วาดไว้ในใจ

4/4/2558 ณ ห้องstudy 1

มนุษย์ ทุกคนเกิดมาเมื่อมีความคิด มีจินตนาการ คิดอยากจะได้ คิดอยากจะมี คิดอยากจะเป็น จินตนาการว่าวันที่กำลังจะถึง ตัวของเขานั้นจะต้องเป็นไปตามแบบที่วางเอาไว้ การ ที่เราได้ออกแบบเขียนแปลนชีวิตไว้ว่าวันข้างหน้าจะต้องเป็นไปอย่างที่คิด แสดงว่าเรากำลังปักษ์หมุดให้ชีวิตสร้างแผนที่ให้ชีวิต แต่ว่ารายละเอียดของแผนที่นั้นต่างกันบางคนกำหนดพิกัดและทิศทางเอาไว้ชัดเจน แต่บางคนก็ยังกำหนดเอาไว้แค่เขตแดน สิ่งเหล่านี้เป็นความฝัน แต่ละคนออกแบบมาไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับความคิด ตัวตน ผู้คนรอบข้างหรือแม้แต่สภาพครอบครัวสภาพความเป็นอยู่ก็มีอิทธิพลสำหรับความฝัน

ฝัน ของฉัน....ฉันได้ออกแบบไว้ว่าช่วงชีวิตต่อจากนี้ไปฉันจะทำในสิ่งอยากจะทำ อยากจะเป็นนักการศึกษา อยากให้ลูกศิษย์ในอนาคตเป็นเด็กที่มีคุณภาพไม่จำเป็นต้องเก่ง แต่ต้องเป็นคนดี ฉันจะเป็นครูที่ทำทุกอย่างจนสุดความสามารถ

อยากทำงานที่ได้เดินทางไปเรื่อยๆแต่เป็นการเดินทางเพื่อพัฒนา ปรับปรุง แนะนำเกี่ยวกับการศึกษาโรงเรียนต่างๆ อยากเห็นโรงเรียนจากมุมต่างๆของประเทศไทยพัฒนานักเรียนให้เป็นคนมีคุณภาพ การได้เดินทางไปเห็นโรงเรียนในแต่ละมุมของประเทศไทยไม่ใช่เป็นแค่การทำงานแต่เป็นการได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกัน โดยส่วนตัวแล้วฉันไม่ชอบงานที่จำเจย่ำอยู่กับที่ ชอบสิ่งแปลกใหหม่อยากเห็นอยากพัฒนาโรงเรียนที่ได้รับโอกาสน้อยได้รับการพัฒนา การได้เดินทางไปเรื่อยๆเพื่อพัฒนา แนะนำนี่แหละตอบโจทย์ให้ชีวิตการทำงานด้านกาารศึกษาของฉันได้ดีที่สุดแล้ว

ได้ด้านชีวิตครอบครัวฉันก็เป็นคนนหนึ่งที่อยากได้ อยากมี อยากเป็น สิ่งที่ฉันออกแบบไว้คือ อยากมีบ้านที่ไม่ต้องใหญ่โตมากแต่ขอให้เป็นบ้านที่ร่มเย็นคือแค่ย่างก้าวเข้าไปก็รับรู้ถึงงความร่มเย็นมีต้นไม้ให้ร่มเงา มีความร่มรื่น ได้อยู่กับครอบครัวที่อบอุ่น อยู่กันพร้อมหน้าฉันจะทำหน้าที่ดูแลและเป็นหลักให้ครอบครัวเอง ใช้ชีวิตง่ายๆไม่ต้องหวือหวา ได้กลับไปอยู่ภูมิลำเนาเดิม เพราะรักบ้านเกิด สังคมแวดล้อมเป็นสังคมที่เอื้ออาทร มีน้ำใจต่อกัน รายล้อมไปด้วยญาต ๆ มีเพื่อนร่วมงานที่ดี

การศึกษาเป็นเส้นทางหลักของชีวิตแล้วตอนนี้ ท้ายสุดฉันจะต้องทำหน้าที่ครูที่สมบูรณ์แบบฉันจะสร้างนักเรียนให้เป็นคนมีคุณภาพและอยากได้ยินนักเรียนพูดว่า ขอบคุณนะคะ/ครับครูที่ทำให้พวกหนูมีวันนี้ เมื่อไรก็ตามที่นักเรียนของฉันได้กล่าวประโยคนี้ต่อหน้าฉันนั่นหมายความว่าฉันทำฝันของฉันเป็นจริงแล้วและมันจะเป็นตัวบอกว่าทุกอย่างที่ฉันทำมันมีค่ามาก....

ทุกอย่างก้าวจะไปถึงฝันหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความตั้งใจ และการลงมือทำไม่ใช่แค่ออกแบบไว้เท่านั้น



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นางสาวศศิธร ฟองจันทร์



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

เหลือแต่ว่า อยากเป็น "ครูผู้สอน" หรือ "ผู้บริหารสถานศึกษา" เท่านั้น

เพราะสองสายนี้อาจเป็นเส้นทางขนานกันมากกว่าเดินไปด้วยกัน ???

ในความต่างก็ยังมีความเหมือน....สองสายนี้หนูคิดว่าท้ายสุดเป้าหมายก็คือนักเรียนคะ^^

เขียนเมื่อ 

ขอให้เป็นเช่นนั้นดั่งสิ่งที่ปรารถนาครับ

การศึกษาบ้านเราคงดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่แน่นอน ;)...

ขอบคุณค่ะ^^