(บันทึก)...สาวไทย...ที่ชื่อ..ยายธี..(ตามคำขอ)..ในแกลลลอลี่ชีวิตวันนี้..

ยายธี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

"ตอนที่๑"...(รอยยิ้ม ที่จางหายไป..).ประสพการณ์ในต่างแดน...นั้นคงมีกันต่างๆนานา..ก้าวแรก ที่..ออกไปจากประเทศบ้านเกิด..นั้น..สิ่งแรก..ที่จำเป็น..คือ ภาษา...ต่างด้าว..ทั้งหลาย..เราใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง..ภาษาที่รู้ดีแต่อ้อนแต่ออกคือภาษาแม่...หากบ้านที่เราไปอยู่..ไม่ใช้..ภาษาอังกฤษ..และถ้าอยู่นานๆไป..ก็จะเป็นภาษา "พ่อ" โดยปริยาย...

ย่อหน้านี้แถมมาว่า..โดยบังเอิญได้ยินเรื่องวิจัย การเรียนภาษาของเด็กในยุคนี้..ในเยอรมันก็เป็นประเทศหนึ่งที่นิยมให้เด็กเรียนภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นๆที่พ่อแม่เด็กสนใจอยากให้ลูกลึกซึ้งในทุกความรู้สึกสำเนียงและตัวอักษร..บางคนส่งลูกไปเรียนภาษา จีนในมาเลียเซีย..เพราะที่นั่นใช้ถึงสามภาษาในเวลาเดียวกัน..เป็นต้น..ผลวิจัยในวงจำกัดมีผลออกมาว่า..เด็ก..ที่มาเรียนภาษาที่สองหรือสาม..ตอนโต นั้น ได้ผลมากกว่าเด็กที่เรียนควบคู่มาแต่เด็ก..จึงไม่เสมอไปว่าเด็กที่เรียนสองภาษามาแต่ต้น..จะดีกว่าเสมอไป...

ที่กล่าวมามานี้..."เจ้าหล่อน คนนี้"..ไม่มีโอกาศทั้งสองประเภท..ที่จะมีโชคดีได้เรียนภาษาที่สามแบบนั้น..(โตเป็นควายแล้ว..ต้องหาเงินเรียนเอง พ่อแม่ ไม่ร่ำรวย ที่จะส่งเสียได้ ขนาดนั้น..ก้าวแรกที่มาเหยียบประเทศนี้(เยอรมัน)..เงินที่สะสมเก็บมาใช้..เอาไปเรียนภาษาได้แค่ สามเดือน ก็หมดลง)..ตอนนี้..ก็ทำให้ สำนึกได้..ถึงบุญคุณที่พ่อแม่..ที่ส่งเสียมาจนจบปริญญาตรี นั้น ว่าสูงส่งแค่ไหน..

ทำไม...รอยยิ้ม..นี้...จึงจางหายไป...ท่าน..คงจะพอเดาๆออก...(นะคะ คุณหมอ..เปิ้ล..)..



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บล็อกของยายธี



ความเห็น (6)

อิจฉาคุณยายธีที่รู้ภาษาที่สามด้วย...อยากมีเวลาเรียนบ้างแต่ไม่มีโอกาสดีเลยค่ะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณ นงนาท สนธิสุวรรณ สบายดีนะเจ้าคะ...ยายธีเคยคิดว่า..คงอาจจะได้หลายๆภาษาเมื่อมาอยู่ในยุโรป...ปรากฏว่า..ปัญญาไม่มีจะเรียน..อิอิ..เวลา สถานะทางการเงิน รวมทั้งความสามารถส่วนตัว...เป็นอุปสรรคสำคัญของยายธีที่จะ ก้าวต่อไป..ทุกภาษาที่เป็นอยู่ งูๆปลาๆ ทุกภาษาเจ้าค่ะ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษลืมเกือบหมดแล้วเพราะแทบไม่ได้ใช้เจ้าค่ะ..

ตามมาย้อนบันทึก ชีวิตในต่างแดน ของคุณยาย

เขียนเมื่อ 

เยี่ยมมากๆๆ คุณหมอสมพนธิ์ ชอบมากๆๆ ค่ะ ..... บอกว่า "เล่าอีก" .... ยายธี ...เล่าเรื่องราวได้เก่งมากๆๆค่ะ .... เป็นนักเขียนได้เลยค่ะ ..มีลูกหยอด .... ลูกเล่น (แต่ต่างจากเล่นตะกร้อค่ะ555)...ขอบคุณค่า


ให้คะแนน

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ รูปเยี่ยมมาก

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะ บันทึกทำให้รู้จักคุณยายจากประสบการณ์ชีวิตที่ยาวนาน ชอบอ่านแนวนี้ ต้องไม่พลาด

เขียนเมื่อ 

สนุกมากๆ

รออ่านต่อครับ