MBBL..แนวทางพัฒนาคุณภาพโรงเรียนขนาดเล็ก

นักเรียนจะช่วยกันเก็บล้าง ตัดและตากแดด..จากนั้นผมกับนักเรียนจะช่วยกันคิดว่าจะนำไปทำอะไรได้บ้าง กระเป๋าก็ทำแล้ว ตัดเป็นริ้วๆ ผูกระโยงระยาง เป็นธงทิวก็ทำแล้ว ตอนนี้ก็คงจะต้องเขียน เป็นบัตรภาพและบัตรคำ ให้เพื่อนพี่น้องได้อ่านกันทั่วทั้งโรงเรียน..

บันทึกนี้..ขอนำเสนอกรณีศึกษา..แนวทางพัฒนาคุณภาพโรงเรียนขนาดเล็ก ที่บ้านหนองผือ ใช้ชื่อ MBBL อย่างมีนัยสำคัญ..เป็นความรู้และประสบการณ์จริง ที่ผ่านการทดลองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เหมาะสมตรงตามบริบท..เป็นได้ทั้งสื่อ อุปกรณ์ และเทคโนโลยีที่เหมาะสม หลอมรวมเป็น..วิธีการ..ที่ถือเป็น..Best Practices ที่ทำได้ทุกวัน อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

MBBL ..หรือ Milk and Brain based learning หลายท่านคุ้นเคยและดำเนินการอยู่แล้ว แต่ก็เชื่อว่ามีหลายท่านอีกเหมือนกัน เข้าใจ เข้าถึง แต่ยังไม่ได้ใช้ เนื่องจากมีภาระงานมาก หรือมีสื่อ นวัตกรรม ที่น่าทำน่าใช้ในห้องเรียนอยู่แล้ว อันนี้ก็แล้วแต่ดุลพินิจ

ฺBBL.. ณ วันนี้..ยังคงสดใส..ไปอีกนาน ตราบที่ผู้นำการศึกษาของชาติ ยังอยู่ใน สพฐ. พ้นปีการศึกษา ๒๕๕๘ ไปแล้ว...อันนี้ไม่แน่ใจ ก็ว่ากันไป ในส่วนนี้ที่โรงเรียนเสริมพลังสมองด้วย กายบริหารมือเปล่า และแม่ไม้มวยไทย ใช้การกระโดดเชือกและการละเล่นพื้นบ้าน ใช้กลองยาว ดุริยางค์ และเพลงพวงมาลัย เพลงฉ่อย (เพลงพื้นบ้านภาคกลาง) ที่ไม่ได้มองเฉพาะสมองซีกไหน..แต่เราบริหารทั้งตัว ให้เข้าถึงหัวใจนักเรียน..แบบเล่นปนเรียนกันเลยทีเดียว

เมื่อมี BBL แล้ว ก็อย่าลืม Milk (นม) อาจดูเป็นเรื่องปกติธรรมดา แต่ไม่ธรรมดา ครูฉุกคิดนิดหนึ่ง ว่านมรสจืดย่อมดีกว่ารสหวาน นักเรียนรับประทานหมดกล่อง(ถุง)ไหม..หรือเหลือครึ่งๆกลางๆทุกวัน ราคาน้ำนมจืดมีแนวโน้มของราคาจะสูงขึ้น บางท้องถิ่นหายาก ดังนั้น..คุณค่าและความคุ้มค่าต้องมาด้วยกัน นักเรียนบางคนอาจไม่ชอบดื่มนม..ครูต้องจูงใจให้แรงเสริม เพื่อการเจริญเติบโตของนักเรียน ทั้งในด้านร่างกายและสมอง..

ที่โรงเรียนจะให้นักเรียนดื่มนมวันละ ๒ กล่อง..ช่วง ๐๙.๓๐ น. และ ๑๔.๓๐ น. ได้ผลเกินคาด ผลที่เห็นเป็นรูปธรรม คือ นักเรียนสูงขึ้น เติบโตสมวัย พอๆกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในทุกระดับชั้นที่สูงขึ้นด้วย ตลอดจน..นักเรียนเจ็บป่วยน้อยลง ขาดเรียนน้อยลง..ที่สุดแล้ว..ผู้ปกครองให้ความรักและศรัทธาโรงเรียนมากขึ้น

อันนั้นก็เป็นเรื่องของคุณค่าของน้ำนม(จืด) ที่มีกล่องสวยงามและคงทน นักเรียนจะช่วยกันเก็บล้าง ตัดและตากแดด..จากนั้นผมกับนักเรียนจะช่วยกันคิดว่าจะนำไปทำอะไรได้บ้าง กระเป๋าก็ทำแล้ว ตัดเป็นริ้วๆ ผูกระโยงระยาง เป็นธงทิวก็ทำแล้ว ตอนนี้ก็คงจะต้องเขียน เป็นบัตรภาพและบัตรคำ ให้เพื่อนพี่น้องได้อ่านกันทั่วทั้งโรงเรียน..

ครับ..กล่องนม..จึงมีคุณค่าอเนกอนันต์ นักเรียนได้เขียนได้อ่าน ขานรับนโยบายได้ทุกยุคทุกสมัย สมองได้เรียนรู้และพัฒนา เกิดทักษะสัมพันธ์ ที่ได้สัมผัสสื่ออย่างใกล้ชิด เป็นอะไรที่ง่ายและงดงาม เหมาะสมกับความสนใจในวัยเด็ก ประหยัดและพอเพียง..ก็คงไม่เกินคำบรรยาย ที่ผมจะให้ MBBL..เป็นแนวทางหนึ่ง..ในหลายๆทาง..ที่จะช่วยพัฒนาคุณภาพโรงเรียนขนาดเล็กได้..ลองทำดูนะครับ

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๐ กันยายน ๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

น่าสนใจมากครับ

ประยุกต์กล่องนมมาใช้เป็นบัตรคำ

ชอบใจมากครับ

เขียนเมื่อ 

I like the idea of re-cycle but some how I have uneasy feeling about 'use of precious resources (: water, children, time, ...) to re-purpose milk cartons. But saving a few trees is a win for me.

So, salute!

เยี่ยมเลยค่ะ