ขึ้นชื่อว่า..ครูชยันต์..ยังขยันได้อีก..

คนเฒ่าคนแก่..ถ้าเห็นครูใหญ่ของเขา เข้าไปเยี่ยมเยือน จะยิ้มแย้มแจ่มใสให้การต้อนรับ บอกว่า เรื่องกับข้าวกับปลา และกองผ้าป่า ไม่ต้องห่วงนะครู..ตั้งใจจะไปช่วยอยู่แล้ว..ฟังแล้วใจฟูฟ่องพองโตเลย

ผมมีเครือข่ายงานการศึกษา..ในเฟสบุ๊ค ในไลน์..ซึ่งส่วนใหญ่ ก็จะดูความเคลื่อนไหวในแวดวงราชการ ส่วนเครือข่าย..โกทูโนว์ มีความสำคัญ..และกว้างขวาง ตลอดจน..มีความเป็นวิชาการมากที่สุด..

ทุกพื้นที่ มิใช่เป็นไปเพื่อประชาสัมพันธ์องค์กร สะท้อนภาพการทำงาน..เท่านั้น..แต่ต้องการบอกเล่าเรื่องราวในแง่มุมที่เป็นกุศล..ให้กำลังใจคนทำงาน แลกเปลี่ยนเรียนรู้และแบ่งปันแนวคิด เพื่อพิชิตปัญหา มองเห็นแนวทางพัฒนา..โรงเรียนขนาดเล็ก

หลายปีที่ต่อเนื่องเช่นนี้..มีงานทำทุกวัน แปลกใจเหมือนกัน..ที่แรงมิได้ลดน้อยถอยลง ตรงข้ามกับอายุที่นับวันเพิ่มขึ้น ยิ่งแก่แต่ก็มีไฟอยู่ อายุมากขึ้น ยิ่งรักและผูกพันกับงาน ..เพื่อนบางคนวิจารณ์ว่า..ชยันต์..ไฮเปอร์..ก็ยอมรับเสียเลย..หมดเรื่อง..

หลากหลายคำชื่นชม ไม่เคยขื่นขมกับคำตำหนิ และไม่หลงระเริงกับคำเยินยอ อาทิ ..คนเก่ง.. คนจริง คนที่สนุกกับงานตลอดเวลา และสุดยอดคนขยัน..แต่โดยเนื้อแท้ เป็นเรื่องปกติ ของคนที่เป็นครูธรรมดาคนหนึ่ง พีงทำได้ และตั้งใจ..รับผิดชอบ

ครับ..เป็นครูผู้ชายคนเดียวในโรงเรียน..ณ เวลานี้ มีครูที่เหนื่อยกว่าเรา เขาและเธออยู่ในห้อง บางห้องสองชั้นมีครู ๑ คน และที่สำคัญ..ความคล่องตัว ไม่มัวนิ่งเฉย และทำงานได้หลายด้าน..ก็ต้องครูผู้ชายอย่างเรา ที่เขาแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการ คือ..คอยอำนวยความสะดวกให้ครู..ก็เท่านั้นเอง

อย่างวันนี้..เตรียมการจัดบรรยากาศห้องสมุด..สำหรับทำบุญในวันพรุ่งนี้ จัดเวที..ต้อนรับวันแม่ วางแผน..งาน และเตรียมจาน ช้อน และอุปกรณ์งานครัว...ให้แม่ครัวและคณะครูทำอาหารเลี้ยงพระได้อย่างสะดวก

ออกอากาศเสียงตามสาย ยังไม่เพียงพอและอาจไม่ทั่วถึง วันนี้ จึงบึ่งรถเข้าหมู่บ้าน เข้าถึงหัวไร่ปลายนา บอกบุญชาวบ้าน เชื้อเชิญให้มาร่วมงานบุญ และขอบคุณที่ช่วยให้การก่อสร้างห้องสมุดประสบความสำเร็จ

คนเฒ่าคนแก่..ถ้าเห็นครูใหญ่ของเขา เข้าไปเยี่ยมเยือน จะยิ้มแย้มแจ่มใสให้การต้อนรับ บอกว่า เรื่องกับข้าวกับปลา และกองผ้าป่า ไม่ต้องห่วงนะครู..ตั้งใจจะไปช่วยอยู่แล้ว..ฟังแล้วใจฟูฟ่องพองโตเลย

เมื่องานวันแม่และงานทำบุญห้องสมุด มีความพร้อม..ก็ขอเวลานอกมาวางแผนกับแม่ครัวอีกครั้ง เตรียมการต้อนรับคณะที่จะมาเยี่ยมเยือน และศึกษาดูงานเศรษฐกิจพอเพียง..จาก จ.เชียงใหม่ ๕๐ คน ในวันที่ ๑๓ สิงหาคม ต้อนรับด้วยอาหารเช้า ช่วงสาย..นำเสนอ..ชยันโต โมเดล เป็นอันเสร็จภารกิจ งานนี้ ตั้งใจจะใช้ห้องประชุมเล็กเป็นครั้งแรกในการต้อนรับแขก และจะได้นำเสนอ..นวัตกรรมบริหารจัดการ..

การเป็นข้าราชการ..และมีงานทำตลอดเวลาเช่นนี้..ถือว่าเป็นบุญยิ่งแล้ว ถือว่าทดแทนคุณแผ่นดิน ที่ทำให้เราอยู่ดี มีกินมีใช้ ใจเป็นสุข สนุกกับวิชาชีพ..แต่ถ้ามองให้ถึงรากหญ้า..การทำงานในสังกัดโรงเรียนเล็ก ไม่ทำอะไรสักอย่าง..คงตายไปจากวงการ..และถูกประนามมิใช่น้อย ..วันนี้..จึงเท่ากับดิ้นหนีตายเหมือนกัน

เอาเถอะ..จะอย่างไรก็แล้วแต่ ขอขอบพระคุณทุกกำลังใจ และขอบอกไว้เป็นถ้อยคำสำคัญ..เผื่อว่าคบกันไป ดูกันไป เพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งหลาย..รับรอง..ชยันต์คนนี้..ยังขยันได้อีก..ครับ

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ห้องสมุดใหม่สวยมากๆ

อยากไปช่วย

แต่ตอนนี้งานยุ่งมากๆเลยครับ

สงสัยต้องตอนใกล้ๆสิ้นเดือน

เขียนเมื่อ 

ถึงงานจะหนักหนาสาหัสเพียงใด เหนื่อยกายเพียงใด

หาก...กำลังใจยังเต็มเปี่ยม...ก็สู้งานได้สบาย ๆ

เป็นกำลังใจให้...ผอ.คนเก่ง และคณะครูแห่ง...หนองผือ

ทุก ๆ คนจ้ะ


ชอบภาพนี้จัง.....คลาสสิคจริง ๆ ...!

เขียนเมื่อ 

ไม่ต้องยืนยันก็ยิ่งกว่าเชื่ออีกค่ะ

แหม motto เท่ห์จริงๆ ค่ะ