แม่...จ๋า..แม่..".แม่"ไม่เคย..เลือนหายไป..จากความทรงจำ..."ฉันอยากจะบอกรัก..แม่..แต่..มันสายเกินไป..เสียแล้ว.."...แต่อย่างไรก็ตาม..ฉันเชื่อว่า..แม่รักเราทุกๆคน..ที่เกิดมาจากท้องแม่นั้น...
ฉันเป็นคนโชคดีที่ได้เกิดเป็นลูกแม่..และ..ได้.."ดื่มนมแม่มาแต่เกิด.."...(เพราะยังไม่มีนมวัวนมผงจากวัวให้กิน..เหมือนตอนน้องๆเกิด..)...
แม่เคยบอกว่า..ฉันจะส่งเสียให้พวกแกได้เรียน..ตราบใดที่ฉันยังมีแรงอยู่..เพราะฉันไม่มีโอกาศ....(ได้เรียน)..
คำนี้ก็ยังตรึงอยู่ในหัวใจทุกเมื่อเชื่อวัน...
.ชุดนี้แม่ให้เป็นของขวัญ..มันแพงลิบลิ่วในสมัยนั้น..
แม่คงภูมิใจมาก วันนั้น..(ไม่ได้ถาม..เสียใจจนมาบัดนี้..)..
แม่..จ๋า..แม่.."ฉันคิดถึงวันที่..ต้องหาเงินเรียนเอง"...คิดถึงวันแห่งความภูมิใจ ที่ได้เรียน..แม้ว่าแม่จะยกภาระนี้ไปให้พ่อ..แม่ส่งเสียลูกสามคน..แต่พ่อ ให้ฉันคนเดียว...
แม่..จ๋า..แม่..ฉันนึกถึงวันที่ ฉันทำให้แม่..ต้องร้องไห้..เพราะความเขลาในชีวิตที่ผ่านๆมา...ของฉัน..
แม่ บอกแต่เพียงว่า..แม่ก็ทำได้แค่นั้น..ทุกสิ่งๆทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว...อย่าไปคิดถึงมัน...แม่พูดทั้งน้ำตา..
แม่..จ๋า..แม่..ฉันอยาก..จะฝากสาย.ลมไป..บอก..ว่าฉันรักแม่..จนถึงวัน แผ่นดินกลบหน้า..แล..
ไฟจะแผดเผาให้สิ้นไป...แม่..จ๋า...(วันนี้ ในแกลลอลี่ชีวิต...)
ฝากดอกไม้นี้ไปกับอสงไขยแห่งวันเวลา..หากชาติหน้า..มีจริง..ฉันขอเกิดเป็นลูกของแม่อีกครั้ง..แม่..จ๋า...แม่..
ชอบบันทึกนี้ของยายมากที่สุด
ได้เห็นความรักของแม่...
ผ่านหัวใจคนคนเป็นลูก...
งดงาม อบอุ่นเป็นพิเศษ
..
ด้วยความระลึกถึง ยายธีนะครับ
ซาบซึ้งมากค่ะคุณยาย
ดิฉันชอบอ่านบันทึกเรื่องแม่ค่ะ...
คิดว่า...ไม่มีลูกคนใด...ที่ไม่เคยทำผิดพลาดในชีวิตของการเป็น..ลูก
จนทำให้แม่ต้องเสียใจ ... แต่เมื่อทำผิดแล้ว ...ต้องกลับตัว กลับใจ
ไม่ทำอีก...เพื่อเป็นการ " เช้ดน้ำตาให้กับแม่"...แต่ลูกบางคนก็อาจจะ
ไม่มีโอกาสเพราะ....สายเกินไป...แม่ไม่อยู่ให้ได้เห็นวันนั้น...
คิดถึงนะจ๊ะยายธี
ซาบซึ้งมากๆเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ..ท่านผู้อ่านที่เคารพรักทุกๆท่าน..วันแม่เป็นเพียงสัญลักษณ์..แม่ไม่ได้มีเพียงวันเดียว..หากแม่มีหนึ่งเดียว..กับชีวิตที่เกิดมา..ความขัดแย้งเป็นสิ่งธรรมดา...หากทว่า..ไม่มีความรุนแรงเกิดขึ้น..หากอำนาจ..โทษะโมหะ.รักโลภโกธรหลง.ที่เกิดชั่วขณะ..และยับยั้งกันไม่ได้..ทั้งสองฝ่าย...บางทีบางครั้ง ก็จะเสียใจกันไปจนวันตาย...(การลงโทษ..เป็นสิ่งหนึ่ง..ที่ควรใส่ใจระวัง ในบทบาท ของความเป็นแม่..เป็นต้นว่าการเฆี่ยนตี ด้วยโทษะจริต..เป็นต้น"คนโบราณ ชอบใช้วิธีนี้..และยังมีอยู่จนชั่วทุกวันนี้..รวมทั้งในรร.ด้วยก็น่าจะเป็นได้..แบบครูและนักเรียน..เป็นต้น..)..อยากจะใช้คำว่าอำนาจ บาทใหญ่..ภาษาโบราณ..
ปัญหาแม่และเด็ก..จะเป็นปัญหาใหญ่โตขึ้นได้ทุกวันเวลานี้..เนื่องจากความบีบคั้นทางเศษรฐกิจ..ความเป็นอยู่สิ่งแวดล้อม..เป็นปัจจัยการแตกแยกของครอบครัว..เวลาความรักสามัคคีระบบครอบครัวล่มสลาย..ด้วยระบบความเป็นอยู่แบบสมัยใหม่..ที่มีมาอย่างคาดไม่ถึง..เป็นแม่ในวัยที่ยังไม่อันควร..เด็กทารกถูกทิ้งขยะ..เด็กเกิดผิดเพศ นอกระบบไม่อยู่ในกฏข้อห้าม..เป็นต้นว่าในประเทศจีน..ที่อนุญาติให้มีบุตรได้เพียงคนเดียว..ที่เกิดเกินมาเลยเป็นคนตามกฏหมายไม่ได้เป็นต้น..
ปัญหาเหล่านี้..หวังว่าคงจะไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะให้ความสนใจกันเพียงวันเดียว..สำหรับ ลูกกับแม่..และผู้ที่จะทำหน้าที่แม่..และลูก..กันและกัน..รักและเมตตาต่อกัน..คงเป็นมิตรภาพนิรันด์..แก่ผู้ให้และผู้รับ...และคงจะลด..ปัญหา.ดังกล่าวลงได้ไม่มากก็น้อย...
ด้วยคาระวะ จาก ยายธี..(ผู้ไม่มีโอกาศเป็นแม่..ได้..)..แต่ก็ได้มีโอกาศทดแทนพระคุณทั้งสองท่าน..เท่าที่จะทำได้ ตลอดมา..ในฐานะ ลูก (ที่ดี)..ได้ คนหนึ่ง..ในสังคมครอบล่มสลายอย่างทุกวันนี้...