BIG Problems in Thailand: Clean-up


BIG Problems in Thailand: Clean-up

We know what rubbish is - the stuff that people throw out into our environment. We see paper, plastic bags, cigarette butts, broken glass and bottles and so on in our streets and our rivers. Sometimes we see water in our rivers is muddy and smells yukky. Sometimes we see smoke and smog in our skies. So, there are rubbish we can easily see and pick up and put in a rubbish bin and liquid rubbish and gaseous rubbish that we can't pick and put in a bin easily. Because rubbish can harm us and plants and other animals in our environment, we must remove rubbish from our environment.

But do we really know what is rubbish and what is not?

Is a plastic bag fluttering on our road, a piece of rubbish?
Is a broken beer bottle on the roadside, a piece of rubbish?
Is a lemon on our foot path. a piece of rubbish?
Is a fallen yellow leaf under a tree, a piece of rubbish? A dry leaf on our bed?
Is a strip of fat on our barbecued pork, a piece of rubbish? Nearly 7 teaspoons of sugar in our softdrink?

Sometimes, we may argue with our friends what is rubbish or what is not rubbish. It can be difficult to say with confidence what, when, where or why something is rubbish. Because some things that people throw away may be repaired and re-used by other people. Some things that are made for a purpose, may be used for different purposes. But we can see rubbish more easily when there is a lot of rubbish together. In facts we say we have rubbish problems when we see a lot of rubbish together at the same place where they are not meant to be there.

In school we learn about things in solid, liquid and gas forms. Rubbish can also be solid, liquid or gas. for examples: plastic bottles are solid; shampoo is liquid; and smoke is gas. We can pick up plastic bottles, paper and broken glass and put them in a rubbish bin. Can we collect shampoo or detergent or oil and put it in a bin? What about petrol fume, insecticide spray, smoke and smog?

["Why shampoo and soap and detergent are rubbish? Why don't they clean our canals and rivers?" Yes, some mothers do get asked questions like these. Please don't say "that's a good question." or "Go and ask your father." First rubbish is stuff that we no longer use. Sometimes the stuff are still clean. But most rubbish is both dirty and no use. But the real answer is by washing hands with water and soap and see what happens to the water. That soapy water goes down into a drain and from there into canals, rivers and oceans. Most people use too much shampoo, soap and detergent. They wash away not only dirt, grease and grime but also their own natural oil that their body produce to keep the body healthy and well. It's silly to put on petroleum or vegetable oil in place of our own body oil. Modern shampoos, soaps and detergents use a chemical modified from coconut oil (usually sodium laureth sulphate or sodium lauryl sulphate in more expensive ones). This chemical can turn bad for us and fish and life in water.]

[Government can collect rubbish too: See อาหารและยาจีนสั่งเรียกเก็บ 'นมผงปนเปื้อน' จาก 3 บริษัทใหญ่ในมณฑลส่านซีออกจากชั้นขาย หลังพบสารไนเตรทสูงผิดปกติ [ผู้จัดการ 24 June 2015] ]


Let us now see what we can do with solid rubbish. We know that fruits and vegetables that we don't want can be composted and later used to make our fruits and vegetables grow bigger. A lot of our foodstuff can be composted and used as fertilizer in our gardens and farms. Can paper, wood, cotton clothes and leather shoes be composted? What about plastic bags and bottles? Glass or ceramic or metal?

[Compost (ปุ๋ยหมัก) is a mixture of decaying vegetation and manure; used as a fertilizer. archive.lib.cmu.ac.th/full/T/.../enenv41155oj_ch2.pdf tells us how to make compost.
www.wisut.ac.th/2556/การทำEM.pdf tells us anout composting bacteria and
www.thaithesis.org/detail.php?id=496 tells about วิธีลดปริมาณขยะ หมักทำปู๋ย and many more.
Urine and faeces (animal and human dung) are very useful ingredients in compost.]

What can we do with rubbish that we cannot compost?

