การวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวร

เมื่อวันที่ 11 กันยายนผู้เขียนไม่มีกิจกรรมอบรมครูเลยตามไปดูการปลูกผักของโรงเรียนวัดไร่แตงทอง ซึ่งเป็นโรงเรียนในโครงการวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวรซึ่งหัวหน้าโครงการคือ รศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน

ในภาพด้านหลังแถบโรงรถได้ทำแปลงปลูกกระชายด้วย

ผู้เขียนรับปากกับท่านรศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน ว่าจะเขียนเล่าเรื่องการไปเยี่ยมโรงเรียนทั้ง 4 โรงเรียนแยกในแต่ละบันทึก ไปที่โรงเรียนดูเหมือนโชคดีมากคุณครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านไร่แตงทองกำลงทำแปลงปลูกผักเพิ่ม ครูและนักเรียนปลูกผักชี ผักกวางตุ้ง คะน้า ผักบุ้ง

แถมรอบๆแปลงผักนักเรียนและคุณครูได้ปลูกกระชายเพิ่มด้วย ผู้เขียนชอบใจที่โรงเรียนให้นักเรียนได้เรียนรู้การปลูกผักซึ่งตอนคุยกับคุณครู คุณครูบอกวาอากให้นักเรียนปลุกผักเป็นสามารถปลูกผักปลอดสารพิษและเอามากินเป็นอาหารได้ แต่ที่โรงเรียนนี้คุณครูก็ได้เอาผักมาทำอาหารกลางวันอยู่แล่ว ถ้าได้ผักที่ปลูกเองจะปลอดสารพิษแน่นอน

สิ่งสำคัญคือนักเรียนได้มีทักษะชีวิต ต่อไปในอนาคตนักเรียนบางคนสามารถปลูกผักเป็นอาชีพได้ คุณครูพายามบอกนักเรียนว่าควรหยดเมล็ดผักอย่างไร ผักแต่ละชนิดมีวิธีการปลูกไม่เหมือนกัน

การงอกและการที่จะปลูกให้เป็นแถวก็ไม่เหมือนกัน คุณครูใช้ท่อพีวีซีขนาดเล็กแทนเชือกวัดและกดลงบนพื้นเพื่อให้เป็นเส้นตรงและขุดรูเล็กๆหยอดเมล็ดผักลงไป

นักเรียนแต่ละคนตั้งใจดีมาก ผู้เขียนคิดว่าไม่เสียเวลาที่นักเรียนได้เรียนแบบนี้ ถ้ากระทรวงศึกษาธิการลดเวลาเรียน เวลาที่เหลือสามารถให้นักเรียนทำกิจกรรมดีๆแบบนี้ได้เช่นการปลูกผัก การทำกิจกรรมที่พัฒนาศักยภาพของนักเรียนที่จะเป็นประโยชน์ต่อไปในอนาคต

สาวน้อยน่ารัก ทึ่งนักเรียนจำผู้เขียนได้เพราะเคยไปช่วยจัดค่ายให้โรงเรียนเหล่านี้

ผู้เขียนจะไปโรงเรียนวัดอ้อกระทุงต่อ แล้วจะมาเล่าเรื่องให้อ่านนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...