สาธารณสุข VS สาธารณทุกข์ (ยาดีที่สุดคือเหล้า )


สาธารณสุข VS สาธารณทุกข์ (ยาดีที่สุดคือเหล้า )

ต่อเนื่องจากงานบวช ที่ได้มีโอกาสนั่งคุยกับชาวบ้านถงเรื่องความเจ็บป่วยมีอยู่รายหนึ่งเล่าถึงความทุกข์ทรมานของตนเองเวลามาหาหมอ แล้ว นี่เป็นอะไรที่ทรมานมากๆ เธอเล่าว่าเมื่อก่อนเธอมีปัญหาว่าเป็นโรคความดันโลหิตต่ำ ( จริงแล้วไม่ใช่โรคเป็นภาวะหนึ่งของร่างกสยเท่านั้น ) เราถามว่า รู้ได้ไงว่าเป็นโรคนี้ เธอบอกว่าหมออนามัยบอก รพ.เขาก็บอกว่าความดันต่ำ เคยได้น้ำเกลือดีขึ้น มาหาหมอก็ให้ยาบำรุงไปกิน อาการถึงอยู่ได้ แต่ก็เป็นอีกไปเล่าให้หมอ...ฟัง เขาบอกน้ำเกลือไม่ดีเท่าไหร่ เอาเลือดเทียมดีกว่า ฉันก็เลยไปให้เลือดเทียม ตลอด (จริงแล้วเลือดเทียมน่ะไม่มีหรอก แต่เป็นคำเรียกขานของหมอเถื่อที่ให้น้ำเกลือคนไข้ แล้วฉีดวิตตามันเข้าไป อาจสีออกชมพู หรือเหลือง แล้วบอกคนไข้ว่าเลือดเทียมน่ะ ) แต่ตอนนี้หายแล้วไม่ต้องไปหาหมอล่ะ เรางี้หูผึ่งเลย อ้าวหายได้ไง ( จริงแล้วภาวะนี้มันเป็นๆหายๆได้แล้วแต่ปัจจัย ) เธอเล่าต่อว่ามีครั้งหนึ่งมารอหมอตั้งแต่ ตีสี่ ( มาแต่เช้าเพื่อมาเอาคิว) ได้ตรวจตอนบ่ายสามโมง เธอบอกทรมานมากระหว่างนั่งรอนี่ โหหมอไปไหนหมด (ไม่ได้ไปไหนหรอกแต่มีน้อยมากไม่พอกับจำนวนคนไข้ที่มากมายน่ะ) กลับบ้านประมาณ5 โมงเย็น ได้ยาบำรุง 2 ถุง เหนื่อยง่วงปวดหัว ไปถึงบ้านเห็นสามีนั่งกินเหล้ากับเพื่อนอยู่ โหกับแกล้มน่ากิน มีทั้งลาบ ก้อย น้ำตก ไปนั่งกินกับสามี พื่อสามีก็เลยยื่นเหล้าขาวให้ลองนิดหนึ่งตอนแรกฉันก็ปฏิเสธ แต่สามีบอก ลองดูก็ได้ เผื่อหายเหนื่อย ฉันก็เลยลอง โห หมอ มันกระปี้กระเปร่า หายเป็นปลิดทิ้ง ทุกวันนี้ฉันมีเหล้าขาวประจำบ้าน กินวันละ 2 เป๊ก เช้า เป๊ก เย็นเป๊ก หรือมากกว่าแล้วแต่โอกาส ไม่ต้องไปหาหมอเลย วันไหนไม่ได้กินนะทั้งเหนื่อยทั้งง่วง อาการเดิมกลับมาอีก สามีฉันบอกว่า กินเหล้ามันหาย ไม่ทุกข์ ก็กินไปเถอะยายเฒ่า ทุกวันนี้ของดีประจำบ้านฉันกะสามีคือเหล้าดองยา แหล่ะ หมอก็บอกไม่ดี ให้เลิก ฉันยังนึกไม่ออกเลยไม่ดีไง ฉันกินแล้วดี ไม่ต้องไปหาหมอตั้งแต่ตี 4

เรานั่งฟังแบบถอดใจ เรียกว่า "เมิดคำซ้เว้า" (หมดคำพูด ) ประมาณนั้น คือพูดไม่ออกบอกไม่ถู ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ก็เลยเลือกที่จะเฉย เสีย แต่ลึกๆในใจนั่นมันอัดอั้น มันจุกในลำคอ นี่เราจะแก้ปัญหานี้อย่างไร กัน

หากย้อนไป ได้นึกถึงว่า หมอคนแรกมีเวลาอธิบายคนไข้ว่า ไอ้ภาวะความดันต่ำนี่เกิดจากอะไร แก้ไขอย่างไร แล้วเป็นอีกได้มั๊ย หากไม่อยากเป็นอีกต้องทำอย่างไร มันคงไม่ยากเท่ากับตอนนี้ที่คนไข้ติดเหล้า แล้วกำลังจะเกิดโรคที่เกิดจากเหล้า แถมค่าใช้จ่ายในการดูแลนั้นสูงมาก อีกต่างหาก

คิดถึงตรงนี้แล้วก็รู้สึกเริ่มทุกข์กับระบบสาธารณสุขเรา ที่อาจมีส่วนทำให้สาธารณทุกข์ ก็เป็นได้ มัวแต่พัฒนา ไปหน้า เช่น นโยบายเมดิคัลฮัพ โดยไม่นึกถึงรากหญ้าที่เงินกำไรจากเมดิคัลฮัพที่ได้มาอาจไม่คุ้มกับการใช่จ่ายเพื่อรักษาคนไข้กลุ่มนี้ก็เป็นได้

ชลรรธร

หมายเลขบันทึก: 588818เขียนเมื่อ 12 เมษายน 2015 16:45 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 เมษายน 2015 16:45 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี