"เสียดายภูมิปั๋ญญา ๑๕"

"พี่หนาน"
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

๔/๔/๒๕๕๘

********

"เสียดายภูมิปั๋ญญา ๑๕"

....

พร้าเหล็กน้ำพี้...มีดดีเหมือนกั๋น...จะตี๋เข่นมัน...เพิ่มเติ๋มสักหน้อย

หรือว่าจะหา...ใหม่มาขัดห้อย...ใจ้งานไฮ่ดอย...ตี่ฮก

ใจ้ฟันใจ้แป๋ง...ลาบแดงลาบนก...กะจ่วยเฮาได้...สบาย

"ลุงกี่"เฮานี้...เปิ่นตึงมีขาย...ฝีมือของจาย...มากหลายคนเข้า

ผ่อซื้อผ่อหา...ราคาถามเจ้า...ของหลายแบบเอา...ปี่น๊อง

พร้าโต้พร้าถาง...มีดบางกะฮ้อง...ต่อรองกั๋นได้...เนอนาย

พร้าตี๋เข่นแล้ว...เมีย(เปิ่น)เอาไปขาย...วางกั๋นเรียงราย...จ่วยจายพ่องเจ้า

ลุงกี่อยากหา...คนมาจ่วยเข้า...ฮับเอาวิชา...มากนัก

แต่ยังขัดสน...คนตี่ใจ๋ฮัก...หยังมาหาฮยาก...แต๊นา

อยากฝากฝังไว้...หื้อได้ศึกษา...นอกหลักต๋ำรา...เจิญหนาคนสู้ ๆ

...

ลุงกี่ เป๋นช่างตี๋มีดตี๋พร้า เป๋นภูมิปั๋ญญาชาวบ้านของเฮา ตี่มีมาตะเมินแหล้ว..งทุกวันนี้เปิ่นกะยังทำอยู่...อยากไขได้ลูกศิษย์ตี่ก๋ำลังดีๆ มีใจสู้สักคนสองคนแต่กะยังหาบ่อได้...หากไผสนใจ๋ก่อมาขอเฮียนเป็นลูกศิษย์ได้ บ่อหวงวิชาหรอกครับ

...

"พี่หนาน"

เขียนเมื่อ 3/04/2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กาพย์ กลอน โคลง ฉัน ค่าว



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณมาลัยน้ำใจจากอาจารย์ใหญ่

มากครับผม