พ่อครับ....

ไม่ว่าพ่อจะไปไหนผมก็อยากจะตามไปกับพ่อทุกที่ ครั้งนี้ก็เช่นกัน พ่อบอกว่าสงกรานต์ไม่อยากกลับต่างจังหวัดเพราะเบื่อรถติด แต่ผมดีใจจนหางกระดิกแทบขาดที่จะได้ไปกับพ่อ กับแม่ และพี่ปอ

ผมเทียววิ่งเข้าออกระหว่างบ้านกับประตูหน้าบ้าน เมื่อไหร่จะไปกันสักที ผมใจเต้นแรงจนลิ้นห้อย กล้วว่าพ่อจะขังผมไว้ในบ้านเหมือนวันก่อน ผมวิ่งเข้าไปในบ้านอีกครั้ง ผมเห็นกระเป่าเดินทางแล้วผมก็รู้สึกตื่นเต้น

แล้วในที่สุดผมก็ได้ไปกับพ่อ พ่อบอกจะไปรับพี่ปอที่มหาวิทยาลัยก่อน แล้วเดินทางกลับเส้นสุพรรณบุรี ผมเคยไปกับพ่อบ่อยครั้งที่มหาวิทยาลัยแห่งนั้น ผมชอบสนามหญ้าสีเขียว ต้นไม้ใหญ่ร่มครึ้มเย็นสดชื่น พี่ปอเคยพูดว่าจะเอาผมไปอยู่ด้วย แต่ผมรู้ว่านั่นเป็นการพูดเล่น

ทอฟฟี่ที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งที่สุพรรณบุรี....

พอรับพี่ปอเสร็จพ่อพาเดินทางไปตามเส้นทางสายสุพรรณบุรี พ่อกับแม่ถกเถียงกันเล็กน้อยเหมือนทุกครั้งที่ขับรถไปตามเส้นทางที่ไม่คุ้น แต่ทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดีเพราะพี่ปอช่วยอ่านป้ายให้

พ่อครับ....

อากาศมันร้อนอบอ้าวมากจริงๆ พอพ่อหยุดพักที่ปั๊มแห่งหนึ่งผมยกขาข้างหนึ่งเยี่ยวออกมาด้วยความร้อนผ่าว แต่น้ำเย็นที่พอให้ผมกินก็ช่วยคลายร้อนได้ดี ผมชอบสวนหลังร้านกาแฟแห่งนั้นมาก มันร่มรื่น สวย จนพ่ออดถ่ายรูปผมไม่ได้ใช่ไหมครับ

พ่อครับ....

ผมรู้แล้วล่ะว่าอากาศหน้านี้มันร้อนมาก มากจนผมเข้าใจแล้วว่า พวกเด็กๆที่อยู่ข้างถนนทำไมถึงเอาน้ำมาสาดรถพ่อ คราวแรกผมก็ตกใจ แต่พอนานไปผมก็รู้สึกสนุกกับสีแป้งขาวๆที่กระเซ็นกระสายมาตามกระจกรถพ่อ

พ่อครับ....

อากาศร้อนมากจริงๆ จนผมเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมีประเพณีสงกรานต์...

..............

15 เมษายน 2558

พ.แจ่มจำรัส