♪ มิตรภาพ ・・・。ภาพที่น่าจดจำตลอดไป ・・・。♪

ผมเก็บหัวใจช่างรู้สึกไว้ในลิ้นชักแห่งวันวานที่ลับตา พร้อมกับลั่นดาลกุญแจไว้

สำหรับใครบางคน-เท่านั้น...

เหมือนกับ-เด็กชายเซเซ่ใน "ต้นส้มแสนรัก" เคยบอกว่า

เพียงเขาไม่มีที่ในหัวใจให้ใคร

ก็เท่ากับเขาได้ฆ่าคนคนนั้นให้ตายไปแล้ว....

เหมือนจิตใจผมร้ายกาจโหดเหี้ยม-ไม่รู้จักการปล่อยวางและให้อภัย


เช้าวันนี้ของผม..แสงแดดยามเช้าลอดผ่านร่องแยกม่าน สาดส่องบนพื้นกระเบื้องเกิดเป็นลายทางจาง ๆ

ผมจะพาพี่-ผู้ที่เคารพและนับถือกันมานานเกือบยี่สิบปี...กลับบ้านสวน...

พวกเราพากันกลับจากการไปท่องเที่ยวทะเลท่ามกลางฤดูร้อนอันแสนหวาน...



บริเวณสวนรอบบ้านของพี่เริ่มเป็นสีเขียว...

หญ้าแห้งจากปีที่แล้วมองเห็นเป็นสีน้ำตาลแทรกแซมระหว่างต้นใหม่ที่งอกขึ้นมา

มีต้นไม้ ใบหญ้า สมุนไพร มากมาย น่ากิน เพราะมันสดและงดงาม

น่ากิน- เพราะพี่เขาไม่ชอบใช้สารเคมี

ผิดกับผมตอนนี้- ต้องใช้สารเคมีคัดกรองแมลงที่จะเจาะชอนไชเข้ามาในจิตใจ

ยิ่งเติบโตมากยิ่งขึ้น...เราใช้สมองมากกว่าหัวใจในการคบค้าสมาคมกับใครๆ...



แต่กับพี่คนนี้...

พวกเราคบกันตั้งแต่เด็ก...มิตรภาพจึงยาวนาน...

เพราะพวกเราผ่านอะไรๆ ทั้งดีและร้ายฝ่าฟันร่วมกันมา

ขอบคุณความห่วงใยอาทร สิ่งดีงามทั้งหลายที่เกิดขึ้นระหว่างเรา


เมื่อหวนนึกถึงมิตรภาพสำหรับใครบางคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของผม

หลายคน- ยังเทียวไปมาหาสู่กัน

หลายคน- ยังปรารถนาดีและส่งสายลมแห่งความคิดถึงหากันเสมอๆ

แต่หลายคน- แสนเสียดายที่ความรู้สึกดีๆ หมดลงไปเหมือนตัดสายบัวแล้วไม่เหลือเยื่อใย

แต่อย่างไรก็ตาม มนุษย์เป็นสัตว์ที่ยิ่งพยายามลืมมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งลืมไม่ลงมากขึ้นเท่านั้น

แต่อย่างไรก็ตาม...ขอบคุณความห่วงใยอาทร สิ่งดีงามทั้งหลายที่-เคย- เกิดขึ้นระหว่างเรา


ผมตอบตัวเองว่าคงเพราะอดีตยิ่งใหญ่เกินไป หรือไม่อดีตก็คงโหดร้ายเกินไป

แต่อดีตมีมุมมองสองด้านเสมอๆ ทั้งงดงามและโหดร้าย- นับเป็นบทเรียนบทสำคัญบทหนึ่งของชีวิต

ที่ให้ผมเลือกระหว่าง

- ทบทวนเรียนรู้อ่านและขีดเส้นใต้เป็นประจำ

- ละเลยหน้ากระดาษสำคัญนี้พลิกผ่านโดยรวดเร็ว

- หรือฉีกกระดาษใบนี้ออกจากสมุดบันทึกชีวิตไปเลย...

และ/ หรือ...ชีวิตของผมไม่อาจเป็นไปดังที่ใจปรารถนาเสมอไป...


#####

อาทิตย์ 10 พฤษภาคม 2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขของหมออนามัย



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะ แวะมาทักทายให้กำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

บันทึกนี้ให้ข้อคิดชีวิตดีๆ มากมาย

ที่เห็นด้วยคือมุมมองของเราเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา มองละเอียดมากขึ้น อ่อนโยนมากขึ้น และให้คุณค่าในสิ่งที่เราไม่เคยให้เมื่อยังเยาว์

หนังสือต้นส้มแสนรักคงเป็นเล่มโปรดของน้องทิมดาบแน่ๆ ถ้างั้นเล่มนี้ "ความสุขแห่งชีวิต" (The Human Comedy) คงต้องอ่านมาหลายรอบแล้วแน่ๆ

เขียนเมื่อ 

"ต้นส้มแสนรัก" .... อ่านแล้ว อ่านอีกก็ไพเราะ ลึกซึ่งกินใจนะคะ

คิดถึงน้องและครอบครัวเสมอนค่ะ

เขียนเมื่อ 

ชอบภาพสวนที่เต็มไปด้วยไม้หลากหลายค่ะ

เขียนเมื่อ 

มะนาวแสนรัก 55

เขียนเมื่อ 

...ด้วยความชื่นชมค่ะ