อาทิตย์ที่ผ่านมามีคนถามผมว่าเล่นกล้ามแล้วทำไมดูแล้วรู้สึกไม่เปลี่ยนไปเลย

เริ่มต้นขอสารภาพก่อนว่า

  • สัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นสัปดาห์ที่เละเทะที่สุดเท่าที่เคยออกกำลังมาเลยครับ
  • กล่าวคือ ตอนเช้าแทบไม่ได้ออกกำลังครับจะมาออกที่ทำงานตามช่วงเวลาอำนวย+ตอนเย็นถ้ายังไม่น็อคไปซะก่อน
  • แต่อาหารกลับกินเหมือนเดิม (บางมื้ออาจมากกว่าด้วยครับเพราะมีคนบริจาค เอิ้กๆ) โดยเฉพาะศุกร์-อาทิตย์นี้ กินไก่ย่างห้าดาว+ไก่บ้านรวม 2 ตัวเต็ม เอื้อก

    ตัวแรก..ซื้อเอง
    ตัวสอง..มีคนให้ครับ

  • แต่ผลกลับทำให้ผมอึ้งครับ...น้ำหนักไม่ขึ้นเลยคงที่ 63 กิโลกรัม
  • ส่วนผลวัดรอบตัวเดี๋ยวขอกลับไปวัดก่อนนะครับ แต่ไม่ได้หวังมากเพราะผมยกแต่น้ำหนักเบาๆ 5 กิโล

สัปดาห์ที่ผ่านมาได้ความรู้ใหม่ (ผมยังไม่พิสูจน์นะครับ อย่าเพิ่งเชื่อ) ครับ คือ

  • การใช้น้ำหนักน้อยๆ แต่ออกแบบเข้มข้น จะได้ผลเท่ากับการยกน้ำหนักมากๆ

  VS

  • ทฤษฎีนี้คิดจากแนวคิดว่า การสร้างกล้าม คือ การทำร้ายกล้ามน้อยๆ ของเรา ที่ว่าทำร้าย คือ การเพิ่มความเครียดหรือแรงกดดันให้กล้ามมากที่สุด (ไม่ถึงขั้นฉีกขาดหมดนะครับ)
  • ให้ออกน้ำหนักเบากว่าที่เรายกเต็มที่สัก 80 % แล้วให้ยกถี่ เร็ว และให้พักน้อยลง
  • ข้อดีวิธีนี้เจ้าของกล่าวว่า ทำให้เราได้ออกแรงมากกว่าการใช้น้ำหนักมากๆ ในเวลาที่เท่ากัน และทำให้เราออกแรงส่วนที่เหลือจนหมดก็อกอีกด้วย เช่น ถ้าเรายก 20 กิโลครั้งสุดท้ายไม่ไหว แต่ถ้าเราใช้ 15 กิโลอาจยกไหวอีก 2-3 ครั้งสุดท้าย
  • ทฤษฎีฟังดูดีมากเลยสำหรับผมเพราะ ผมไม่ต้องเพิ่มน้ำหนักแต่ลดน้ำหนักลงด้วยซ้ำ (ประหยัดๆ ดีๆ) และใช้เวลาน้อยลงด้วย เหลือเวลาได้พักนานขึ้น ได้ยกมากขึ้น(มั้ง)
  • อาทิตย์นี้ผมจะลองดูครับ แต่ด้วยไม่รู้ว่าไอ้เร็วนี้มันควรเร็วแค่ไหน ถี่นี่ควรถี่แค่ไหน ผมก็ยึดหนักเดิมครับ เอาแค่หมดแรง ยกไม่ขึ้นแล้วก็พอ ตอนนี้เลยได้ไอเดียเต้น เอ้ย ยกน้ำหนักประกอบเพลงหนุกดีครับ โดยเฉพาะ เพลงโอ้ละหนอ ของพี่เบิร์ด ที่ยกมันส์มาก (ไม่ช้า-เร็วเกินไป)

หมายเหตุ อาทิตย์ที่ผ่านมามีคนถามผมว่าเล่นกล้ามแล้วทำไมดูแล้วรู้สึกไม่เปลี่ยนไปเลย โชว์หน่อยได้ไหม

  • แหม...บอกตรงๆ ว่าอายครับ จะถอดเสื้อโชว์ก็กระไรอยู๋
0123
  • หุ่นผมเองใช่ว่าจะสู้พวกนายแบบได้ 35/28/37
  • แต่ถ้าบอกว่าเปลี่ยนไปไหม ดูง่ายสุด คือ ท้องแขนครับ จากเดิมที่ผมลดน้ำหนักเสร็จใหม่ๆ จะห้อยย้อยแม้จะเกร็งแขนแล้วก็ตาม ดูน่ากลัวมาก (ในสายตาผม) ผมจำได้แม่นเลยครับเพราะเหมือนท้องแขนแม่ผมเด๊ะเลย พระเจ้าช่วย แสดงว่าช่วงน้ำหนักลดนั้นมันได้ดึงโปรตีน(กล้าม)ผมไปด้วย ซึ่งเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจให้ผมหันมาเล่นกล้ามครับ
  • ตอนนี้เหรอครับ ที่ห้อยๆ กลายเป็นกล้ามหมดเยย เย้ๆ
  • ส่วนที่ภูมิใจอีกส่วนคือพุงครับที่งโดนรีดหายไปหลายนิ้วจนต้องเปลี่ยนไซส์อีกครั้งหลังจากที่มันลดอยู่แล้วตอนลดน้ำหนัก (การลดน้ำหนักมีผลต่อพุงน้อยกว่าที่ผมคิดครับ) แต่การเล่นน้ำหนักทำให้องผมลงไปเองโดยที่ไม่ได้เน้นพุงแต่อย่างใดแสดงว่าการออกท่าท้องไม่ค่อยเกี่ยวกับการเผาไขมันที่พุงครับ อย่างที่ผมเคยอธิบายก่อนนี้ว่า ไขมันมีหลายแบบ คือ ไขมันในกล้าม,ไขมันที่ผิวหนัง, ไขมันที่อวัยวะภายใน อันหลังนี้การลดทำได้ยากแต่การเล่นกล้ามคงไปลดส่วนนี้ทำให้มันลดลง
  • แต่มันทำให้ผมเปลืองกะตังพอดูเพราะต้องเปลี่ยไซส์กางเกง 2 รอบ 32->30->29 เท่ากับกางเกงน้องชายผม มิหนำซ้ำทำให้ผมหยิบกางเกงน้องมาใส่ด้วยเพราะเข้าใจผิดว่าของตัวเอง (ดันซื้อสีเดียวกันอีก)

บันทึกนี้เขียนด้วยเวลา 45 นาทีครับ 

ปล. เปลี่ยนรูปหน้าผม เผยโฉมซ้าทีหลังลืมเปลี่ยนมานาน เป็นรูปช่วงที่ลดน้ำหนักครับ เลยอาจดูเซียวๆ หน่อย

 ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพดีๆ นะคร้าบ จ้ำฮึด