรียนได้มีทักษะชีวิต ต่อไปในอนาคตนักเรียนบางคนสามารถปลูกผักเป็นอาชีพได้ คุณครูพายามบอกนักเรียนว่าควรหยดเมล็ดผักอย่างไร ผักแต่ละชนิดมีวิธีการปลูกไม่เหมือนกัน

การงอกและการที่จะปลูกให้เป็นแถวก็ไม่เหมือนกัน คุณครูใช้ท่อพีวีซีขนาดเล็กแทนเชือกวัดและกดลงบนพื้นเพื่อให้เป็นเส้นตรงและขุดรูเล็กๆหยอดเมล็ดผักลงไป

นักเรียนแต่ละคนตั้งใจดีมาก ผู้เขียนคิดว่าไม่เสียเวลาที่นักเรียนได้เรียนแบบนี้ ถ้ากระทรวงศึกษาธิการลดเวลาเรียน เวลาที่เหลือสามารถให้นักเรียนทำกิจกรรมดีๆแบบนี้ได้เช่นการปลูกผัก การทำกิจกรรมที่พัฒนาศักยภาพของนักเรียนที่จะเป็นประโยชน์ต่อไปในอนาคต

สาวน้อยน่ารัก ทึ่งนักเรียนจำผู้เขียนได้เพราะเคยไปช่วยจัดค่ายให้โรงเรียนเหล่านี้

ผู้เขียนจะไปโรงเรียนวัดอ้อกระทุงต่อ แล้วจะมาเล่าเรื่องให้อ่านนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน khajit's blog



ความเห็น (14)

เขียนเมื่อ 

มีกิจกรรมให้เด็กทำ น่าสนุกที่สุดครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์ต้นมากๆครับ นักเรียนได้มีทักษะชีวิต

อาจไปทำที่บ้านได้ครับ

กิจกรรมแบบนีดีมาก ฝึกทักษะ ชีวิต มีโอกาสจะไปร่วมกิจกรรมอีก

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณบังมากครับ

ผมเองก็ชอบกิจกรรมแบบนี้

เลยเข้ามาทำกิจกรรมกับท่านรศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณ

ได้ความรู้มากเลยครับบัง นักเรียนเองก็ได้เรียนรู้ทักษะชีวิตด้วย

เขียนเมื่อ 

แวะมาชื่นชมและเป็นกำลังใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่กุหลาบมากครับ

หายไปนานเลยครับ

กัลยณมิตรทางเนปาลเป้นอย่งไรบ้างครับ

จะไปทำลองดูนะคะ

เขียนเมื่อ 

พี่มะเดื่ออยากจะให้เด็ก ๆ ได้ฝึกคิด ฝึกทำ

เพื่อวันข้างหน้า จะได้นำไปเป็นอาวุธของชีวิตได้

แต่.....ระบบมันปิดตาย อ่ะนะ

เขียนเมื่อ 

พี่แก้วครับ

ว่างๆลองไปปลูกดูนะครับ

เขียนเมื่อ 

ครูมะเดื่อ

อย่าสนใจระบบมากนัก

ทำเท่าที่เราทำได้และให้ดีที่สุดครับ

เขียนเมื่อ 

พี่ชอบนโยบายใหม่ให้เลิกเรียนบ่ายสอง

ดีมากเลยค่ะ เด็กๆ ได้ทำกิจกรรมนอกห้องเรียน ต่างจังหวัดมีที่มากได้ปลูกผักให้โครงการอาหารกลางวัน ผักปลอดภัยกว่าไปซื้อ และมีสถานที่ให้ทำกิจกรรมเยอะมาก

แต่เด็กในเมืองจะให้ทำอะไร ที่ในโรงเรียนนิดเดียว บางที่ยังต้องสลับเวลาพักกลางวันเพราะโรงอาหารไม่พอ ครูคงต้องคิดหนัก

เขียนเมื่อ 

พี่นุ้ยครับถ้าพื้นที่ไม่พอสามารถปลูกผักในกระถางได้

ดูแลง่ายกว่าแปลงด้วยครับ

แบบนี้ครับ

https://www.gotoknow.org/posts/564952


อุสาหะอย่างตั้งใจ ผลได้ย่อมสำเร็จอีกไม่นานค่ะ..

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ใหญ่มากครับ

ตอนนี้ผักโตแล้วครับ

ไวมากๆๆ