แม้มิได้ เดือนดาว ดังวจี เพียง " หิ่งห้อย" ก็ยังดี มีแสงเรือง

บ่ายวันเสาร์ กับงาน ที่ฉันรัก

ถึงจะหนัก ด้วยต้องคิด จิตต้องฝัน

แต่ด้วยรัก สู้อุตส่าห์ ทนฝ่าฟัน

อยากเป็นจันทร์ ที่กระจ่าง กลางฟ้างาม



สร้างเส้นทาง มุ่งสู่ฝัน มานานเนิ่น

ต้องเผชิญ มากมาย ในคำถาม

เริ่มต้นใหม่ หลายครั้ง ยังติดตาม

พยายาม ต่อไป ไม่ยอมแพ้



จันทร์กระจ่าง เย้ยแสงดาว ทั่วราวฟ้า

หมู่ดารา ต้องพ่ายแสง แห่งดวงแข

อย่ากเจิดจ้า อย่างจันทร์นี้ ที่ได้แล

คงได้แต่ มองดู อยู่ไกลไกล



เอื้อมมือไขว่ คว้าดาว ที่ราวฟ้า

หมายเก็บมา แทนจันทร์ อันสดใส

แต่...ก็ยาก แสนยาก ลำบากใจ

ดาวก็ไม่ เปิดทาง อย่างใจจินต์



เดือนและดาว อาจไกล เกินใจฝัน

แต่...ถ้ามั่น มุ่งหวัง ดั่งถวิล

ตราบใดที่ ความหวัง ยังหลั่งริน

ลมหายใจ ไม่สิ้น ยังมีทาง



ทีละก้าว สองก้าว ไม่ยาวนัก

หากมิพัก คงถึงฝัน อันกระจ่าง

เก็บทุกสิ่ง ที่เห็น ไม่เว้นวาง

ทุกทุกอย่าง คือ...กำไร ในชีวี



ยิ้มให้กับ เดือนดาว พร่างพราวฟ้า

พร้อมสัญญา จะเก็บฝัน อันสดสี

แม้มิได้ เดือนดาว ดังวจี

เพียง " หิ่งห้อย" ก็ยังดี มีแสงเรือง



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดติดรีโมท

๒๙/๐๘/๕๘