เมื่อ ๓ กรกฎาคม ๒๕๕๔...ช่วงเวลาประมาณ ๑๗.๑๙ น.
มีเด็กหญิงคนหนึ่ง...กำเนิดมาบนโลกมนุษย์...หนูเกิดมา
อาศัยอยู่กับครอบครัวของย่า...ย่าบุษและพ่อเพรียง ตั้งชื่อ
ให้กับหนูว่า "ฟ้าคราม"...ซึ่งชื่อหนูมีความหมายกับพวกเรา
มาก ๆ...โดยเฉพาะ "พ่อเพรียง"...ตอนแรกย่าตั้งชื่อหนูว่า
"ฟ้า" เฉย ๆ แต่พ่อเพรียงบอกว่า ให้ชื่อว่า "ฟ้าคราม"...
นับแต่วันนั้นมา จวบจนวันนี้ ๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘...หนูอายุ
ครบ ๔ ขวบเต็มพอดี...หนูโตขึ้นมาก เป็นเด็กฉลาด ร่าเริง
ยิ้มง่าย ขี้งอน ชอบแกล้ง ขี้เล่น...หน้าตาหนูไม่ซีเรียส...
มีเหตุมีผล ช่างซัก ช่างถาม...ขี้สงสัย ฉลาดที่จะตอบ...
ชอบรักการเรียนรู้ด้วยตัวเอง โดยใช้ i - Pad เป็นเครื่องมือ
ในการเรียนรู้...กล้าแสดงออก...ติดย่า...ตอนหลัง ๆ
หนูรู้ว่าหนูได้ของเล่นจากใคร...หนูจะเรียกย่าว่า "แม่ย่า"
หนูเคยเล่าให้ย่าฟังว่า..."ฟ้าฯ เคยขอตังค์ปู่เร แต่ปู่เรบอกว่า
ไม่มี"...ขี้ฟ้องจริง ๆ นะเรา...นั่นล่ะ...คนมีตังค์ล่ะ...แต่แกล้งบอก
หลานว่า "ไม่มี"...คนนี้ไงจร้าาา "ฟ้าคราม" เศรษฐีตัวจริง...
มีที่ดินที่พร้อมจะยกให้หนูได้ไม่รู้กี่ไร่...แต่แกล้งอำว่า "ไม่มีตังค์"
คริ ๆ ๆ...ปู่เรต้องการให้พวกลูก หลาน ใช้เงินกันแบบประหยัด
มากกว่านะคะ...บางวันปู่เรบอกว่า...วันหนึ่ง ๆ ไม่ใช้ตังค์
ยังมีชีวิตอยู่ได้เลย...นี่คือ นิสัยของคนมีตังค์ไงค่ะ "ฟ้าคราม"
ไม่งั้นจะมีที่ดินโดยปราศจากเงื่อนไขให้กับพวกหนูหรือจ๊ะ???
สำหรับครบ ๔ ขวบ วันนี้...ย่าบุษ ขอให้หนูเป็นเด็กดี...
มีสุขภาพแข็งแรง มีอารมณ์ที่ร่าเริง แจ่มใส เป็นแบบนี้ตลอดไป
นะคะ...
I love you so much..."Farrkram"...
...
จาก..."แม่ย่าบุษ" คร่าาา...
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘
ของขวัญจาก...แม่ย่าบุษ...ในปีที่หนูครบ ๔ ขวบค่ะ...I love you...
สุขสันต์วันเกิดนะคะสาวน้อยน่ารักขวัญใจคุณย่า...
ขอบคุณค่ะ พี่นงนาท