Yes, we can reclycle them. We can collect them and sell them to recycle traders. There are many types of plastic and we get different prices for different plastics. How do we know which type is a piece of plastic? Water bottles and softdrink bottles are made with PET plastic. Irrigation hoses and motor oil containers are made from Polyethelene.

Would it not be easier if people who make them tell us what plastic they are made from? Yes. In many countries plastic products and plastic containers carry a plastic code. Plastic codes are numbers from 1 to 7. Code 1 is for clear PET drink bottles.... and code 2 is for high density polyethelene HDPE... and so on. All we have to do is to look at the code on the piece of plastic and put that piece together in the pile with the same code number. So, recycling plastic is not difficult if every piece of plastic is code numbered. This means every plastic bag, every plastic bottle, every plastic chair and tube and toy and TV or tablet case and so on.
[NB. See Plastics Identification Code (PIC) http://www.pacia.org.au/Content/PIC.aspx or wikipedia.]


***
Trillions of cigarette butts are improperly discarded around the world every year. These butts are meant to suck up toxins in cigarettes. When they get washed into waterways and oceans, they quickly leach arsenic, cadmium, lead, nicotine and other chemicals into the water. Cigarette butts made from a plastic that degrades very slowly. Aquatic life that survives poisoning can also die from butts blocking airway or stomach.
Cigarette butts are quite harmful. (Wear gloves! And don't let children pick them up.) ***


[Modern plastics are degradable. Why don't we just leave them to breakdown?
All things will break down into smaller chunks and tiny pieces and molecules and atoms if we give them enough time. Many plastics take 100 years or more to break down (by UV from the Sun) but they do not break down into water, carbon dioxide and biomass. A degradable bag is still a petroleum-based plastic bag that break down into smaller pieces. The tiny pieces are much more difficult for us to collect from our environment. The tiny pieces and molecules can get into animals and plants that become our food or somehow get incorporated into living cells - hello cancer.

We also have bio-degradable plastics, why don't we compost these? Composting is very much feeding wet natural organic materials to micro-organisms. These microbes like their food natural - food they know for millions of years. Some bio-degradable plastics are made from polylactic acid (PLA which is made from corns). They are compostable, But corns are food. Why do turn edible food into in-edible rubbish and wait for microbes to turn it into fertilizer?

[NB. See 'Biodegradable' plastics don't live up to manufacturers ... - ABC
www.abc.net.au/environment/articles/2015/03/25/420... Mar 25, 2015
- Plastics labelled biodegradable may not break down in landfill as advertised, according to new US research.]

[What wrong with banana leaves and lily or lotus leaves? Can someone please turn them into packaging bags and boxes?]

Today, we see rubbish almost everywhere. We see more rubbish than flowers and trees. We see more rubbish than fish in rivers. We see more smog than white clouds in the skies. Do we smell fresh air? Do we walk with fear or threat of getting dirty and ill health? Do we eat rubbish with our food? What do tourists see and think about us with pictures of us among rubbish?

We must clean-up our environment. We must clean-up our environment and keep it clean. Let us ask ourselves "Do we like to live with rubbish or in good clean environent?"

[why clean-up?
Rubbish is clearly visible everywhere, harm to environment, harm to food, harm to health, harm to tourism and economy; vector for fire, diseases and bad social practices; rubbish recurs so clean-up must be done again after again.]

We all want to do the right things. We all want to do big things. So let us have a National Clean-up Day every year. (Say a day in April just after Songkrant day and before seasonal rains come.) So that after a new year day, we have nice and clean environment to start our new lives. we will ask everyone in our community, our farmers, our local and national government offices to help us. We will ask businesses and manufacturers, hospitals and clinics and artists and musicians and celebrities and...

[We will ask http://www.onep.go.th/index.php?option=com_content...
การขอรับการสนับสนุนจากกองทุนสิ่งแวดล้อม]

We will also ask schools, technical colleges, universities and IT savy people to help us to do a survey of rubbish while we do clean-up too. We need to know what kind and how much of each kind of rubbish we have in our environment. We need to know where our rubbish come from and where our rubbish go. We need to know what rubbish does to our environment and our lives. We need to know more so we can stop rubbish flooding our homes. We will select locations to collect rubbish, sort out kinds of rubbish, get weight and volume, then record into a national database so that we can learn from this data. We can use this database in many ways. Our researchers will have better information to think of solutions and innovations.

