เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

"กว่าจะรู้ตัวและคิดได้"








(๑)




หลายวันก่อนรถจักรยานยนต์คู่ใจของผมครบกำหนดการชำระภาษีประจำปี ผมเลยค้นหาหนังสือคู่มือจดทะเบียนรถ(เล่มสีเขียวๆ)เพื่อนำไปต่อทะเบียนและชำระภาษี แต่หายังไงก็ไม่พบ สิ่งเดียวที่พบเห็นก็คือซองสำหรับใส่คู่มือและใบเสร็จเก่าที่เคยชำระภาษีเมื่อปีก่อนๆ เท่านั้นเอง



ผมพยายามค้นหาคู่มือจดทะเบียนรถอยู่หลายวัน แต่ก็หาไม่เจอ จนรู้สึกเครียดและอารมณ์ไม่ค่อยดี เพราะคิดถึงความยุ่งยากที่จะตามมา กล่าวคือ ผมซื้อรถคันนี้เมื่อ 13 ปีที่แล้วที่จังหวัดลำพูน และทำการจดทะเบียนรถที่ขนส่งจังหวัดลำพูนด้วย ซึ่งหากคู่มือรถหายจริงๆ ผมก็จะต้องไปแจ้งหายและขอคู่มือเล่มใหม่ที่นั่น



ผมลองไปถามที่สถานตรวจรถยนต์ของเอกชน(ตรอ.)ที่ผมเคยนำรถไปตรวจทุกปี เขาช่วยค้นหาให้ แต่ก็ไม่พบ



ต่อมาผมได้โทรไปถามพ่อบุญธรรมของผมที่ศรีสะเกษบ้านเกิดในฐานะที่ท่านเปิดสำนักงานรับชำระภาษีและต่อทะเบียนรถให้ลูกค้ามาแล้วหลายปี ซึ่งท่านก็ให้คำแนะนำผมอย่างดีเกี่ยวกับการไปแจ้งหายและขอคู่มือจดทะเบียนรถเล่มใหม่ โดยผมตั้งใจว่าจะไปดำเนินการในสัปดาห์หน้า




(๒)



เช้าวานนี้ผมค้นในกระเป๋าใส่เอกสารสำคัญส่วนตัว เพื่อเอาสำเนาบัตรประชาชนมาใช้ และบังเอิญเห็นใบสัญญาเงินกู้ที่ผมได้กู้เงินจากกองทุนหมู่บ้านมาทำเกษตรกรรมเมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา โดยในใบสัญญาเงินกู้ระบุไว้ว่าผมนำคู่มือจดทะเบียนรถจักรยานยนต์เป็นสิ่งของค้ำประกัน



ทันใดนั้นเอง ผมก็เกิดอาการหูตาสว่างขึ้นมาทันที และคิดได้ว่าคู่มือรถของผมตอนนี้อยู่ที่ใดและอยู่กับใคร



พอคิดได้ผมก็รีบโทรไปถามพี่ที่เป็นเหรัญญิกของกองทุนหมู่บ้าน ซึ่งเธอก็ช่วยค้นหาให้และตอบกลับมาว่าคู่มือจดทะเบียนรถของผมและของคนอื่นๆ อยู่ที่เธอ โดยเธอเป็นคนเก็บรักษาเอาไว้



คำตอบของเธอทำให้ผมรู้สึกโล่งใจและเบิกบานใจอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับภูเขาลูกใหญ่ถูกยกออกไปจากหัวและบ่าของผมทั้งหมด หลังจากที่แบกหนักเอาไว้หลายวัน



ถึงตรงนี้ผมได้แต่ขำและยิ้มกับความหลงลืมและเริ่มจะเลอะเลือนของตัวเอง เพราะอายุที่เริ่มมากขึ้น คิดทีไร ก็รู้สึกขำและอายตัวเองทุกทีเลย



เรื่องบางเรื่อง...กว่าที่เราจะรู้ตัวและคิดได้ บางทีก็ทำให้เราเดือดร้อนและทุกข์ใจมากเลยทีเดียว



คำที่พระท่านกล่าวว่า "สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดจะเกิดปัญหา" ช่างเข้ากับเหตุการณ์นี้ได้ดีเหลือเกินครับ 5 5 5