ชีวิตที่พอเพียง : ๒๔๑๕ จิกน้ำ


เช้าวันที่ ๙ เมษายน ๒๕๕๘ อุณหภูมิ ๒๕ องศาเซลเซียส (เพราะเป็นเช้าหลังฝน ที่เทมาอย่างหนักตอนเช้ามืดวันที่ ๘) ผมออกไปเดินออกกำลังเมื่อสว่างแล้ว จึงมีโอกาสถ่ายรูปความงามของดอกไม้หน้าร้อนในหมู่บ้านสิวลี ติวานนท์มาฝาก

วันนี้เป็นวันแห่งจิกน้ำ เพราะผมไปพบว่ามีจิกน้ำที่ริมสระต้นหนึ่งออกดอกดกมาก ที่จริงที่ริมสระน้ำปลูกจิกน้ำโดยรอบ น่าจะกว่าสิบต้น ต้นอื่นมีออกดอกบ้างประปราย แต่ต้นนี้ดอกดกจริงๆ

เช้าวันที่ ๑๐ เมษายน ผมพก iPhone 6 plus ออกเดิน ไปพบช่อดอกจิกน้ำที่อยู่ไม่สูงนัก พอจะยื่นมือไปถ่ายใกล้ๆ ได้ จึงได้รูปใกล้สุดมาฝาก แต่เช้าวันที่ ๑๑ ผมเดินผ่านต้นจิกน้ำต้นนี้ พบว่าดอกร่วงหมดแล้ว แสดงว่าจิกน้ำเขาออกดอก เพียงสองสามวัน โชคดีมากที่ผมได้ถ่ายรูปดอกจิกน้ำชุดนี้

เป็นเครื่องบอกว่า ชีวิตคนเราหาความสุขได้ไม่ยากหากเราฝึกให้ตนเองรู้จักเปิดประสาทรับรู้ความงามที่อยู่รอบตัว ซึ่งส่วนใหญ่มีอยู่ตามธรรมชาติ ตามฤดูกาลต่างๆ

ในฤดูร้อน อากาศร้อนในระดับอุณหภูมิสูงกว่า ๓๗ องศา ผมมันคน ๓๖ องศา (อุณหภูมิร่างกายตามปกติของผม) จึงย่อมรู้สึกร้อนกว่าคนอื่นที่อุณหภูมิร่างกายปกติ ๓๗ องศา แต่แปลกมาก ตอนไปสุรินทร์ในวันที่ ๖ เมษายน ๒๕๕๘ ที่เราไปนั่งประชุม และเดินชื่นชมผลงานของเยาวชน และของนักถักทอชุมชน รวมทั้งทำพิธีเปิดโครงการวิมานดินของเยาวชน ท่ามกลางแดดแผดจ้าเวลา ๑๔ น. ผมไม่เดือดร้อนเลย เพราะใจจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ต้องการรับรู้ อากาศร้อนก็ร้อนของมันไป เรายอมรับ แต่ต้องการรับรู้เรื่องอื่นมากกว่าจึงไม่เดือดร้อนกับความร้อน

ผมจึงแปลกใจว่า ท่านผู้ใหญ่อายุขนาดใกล้เคียงกับผมเอ่ยถึงความร้อน แต่ผมไม่ได้นึกถึงเลย ทำให้ผมได้เข้าใจว่าคนเรามีกลไกเผชิญความยากลำบากต่างๆ ได้โดยไม่ต้องมีความทุกข์

ผมเอารูปดอกจิกน้ำ และดอกไม้ฤดูร้อนอื่นๆ ที่หมู่บ้านสิวลีติวานนท์ มาประกอบรำพึงรำพันนี้

ผมเคยเอารูปจิกน้ำลง บันทึกนี้




ความงามของอาทิตย์อุทัย

ดอกจิกน้ำ

ซูมจากระยะไกล ๓๐ เมตร

ถ่ายวันที่ ๑๐ เมษายน ด้วย iPhone 6



ตะแบก

ตะแบก

คูณหรือชัยพฤกษ์

สิรินธรวัลลี

ที่บ้านลูกสาว


วิจารณ์ พานิช

๙ เม.ย. ๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

...ดอกไม้...สวยงามมากๆค่ะอาจารย์

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์สำหรับภาพสวยๆค่ะ ขออนุญาตเอาดอกรักแรกพบมาฝากอาจารย์บ้างค่ะ อยู่ที่ริมสระน้ำตรงที่พักคณะแพทย์ม.อ.ค่ะ เห็นครั้งแรกไม่ทราบชื่อ พอรู้เลยต้องเขียนเล่าไว้ที่นี่ค่ะ