[Why survey?
Rubbish problems must be identified, classified, recorded, studied and understood. We can't solve problems objectively by guessing. We only have limited time, man-power, money and other resources available, so we must solve problems efficiently. Data is made available to invite solutions and innovations. Data is updated at later clean-ups to show current condition and progress. Logistics on rubbish in various situations can be planned and actioned using rubbish database and rubbish maps. This data gives better basis for budget allocation and emergency responses in fire, flood or 'hazchem'.

[See http://www.onep.go.th/index.php?option=com_content... and http://mews.onep.go.th/search.aspx for waste collection statistics (by municipal; and currently reports
รวม งบประมาณ 55,257.472 ล้านบาท ขยะเข้าระบบ 105,192 ตัน/วัน น้ำเสียเข้าระบบ 1,490,950 ลบ.ม./วัน.
This reports on 'collected' but not on 'not collected' rubbish - still littering our environment. Survey on clean-up day aims to complete the big picture for all rubbish.

http://mews.onep.go.th/default.aspx reports a national summary:
รวม 159 ระบบ งบประมาณ 18,381 ล้านบาท ปริมาณขยะมูลฝอย(ตัน/วัน): ที่เกิดขึ้นจริง 50,229 เข้าระบบ 105,192 (209.43%)
(Note the budget and we don't know why more rubbish 'เข้าระบบ' than 'เกิดขึ้นจริง')


We pay for rubbish when we buy a product. The price includes the packaging (wrap, box, bag,...). We pay for rubbish collection to our local municipal administration or some contracted rubbish collectors. We pay for our bad food, bad health, and bad environment. We still pay when government undertakes to manage wastes. It is our tax -- our money. We really have economic problems -- when we pay and pay and ...]

[We see a number of issues on 'rubbish in our environment' in this series of posts. Though starts with 'BIG Problems in Thailand' with a list of 4 highly visible problems. These problems are our life-support problems - problems about our home, our food, our health and safety. We follow the rubbish track down to this post by reading and by thinking. With the government's committing 'our money' (3,500 million Baht of taxpayers money) to waste management programs in the next 5 years, we should now start 'acting' to reduce rubbish in our environment. We call for amendment to the EP law 2535 to install an EPC-EPD system so that we involve all parties in the solution and raise fund for EP actions for our environment. The time has come for the meek to rule ;-) ]

OR

? ชุมชนคนรักโลก

หมายเลขบันทึก: 591702เขียนเมื่อ 27 มิถุนายน 2015 05:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 27 มิถุนายน 2015 10:33 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (8)

ผลผลิตจากกระป๋องเบียรน้ำอัดลม..ราคา1.5€

คนผลิต..แปรรูปขยะ..ถ้าไม่มีขยะประเภทนี้...คนประเภทหนึ่ง..จะ..??

เขารักโลก รึเปล่า..คิดจะรักษ์โลกรึเปล่า..กับงานผลผลิตของเขา รึเขาทำเพียงว่าเป็นสิ่งที่หาง่ายไม่ต้องลงทุนใช้แรงงานเพื่อแรกเงิน..ไม่มีเจ้านายเหนือหัว..เหมือนกรรมกรโรงงาน..(ตรงนี้ลืมถามเขาไป)..อิอิ..

