งาน...วันแม่

ใจก็อยากให้มะนาวอยู่รอดปลอดภัย พยายามเอาใจใส่ กิ่งก้านใบก็ดูจะโตใหญ่พอสมควร เห็นแล้วก็รู้สึกใจชื้น ยิ่งระบบน้ำดีด้วยแบบนี้ ก็น่าจะไม่มีปัญหา พอมีเวลาอีกเล็กน้อย จึงทาสีรองมะนาว..ให้ดูแจ่มขึ้น เหมือนเอาใจมะนาวยังไงไม่รู้

กิจกรรมสำคัญที่ผมจะไปร่วมกับชุมชนและผู้นำท้องถิ่น จัดโดยเทศบาลตำบล..ในเย็นย่ำค่ำคืนนี้....งานวันแม่แห่งชาติ วันเฉลิมพระชนมพรรษา ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๘ ณ หน้าที่ว่าการอำเภอ..เพื่อถวายเครื่องราชสักการะ ..ถวายความจงรักภักดี เหมือนทุกปีที่ผ่านมา..

ช่วงกลางวัน..พอมีเวลา..ก็รีบไปโรงเรียนทันที วันนี้..คิดถึงกิจกรรมที่เคยทำ..วันนี้เมื่อปีก่อนโน้นและปีกลาย วันแม่..เคยให้แม่ร่วมกันปลูกมะนาว..ปลูกในรองอย่างสวยงาม ต่อมาไม่นานนัก รองยังอยู่ดีและแข็งแรงมั่นคง แต่มะนาวทนร้อนทนแล้ง..ไม่ไหว..ตายเรียบ...

ปีที่แล้ว..วันแม่..ลูกกับแม่ ช่วยกันโยนกล้าในนาข้าว อย่าสง่างาม สนุกสนานร่าเริง ปรากฎว่าต้นกล้าสมบูรณ์มาก โยนอย่างไรก็ขึ้นดี เจริญงอกงามเต็มนา เพลี้ยไม่มารบกวน ได้ข้าวมากมาย สมดังวัตถุประสงค์ที่ตั้งเป้าหมายไว้..ทุกประการ

ปีนี้..โยนกล้า เร็วกว่ากำหนด เพราะครูนิรุต ได้รับคำสั่งย้ายกลับภูมิลำเนา โยนกล้าลงนาเสร็จสรรพ ฝนก็ไม่ค่อยจะตก ก็ได้อาศัยน้ำในสระของโรงเรียน ปั๊มขึ้นมาวันละครั้ง ทำให้ในแปลงนามีน้ำเต็มทุกวัน และต้นข้าวเริ่มเติบโตขึ้นเรื่อยๆ แข่งกับผักบุ้งนา ที่กำลังแตกยอดยาวน่าทาน

ก่อนย้าย..จำได้ว่า ครูนิรุตบอกสูตรปุ๋ยใส่ต้นมะนาว ที่ปลูกรอบสอง และทำท่าจะไปได้สวย สูตร ๑๕ ๑๕ และ ๑๕ ..แต่ยังไม่มีเวลาจัดซื้อเลย วันนี้นึกได้ว่า เมื่อยังไม่ได้ใส่ปุ๋ย ก็จะต้องปรับปรุงดินบ้าง เลยนำปุ๋ยดินดำที่หลังบ้าน ซึ่งหมักไว้นานแล้ว ไปผสมกับดินเดิม ในรองมะนาวทั้งหมด แล้วเปิดน้ำรดจนทั่วและชุ่มโชก (แต่ เอ๊ะ หรือว่าจะโชกเกินไป)

ใจก็อยากให้มะนาวอยู่รอดปลอดภัย พยายามเอาใจใส่ กิ่งก้านใบก็ดูจะโตใหญ่พอสมควร เห็นแล้วก็รู้สึกใจชื้น ยิ่งระบบน้ำดีด้วยแบบนี้ ก็น่าจะไม่มีปัญหา พอมีเวลาอีกเล็กน้อย จึงทาสีรองมะนาว..ให้ดูแจ่มขึ้น เหมือนเอาใจมะนาวยังไงไม่รู้

เพิ่งสังเกตอย่างชัดเจน เห็นถั่วพู กำลังแตกยอดอ่อนๆ อยู่เหนือผิวดินเล็กน้อย อีกไม่นาน ก็ต้องทำนั่งร้าน ให้ถั่วพูเลื้อยพัน คงจะสวยไม่ใช่น้อย ส่วนผักบุ้งจีนที่ไม่นิยมปลูกกันในฤดูนี้ แต่ก็ต้องลุ้น ด้วยฝีมือนักเรียน วันนี้..เริ่มมองเห็นแถวผักบุ้ง ใกล้จะเต็มแปลง ถ้าฝนตกลงมาช่วยให้ชุ่มฉ่ำ แล้วแดดร้อนจัดๆ ผักบุ้งน่าจะสะบัดใบ เขียวไสวเป็นแน่แท้

ก่อนกลับ..เตรียมงานไว้ในวันพรุ่งนี้..จัดนิทรรศการผลงาน..บนโต๊ะ หน้าห้องพักครู จากนั้น ก็จัดห้อง..ประชุมทั้งโต๊ะ เก้าอี้ และป้ายนิเทศ..พร้อมต้อนรับการศึกษาดููงานในโครงการเศรษฐกิจพอเพียง ที่จะมีคณะครูจาก อ.ฝาง จ.เชียงใหม่...มาเยี่ยมเยือน ๔๐ คน

เย็นมากแล้ว..ได้เวลาเดินทางไปร่วมกิจกรรมถวายพระพร งานวันแม่แห่งชาติ ที่หน้าอำเภอ..เมฆฝนตั้งเค้ามา ฟ้ามืดครึ้มไปทั่ว..ฝนใกล้จะตกหนัก แต่ก็ต้องเดินทางแล้ว..ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่าน..

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๘








บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