ศิลปะ คือ “อาวุธ” ที่ทำให้มีตัวตน มีพื้นที่ในสังคม
จากค่ายศิลปะ... สู่มหกรรมหนังสือภาคอีสาน
<p><strong><strong><span style="font-size: 20px;"><br></span></strong></strong>
</p>
<p><strong><a href="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/105/012/original_20150815_112836_resized.jpg" target="_blank"><span style="font-size: 20px;"><img width="197" height="110" style="width: 197px; height: 110px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/105/012/default_20150815_112836_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy"></span></a></strong>
</p>
<p><br>
</p>
<p>เครือข่ายศิลปินภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้จัดโครงการ <strong>“ค่ายศิลปะ สอนศิลป์ถิ่นทุรกันดาร”</strong> 4 ครั้งใน 4 จังหวัด คือ ขอนแก่น บึงกาฬ หนองบัวลำภู และสกลนคร โดยมุ่งหวังที่จะให้เด็ก ๆ และเยาวชนได้มีโอกาสเรียนรู้และพัฒนาทักษะศิลปะเฉพาะด้านกับศิลปินตัวจริง เสียงจริง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีภูมิลำเนาและเติบโตมาในภาคอีสาน อาทิอังคาร จันทาทิพย์ ไพวรินทร์ ขาวงาม วสุ ห้าวหาญ นิด ลายสือ เพลิง วัตสารรวมทั้งพ่อครู แม่ครูกลอนลำมากหน้าหลายตา
</p>
<p>การเข้าค่ายศิลปะได้จบลงแล้ว แต่ผลงานของเด็กและเยาวชนยังปรากฏอยู่ในโลกออนไลน์ ทั้งยังได้รับเกียรติให้เป็นการแสดงเปิดงาน <strong>“มหกรรมหนังสือภาคอีสาน </strong><strong> I-San Book Fair 2015</strong><strong>” </strong>ณ ศูนย์การประชุมกาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งมีรองผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นประธานในพิธี
</p>
<p>งานนี้จัดเต็ม 9 วัน 9 คืน ตั้งแต่วันที่ 15-23 สิงหาคม ทั้งยังมี “บุฟเฟต์หนังสือ” คือ เด็กๆ จากโรงเรียนห่างไกล ขนาดเล็กจะได้รับแจกคูปองให้ไปเลือกหนังสือที่ตัวเองต้องการได้เท่ากับจำนวนเงินในคูปอง
</p>
<p>สุขกันถ้วนหน้า ... ทั้งผู้ให้และผู้รับ
</p>
<p>นับเป็นการจัดงานที่ต่อเนื่องมาเป็นปีที่ 3 โดยมุ่งหวังให้คนในพื้นถิ่นมีโอกาส “เข้าถืง” สื่อดี สร้างพื้นที่ของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ภายในงาน เครือข่ายศิลปินฯ ได้นำเสนอนิทรรศการ <strong>“เมือง </strong><strong>3</strong><strong>ดี วิถีสุข”</strong> ทั้งแนวคิด หลักการ รวมทั้งรูปธรรมที่เป็น “ต้นแบบ”อันสามารถนำไปประยุกต์ใช้ให้เหมาะกับบริบทของแต่ละพื้นทีซึ่ง <strong>แผนงานสื่อศิลปวัฒนธรรมสร้างเสริมสุขภาพ</strong> สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ เป็นผู้สนับสนุน
</p>
<p> ในช่วงบ่ายหลังจากพิธีเปิดแล้วก็ต่อด้วยการเสวนา<strong> “เมือง </strong><strong>3</strong><strong> ดีดีอะไร สุขแบบไหน”</strong> มี พระครูบุญชยากร เจ้าคณะตำบลสาวะถี, พี่นิด ลายสือ และตัวแทนเด็กๆ จาก 4 จังหวัด ร่วมการพูดคุย ส่วนฉันทำหน้าที่เป็นพิธีกร ดำเนินรายการชวนคนทั้งด้านบนและล่างของเวที คุยกันแบบฟินๆ
</p>
<p>สิ่งที่น่าสนใจมากที่สุด เห็นจะเป็นข้อสรุปของเด็กๆ บนเวที
</p>
<p>... ศิลปะ สร้างสมาธิ ...
</p>
<p>... ศิลปะ เยียวยาอารมณ์ และจิตใจ ...
</p>
<p>... ศิลปะ คือ “อาวุธ” ที่ทำให้มีตัวตน มีพื้นที่ในสังคม ...
</p>
<p>... ศิลปะ คือ ภาคปฏิบัติการ คือความอดทนและการฝึกฝน ...
</p>
<p>และ ศิลปะ เริ่มต้นด้วยการอ่าน ... เพราะการอ่านทำให้เรารู้จักตัวเอง รู้จักผู้อื่น ... การอ่านทำให้เรามีทั้ง “ภูมิปัญญา” และ “ภูมิคุ้นกัน” เกิดความเท่าทันตนเอง เท่าทันสื่อ และเท่าทันสังคม
</p>
<p>
</p>
<p><img width="292" height="164" style="width: 292px; height: 164px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/105/013/default_20150815_114116_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy"><br>
</p>
<p>
</p>
<p><img width="292" height="166" style="width: 292px; height: 166px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/105/015/default_20150815_142752_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy">
</p>
<p><img width="183" height="325" style="width: 183px; height: 325px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/105/014/default_20150815_124930_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy"><span class="redactor-ie-paste"><br></span>
</p>
<p><img width="409" height="233" style="width: 409px; height: 233px;" src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/105/017/default_20150815_142713_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy">
</p>
<p><br>
</p>