สบายดีนะเจ้าคะ..ยายธีค่ะ

เพิ่งได้เข้ามาอ่านBIG Problems in Thailand: Clean-up ...ปัญหาในเรื่องของขยะที่เกิดจากวัสดุบรรจุผลิตภัณฑ์ต่างๆ และแม้แต่ตัวผลิตภัณฑ์เองที่หลายคนรู้ และหลายคนไม่รู้...การลด (reduce) การนำกลับมาใช้ใหม่ (reuse) และการหมุนเวียนโดยผ่านกระบวนการแปรรูปให้นำมาใช้ได้ใหม่อีกครั้ง (recycle) เป็นเพียงหลักการพื้นฐานเท่านั้นที่จำเป็นต้องปลูกฝังให้เกิดเป็นนิสัยและมีกฎหมายบังคับลงโทษอย่างเข้มอย่างเช่นในหลายประเทศ...ส่วนการ recycle เป็นหัวใจสำคัญของการหมุนเวียนขยะมาใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุดโดยเฉพาะพลาสติกที่หลายประเทศยังพัฒนาไปไม่ถึงนะคะ...

Khun Sr, I salute you for your wonderful thoughts and determination in helping to solve our lifetime accumulated mess!

Danke ยายธี: Yes. This is an interesting man with interesting way of life and artistic skills. He makes a detour for softdrink cans to travel to a recycle depot -- and earns his living -free-.

Thank you Pojana Yeamnaiyana Ed.D.: for your point-by-point strategy to manage rubbish. I would add "redesign" ออกแบบ product/packaging/value for multiple use.

How about a post/blog giving/getting examples (3R/4R) on G2K?

Kind words กุหลาบ มัทนา: I hope rubbish is talked about and rubbish becomes 'unbearable'. I have no wish to be 'a rubbish man' but so be it --for life--!

สวัสดีค่ะ

ดิฉันตื่นเต้นมากที่ได้อ่านบันทึกที่ครบถ้วนมุมมองบันทึกนี้

เราจะเริ่มคิดถึงวิธี "ลดขยะ - กำจัดขยะ - อันตรายจากขยะ ทั้งทีีเป็นรูปธรรมจับต้องได้ กับที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้" กันที่ตรงไหน (เห็นทีต้องเริ่มที่ตัวเอง??X

บันทึกนี้มีคุณค่าเกินกว่าจะอ่านหนเดียวแล้วเก็บสาระได้ครบถ้วน สำหรับคนภาษาไม่แข็งแรงอย่างดิฉัน

ดิฉันนึกถึงภาพคนคุ้ยกองขยะกองใหญ่ที่ทุกบ้านนำออกมาวางข้างถนนยามกลางคืน เพื่อค้นหาสิ่งที่ไม่ใช่ "ขยะ" สำหรับพวกเขา แต่มันคือ "เงิน" ไปเลี้ยงชีพ (ดิฉันเห็นทุกคืนค่ะ)

รถเก็บขยะที่เทขยะจากทุกบ้านไปรวมในรถ แล้วลงมือคุ้ยขยะขายได้แยกไว้ในถุง แต่ละวันน่าจะเป็นเงินไม่น้อย

ดิฉันเห็นความพยายามของกทม. (เฉพาะ กทม.ที่ทำ) ที่จะขอให้ประชาชนแยกขยะ แต่ไม่ได้รับความร่วมมือ

ขยะที่ยังเอาไปใช้ได้ยิ่งมากเท่าไหร่ยิ่งบอกเราว่า เราซื้อของเกินจำเป็น และใช้ไม่คุ้มค่า นำไปสู่ปัญหามลพิษ และโลกร้อน เพราะกระบวนการสินค้าทุกตัวใช้พลังงาน

ดิฉันแยกขยะอันตราย (ถ่าน แบตเตอรี่ฯลฯ) แล้วนำไปส่งที่ร้านขาย เพราะเขาเคยบอกว่าบริษัทจะมารับไปกำจัด แต่ทุกวันนี้เขาปฏิเสธที่จะรับแล้ว ดิฉันขนกลับมาบ้าน แล้วนำไปฝากทิ้งกับขยะอันตรายที่โรงพยาบาล (ซึ่งดิฉันก็ไม่รู้อีกนั่นแหละว่าบริษัทที่มารับไป นำไปกำจัดอย่างไร)

ดิฉันไปญี่ปุ่นหลายครั้ง ชะโงกดูถังขยะทุกครั้งที่เดินผ่าน ดิฉันประทับใจมากที่เห็นพวกเขาร่วมมือแยกขยะตรงตามถังที่จัดไว้ เห็นวิธีที่เจ้าหน้าที่เดินมารวมรวมขยะไปจัดการต่อ (เชื่อว่าจัดการอย่างเหมาะสม เมื่อเร็วๆ นี้มีคนไทย ๗๐ คนไปดูงานจัดการขยะที่ญี่ปุ่นค่ะ ดิฉันคงต้องรอดูว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง)

อยากเห็นประเทศไทยจัดการขยะอย่างครบวงจรอย่างนั้นบ้าง

นี่ยังไม่นับรวมขยะอันตรายเป็นภูเขาเลากา เช่น โทรทัศน์เก่า ที่มีการประเมินว่าจะมีคนนำไปทิ้ง ๒ ล้านเครื่อง เพื่อเปลี่ยนเป็น สมาร์ททีวี (ดิฉันได้รับโทรทัศน์เก่าที่ยังใช้งานได้จากบ้านญาติๆ หลายเครื่อง ก็เอาไปแจกๆ คนที่เขาไม่มีเงินซื้อโทรทัศน์จอแบนราคาแพงใช้)

หลักคิดดิฉันในเรื่องขยะคือ บริโภคแต่พอดี คิดก่อนซื้อ คิดก่อนทิ้ง ซื้อของที่ใช้ได้คุ้มค่าและยาวนาน (แม้ราคาจะสูง แต่ระยะยาวคุ้มค่ากว่า) กำลังรวบรวมความคิดให้เข้าที่อยู่ค่ะ

ขอบคุณบันทึกที่สร้างแรงบันดาลใจนี้ะค่ะ

ลืมให้ระบบแจ้งเตือนเมื่อมีความเห็นเพิ่มค่ะ

Thank you nui: We know there are people who can see and tell what is rubbish and what is not. (I think) They learned from experience with interactions with second-hand goods traders and recycle traders. They serve our environment as recycle/clean-up agents.

(I propose a change in EP Law) With EPC-EPD as strong rules for recycle/clean-up (human) behaviour, and as an encouragement for innovation for our environment. EPB sets prices for (fair and just) EPC-EPD and covers product makers, packaging makers, sellers, consumers, collectors, recyclers,... Everyone is responsible for our environment!

Bad News!

In this post I have (somewhere in the middle):

http://mews.onep.go.th/default.aspx reports a national summary:
รวม 159 ระบบ งบประมาณ 18,381 ล้านบาท ปริมาณขยะมูลฝอย(ตัน/วัน): ที่เกิดขึ้นจริง 50,229 เข้าระบบ 105,192 (209.43%)
(Note the budget and we don't know why more rubbish 'เข้าระบบ' than 'เกิดขึ้นจริง')

Now I have this to explain why there is more rubbish comes into a system:

