การทำงานด้าน HR...เมื่อสมัยเกือบ ๓๐ ปีที่แล้ว
จะเป็นงานลักษณะของงานประจำ งานธุรการมากกว่า
เพราะกฎหมายมาจากส่วนกลางของภาครัฐ...ออกมาบังคับใช้
ให้กับข้าราชการ เจ้าหน้าที่ของภาครัฐได้ถือปฏิบัติ...
ปัจจุบัน เกิดการกระจายอำนาจมาที่ส่วนราชการ...
จึงเป็นสาเหตุของการเริ่ม คิด วิเคราะห์ ออกกฎ ข้อบังคับ
โดยให้ส่วนราชการมีอำนาจในการดำเนินการ โดยเฉพาะสถาบันอุดมศึกษา
งานประจำยังคงดำเนินการอยู่...แต่งานพัฒนาในด้านกฎ ระเบียบ
ยังคงต้องดำเนินการออกมาใช้บังคับเช่นกัน...เรื่องบางเรื่องต้อง
อาศัยกฎหมายจากส่วนกลาง โดย ก.พ.อ. เป็นตัวกำหนด
ซึ่งสถาบันอุดมศึกษาในแต่ละแห่งต้องมาดำเนินการออกข้อบังคับ
ประกาศ เองเพื่อใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน...และใช้กับ
บุคลากรของแต่ละมหาวิทยาลัย...ซึ่งแต่ละส่วนราชการต้องมา
ดำเนินการคิดและจัดทำข้อบังคับ ประกาศด้วยตนเอง...
การดำเนินการด้าน HR แบบใหม่ ต้องเป็นไปด้วย "หลักธรรม"
ยึดถือเป็นแนวปฏิบัติ...หากไม่ยึดถือและนำมาปฏิบัติแล้ว...
จะทำให้เกิดปัญหาในการปฏิบัติงานขึ้นมากมาย...โดยเฉพาะ
งานด้านบุคคล...การขึ้นศาลปกครอง เริ่มมีมากมาย...หากเปรียบเทียบ
กับสมัยก่อนนั้น ไม่ค่อยมีสักเท่าไหร่ อาจเนื่องมาจากศาลปกครอง
เพิ่งจะเกิดมาในภายหลังก็เป็นได้...ปัญหาต่าง ๆ เกิดจากการไม่เป็นธรรม
การให้ยึดหลักธรรมในการดำเนินการ...เอาประโยชน์ส่วนตน ต่อพวกพ้อง
มากเกินไป จึงเป็นสาเหตุให้เกิดเรื่องราวต่าง ๆ ขึ้นได้...
ดังนั้น ผู้ที่ปฏิบัติงานด้าน HR ต้องระมัดระวังให้มาก ๆ ไม่ควรทิ้งหลักธรรม
ในการปฏิบัติงาน...หากขาดการใช้หลักธรรมเมื่อใด...จะกลายเป็นเรื่อง
เกิดขึ้นทันที...HR ต้องใช้เหตุและผลในการอธิบาย...การสื่อสาร...
การเข้าใจอย่างแท้จริงในเนื้องานที่ได้ปฏิบัติ...การเมตตา...
อุเบกขา...การไม่เลือกปฏิบัติ...การไม่อคติ...ฯลฯ
การรู้จักหน้าที่ความรับผิดชอบของตนเอง...การใช้หลักธรรมะมาช่วยให้
การปฏิบัติงานแล้วเสร็จได้...นี่คือ การทำงานด้าน HR ในยุค ๒๐๑๕ นี้...
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๘
