อยากให้เกิดบรรยากาศของการ ลปรร. มากๆค่ะ...
พฤหัสบดีที่ 9 พ.ย. ที่ผ่านมา ได้เข้าร่วมฟังการนำเสนอผลงาน โครงการ Patho-Otop2 ที่ห้อง M103 อาคารเรียนรวม คณะแพทย์ค่ะ...
บรรยากาศคึกคัก มีผู้สนใจเข้าฟังกันมากพอสมควร รายละเอียดก็มีการนำมาเล่าสู่กันให้อ่านหลายบันทึก ทั้งบันทึกของคุณโอ๋ บันทึกของคุณ nidnoi และ บันทึกของคุณศิริ ในมุมมองที่ชื่นชม และเปิดประเด็นที่น่าสนใจหลากหลายเรื่อง
พี่เม่ยตามอ่านทุกบันทึก ก็เห็นด้วยไปซะทุกบันทึกเลยค่ะ นับเป็น "สิ่งที่ได้เกินคาด" ที่เกิดขึ้นในวันนั้น....
แต่ก็มีอยู่เรื่องนึงค่ะ (ต้องออกตัวไว้ก่อนว่านี่เป็นมุมมองของพี่เลี้ยงคนหนึ่ง เท่านั้นนะคะ.....) ที่พี่เม่ยสังเกตได้ ก็คือ ....ผู้นำเสนอยังถ่ายทอดเรื่องราวที่ตัวเองได้ทำเองกับมือออกมาให้ผู้อื่นได้เข้าใจแบบ "ลึกซึ้ง" ได้ไม่มากนักค่ะ....
พี่เม่ยวิเคราะห์ว่า อาจเกิดจากหลายๆสาเหตุ เช่น.....
- เป็นเพราะความ เกร็ง เกรง ในคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ....
- หรือ...เป็นเพราะเวลาที่กำหนดให้น้อยเกินไป....
- หรือ...เป็นเพราะตื่นเต้น.....
- หรือ...เป็นเพราะทราบว่ามีการถ่ายทอดวงจรปิด ทำให้เขิน..น..
- หรือ...เป็นเพราะบรรยากาศไม่เอื้อ กับเสียงก่อสร้างที่แทรกเข้ามาเป็นระยะ....
ไม่เป็นไรค่ะ เวลาและประสบการณ์จะช่วยให้เราเก่งขึ้นเรื่อยๆ ขอให้คิดอยู่เสมอนะคะ ว่า....
สิ่งที่เรานำมาบอกเล่านั้น ไม่มีใครรู้ได้ดีเท่ากับคนที่ลงมือทำเองอย่างแน่นอนค่ะ เรากำลังได้มีโอกาสมาบอกเล่าประสบการณ์ ความรู้ในตัวเรา เพื่อให้ผู้อื่นได้มีโอกาสเข้ามาเรียนรู้....
เห็นด้วยค่ะ รู้สึกผู้นำเสนอ เกร็ง กว่าตอนนำเสนอร่างโครงการ