บันทึกที่ ๑๐๗ ชีวิตมิหยุดนิ่ง

........ความเหนื่อยล้า เบื่อหน่าย เกิดหงุดหงิด

ผันความคิด หดหู่ ดูอ่อนไหว

ความเชื่องช้า ก่อตัว ลดแรงใจ

เคยฝันใฝ่ ไปให้ถึง กลับหยุดยั้ง

........

........

........

........รวมแรงใจ แรงกาย ให้เป็นหนึ่ง

เป็นที่พึ่ง จุดประกาย ความหวังใหม่

แม้เชื่องช้า แต่มั่นคง ด้วยจริงใจ

ถึงเส้นชัย ได้พบสุข เกษมศานต์

(อร วรรณดา ๐๔-๐๔-๕๘)