หวั่น!ขยะเข้า ครม.สัญจรเป็นแค่หัวข้อแต่ทำจริงไม่ได้
http://www.thairath.co.th/content/508173 วันที่ 28 มิ.ย.
...นายกเทศบาลตำบลเชิงดอย อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ ถือว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่มีความรู้เกี่ยวกับปัญหาขยะเชียงใหม่ ได้ออกแสดงความคิดเห็นผ่านไปถึงรัฐบาลที่มาประชุม ครม.ที่เชียงใหม่ว่า ขยะเชียงใหม่มีปัญหามาตั้งแต่ปี 2538 ซึ่งมีการพยายามแก้ไขมาตลอด มีการสร้างโรงงานขยะที่โซนเหนือ อ.ฝาง โซนกลางที่ อ.ดอยสะเก็ดโซนใต้ ไม่ได้ทำเพราะมีปัญหาเรื่องการชุมนุมต่อต้านของชาวบ้าน ตอนนี้ที่ อ.ฝาง มีปัญหาถูกปิด และที่ดอยสะเก็ดก็มีปัญหา ในโซนกลางถูกชาวบ้านปิดอีก ตนเห็นว่าการแก้ปัญหาที่ผ่านมาไม่ถูกจุด การแก้ไขปัญหาที่ถูกจุดจริงๆแล้วปัญหาขยะเกิดขึ้นที่ไหน ก็น่าจะให้ทางเทศบาลหรือ อบต.ในพื้นที่แก้ปัญหาเอง โดยรัฐบาลไม่จำเป็นต้องจัดสรรเงินให้เทศบาลหรือ อบจ.ไปทำที่เดียวแล้วเอาขยะไป โดยใช้งบจำนวนมากในแต่ละแห่ง แต่แนวทางแก้ปัญหาง่ายๆน่าจะจัดงบประมาณให้แก้ปัญหาเทศบาลหรือ อบต.ละ 2-3 ล้านบาทเพื่อนำงบประมาณไปทำเตาเผาขยะ หรือทำขยะแบบครบวงจร โดยให้แต่ละที่ทำกันเอง ชาวบ้านมีส่วนร่วมดังนั้นกลิ่นเหม็นที่เกิดขึ้นตรงนี้จะไปโทษใครไม่ได้เพราะเป็นกลิ่นขยะของตัวเอง ขณะที่มหาวิทยาลัยวิจัยเห็นว่าควรจะทำอย่างไรที่จะเหมาะสมในพื้นที่น่าจะทำเช่นนี้ดีกว่าจะเสนอสร้างโรงงานเป็นพันๆล้าน และเกิดม็อบต่อต้านขึ้นมา เพราะใครก็ไม่อยากจะให้ขยะที่อื่นเข้ามาในพื้นที่ตัวเอง จึงเชื่อว่าขยะในชุมชนตัวเอง ทางเทศบาลแต่ละแห่งสามารถทำตรงนี้ได้


“การที่จะใช้บ่อดินยักษ์ฝังกลบนั้นไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ เพราะในอนาคตมันก็จะเกิดน้ำเสียและเกิดอะไรขึ้นอีกมากในอนาคตใครจะรับผิดชอบ เหมือนกับที่เกิดหลายแห่งในเชียงใหม่ ตนจึงเห็นว่าขยะใครขยะมันต้องรับผิดชอบกันเอง และหากจะใช้งบประมาณแต่ละแห่งก็ไม่มาก ดีกว่าจะใช้สร้างด้วยงบประมาณนับพันล้านแต่ถูกต่อต้าน ดังนั้นเตาเผาขยะไร้มลพิษที่เชียงใหม่ไนท์ซาฟารีนำมาใช้ และได้ผลก็น่าจะมีการนำเสนอเป็นแบบอย่างที่ควรจะนำไปทำในท้องที่แต่ละท้องที่ เพราะต้นทุนไม่สูงมาก ติดตั้งเพียง 2-3 ล้านบาท จึงฝากรัฐบาลน่าจะแนวทางตรงนี้บ้านใครบ้านมันให้แก้เหมือนที่ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา รมว.มหาดไทย บอกว่าขยะบ้านใครก็ให้แก้ปัญหากันเอง ดังนั้น รัฐน่าจะจัดสรรงบประมาณตัวนี้มาให้ทางเทศบาลและ อบต.ในการจัดการกับขยะในท้องถิ่นตัวเอง โดยทำประชาพิจารณ์ในเขตตำบลหมู่บ้านของตัวเอง ตนเชื่อว่าเมื่อแก้ไขปัญหาบ้านใครบ้านมัน ไม่มีใครต่อต้านแน่ แต่ปัญหาการต่อต้านที่เห็นอยู่เอาขยะจากบ้านอื่น เทศบาลอื่น อำเภออื่นมาทิ้งที่ตำบลเขา หมู่บ้านเขา ทำให้เกิดความรู้สึกไม่ดี จนมีการต่อต้านให้เห็นตลอด”...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
ClassStart Books
โครงการหนังสือจากคลาสสตาร์ท