15-17 มิ.ย.58 ดิฉันมานำเสนอผลงานวิชาการสุขภาพจิตนานาชาติ ณ โรงแรมมิราเคิล แกรนด์ กทม. ได้พบพี่น้องร่วมวิชาขีพที่คุ้นเคย หลายท่านต่างสอบถามไปในแนวเดียวกันว่า
"จบปริญญาเอกแล้วเป็นอย่างไร?"
ดิฉันตอบไม่ถูกหรอกค่ะ เพราะ 4 ปีที่ผ่านมาดิฉันทำงานไม่แตกต่างจากเดิมเลย!
ดิฉันไม่ได้ลาเรียน ทำงานไปเรียนไป จนเป็นกิจวัตรประจำวัน การเปลี่ยนแปลงจึงเกิดขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมๆ กับกรอบแนวคิดที่เปลี่ยนไป อันที่จริงเริ่มเปลี่ยนตั้งแต่เรียนปริญญาโทแล้วค่ะ เพราะไม่ได้ลาเรียนเช่นกัน ภาพที่ผู้คนรอบกายรับรู้ได้ตรงกัน คือ ดิฉันมีวิธีคิดแตกต่างจากผู้อื่น
ดิฉันเคยถามผู้คนเหล่านี้เช่นกันว่า ดิฉันเป็นอย่างไร คำตอบที่ได้ตรงกัน คือ เก่ง เก่งมาก ทำงานเร็ว แต่เข้าใจยาก ฮา .. แก้ไขได้ไม่ยากหรอกค่ะ ก็แค่อธิบายกรอบแนวคิด วิธีทำที่ง่ายกว่า เมื่อรู้ ก็เข้าใจ ก็เท่านั้นเอง แต่ที่กังวลคือคนที่คิดไปเองต่างๆ นานา โดยไม่มีโอกาสอธิบายให้เข้าใจ (ฮา) กลับมาที่คำถามข้างต้น ยากจะอธิบายค่ะ ดิฉันก็ตอบคล้ายๆ กัน ทำนองว่า
"ถ้าหมายถึงเรื่องตำแหน่งละก็ ไม่ก้าวหน้าหรอก ของมันมีน้อย ไม่สะดวกจะรบราฆ่าฟันกับใคร"
"แต่เขาก็ให้เกียรติเราดีนะ เกรงอกเกรงใจ ปรึกษาหารือ อยากจะทำอะไรก็ได้ (หมายถึงทำงานวิชาการหรือให้ข้อเสนอแนะใดๆ) ไม่ทำอะไรก็ได้ (หมายถึงสิ่งใดที่ดิฉันเห็นว่าไม่เหมาะสมก็อาจจะ walk out เอาดื้อๆ ไม่มีใครถือสาหรือ "หัวซา" ค่ะ)"
"ตอนนี้พยายามนำความรู้มาใช้พัฒนางาน .. มีแผนนำเสนอระดับโลกเชียวนะ" ฮา..
ไม่ทราบว่าคำตอบข้างบน 'เข้าหู' หรือ 'ฟังได้' แค่ไหน แต่ก็เห็นผู้ถามทนฟังจนจบทุกคน มีหัวเราะเฮฮาเป็นระยะ แต่ก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจว่าลึกๆ แล้วผู้ถามจะเข้าใจแค่ไหน เพราะในสังคมปัจจุบัน เราประเมินความสำเร็จจากตำแหน่งหน้าที่การงาน หน่วยงานหนึ่งๆ มีตำแหน่งสูงสุดเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้น เพิ่มตำแหน่งรองให้อีก 5 ตำแหน่งด้วยก็ได้ แล้วคนที่เหลือนั้นล้มเหลวหมดเลยหรือไร
สำหรับดิฉันประเมินความสำเร็จจากความสุขค่ะ ดิฉันปรับเปลี่ยนวิธีการทำงานใหม่ ได้ผลงานดีขึ้นเร็วขึ้น ในขณะที่ใช้เวลาทำงานน้อยลง จึงมีเวลาเหลือพอจะทำงานวิชาการหรือคิดสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ที่อยากทำได้มากขึ้น .. เพราะสำหรับดิฉันแล้ว ความคิดสร้างสรรค์จะไหลมาเทมาเมื่อมีความสุขเสมอค่ะ
คำตอบของดิฉันชัดเจนแล้วนะคะ แล้วคุณล่ะจะเลือกอะไร ระหว่าง 'ตำแหน่ง' หน้าที่การงานกับ 'ความสุข'
งานมา เกียรติแน่น ครับ