มือถือมือร้าย
ก้มหน้าไม่มองครู ทำไรอยู่ใต้โต๊ะเรียน
พูดคุยไม่แนบเนียน เสียบหูฟังนั่งหลบตา
ซุบซิบคุยคนเดียว ดูเปล่าเปลี่ยวไร้ชีวา
มือถือแทนปากกา ไอแพดหนาแทนหนังสือ
เรื่องเรียนบ่เรียนรู้ ยากทนสู้อ่อนฝึกปรือ
การบ้านที่ทำคือ เล่นเกมส์ไลน์ลืมหายใจ
ราคานั้นสองหมื่น ครูบอกตื่นเมินหน้าไว
เพื่อนโทรรีบลุกไป หนีห้องเรียนเกรดต่ำลง
ช่วยกันทุกท่านผู้ เด็กเด็กอยู่อย่างไหลหลง
กฎเกณฑ์ควรมั่นคง รู้รักเล่นรู้ที่เรียน
เทคโนโลยี ต่าง ๆ ตามยุคสมัยนี้ เสมือนดาบสองคม
หากใช้ให้ถูกทาง ก็มีคุณค่ามหาศาล
แต่ถ้าใช้ผิด ก็เป็นพิษเกิดโทษมโหฬารเช่นกันจ้ะ
ขึ้นอยู่กับว่า เรารู้เท่า รู้ทันมันเพียงใด