ความฝัน...ความเสียสละ

ความฝันของตนเองคืออะไรจงรีบทำ อย่าปล่อยให้เวลาเดินผ่านไป เราจะได้ไม่พลาดโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ของเรา​

ทุกคนต่างมีความหวังและความฝันเป็นของตนเอง

ฉันเองก็มีความฝันมาตั้งแต่เด็ก คือ อยากเป็นนักกีฬา อยากที่จะเป็นเหมือนบุคคลที่ตนเองชื่นชอบ

ฉันรักในกีฬาวอลเลย์บอล ฉันชื่นชอบนักวอลเลย์อยู่คนหนึ่งคือ " อรอุมา สิทธิรักษ์"

ฉันมีความฝันที่อยากจะเดินตามถนนสายวอลเลย์บอลของเธอ และอยากมีโอกาสที่จะได้เจอสักครั้งในชีวิต

>>หลายครั้งที่ฉันเหนื่อยเหลือเกินกับการวิ่งไล่หาความสำเร็จ ซึ่งในแต่ละครั้งก็จะมีคำตอบไม่เหมือนกัน

และมีหลายครั้งที่ "ผิดหวัง" "ท้อแท้" แต่ก็มีอีกหลายครั้งที่ได้พบกับคำว่า "ความสมหวัง" และเผชิญกับคำว่า "ความสำเร็จ"

ซึ่งกว่าจะได้มานั้นบางครั้งก็ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา

บ่อยครั้งที่เฝ้าถามตัวเองอยู่เสมอว่า "ความฝันในวัยเด็กฉันหายไปไหน" ใครกันนะที่ขโมยความฝันของฉันไป



เวลาผ่านไปฉันได้เรียนรู้ชีวิต ฉันพูดได้เลยว่าการที่ฉันได้เดินตามความฝันของตัวเองนั่นคือ "ครู" เกิดจากการเสียสละของพี่ชาย

มีอยู่วันหนึ่งพี่ชายบอกกับฉันว่า " พี่ไม่เรียนต่อแล้วนะ พี่จะทำงานส่งน้องเรียน"

เนื่องจากครอบครัวของฉันมีฐานะยากจน พ่อแม่ต้องทำงานหนักเพื่อส่งฉันกับพี่ชายเรียนหนังสือ

พอพี่ชายเรียนจบ ม.6 จึงตัดสินใจที่จะไม่เรียนต่อ เพื่อที่จะทำงานหาเงินส่งเสียให้ฉันได้เรียนหนังสือ

นั่นหมายความว่า ฉันคือความหวังของครอบครัว

ฉันต้องแบกความหวังของครอบครัวมาเดินตามความฝันของตนเอง

ฉันไม่รู้สึกว่ามันหนักหรือมันเหนื่อย ฉันคิดอยู่เสมอว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเราเหนื่อยกว่า

ตอนนี้ฉันเป็นนักศึกษาโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ ชั้นปีที่ 3

ที่ผ่านมาฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง เรียนรู้คน เรียนรู้งาน เรียนรู้ชีวิต รวมถึงเรียนรู้ตัวเอง

ฉันไม่ได้เป็นคนที่เก่ง ฉันจึงต้องพยายามให้มากกว่าคนอื่น พยายามพัฒนาและปรับปรุงตัวเองเพื่อให้เป็นครูที่ดีในอนาคต

อีก 2 ปีเท่านั้น ความสำเร็จรอฉันอยู่ ฉันจะได้ทำตามสิ่งที่ฉันตั้งใจไว้สักที

ฉันจะหาเงินเลี้ยงดูพ่อแม่ สร้างบ้านให้ท่านและให้ทุกอย่างในสิ่งที่ท่านต้องการ

มีคำพูดหนึ่งที่พ่อบอกฉันว่า "ถ้าเรียนจบอย่าลืมพี่ชาย ต้องให้ในสิ่งที่พี่ชายต้องการ"

ฉันรับปากทันทีว่าจะไม่ทิ้งพี่ชาย ถ้าพี่ไม่เสียสละ ฉันก็คงไม่ได้เรียนหนังสือและเดินตามฝันของตนเองมาจนถึงทุกวันนี้


ขอบคุณครอบครัวของฉันที่คอยสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้ฉันมาโดยตลอด

ขอบคุณครู เพื่อน และบุคคลข้างกายที่ร่วมทางฝันและร่วมบันทึกความทรงจำ

ขอบคุณตัวเองที่อดทนมาจนถึงทุกวันนี้

>>สุดท้ายนี้ฉันอยากจะบอกว่า ในเมื่อต่างคนต่างมีความฝันไปตามจินตนาการของตนเองนั้น ไม่ว่าจะสามารถเป็นจริงหรือไม่เป็นจริงก็ตามที แต่เมื่อเราอยากให้ความฝันของเราเป็นจริงตามฝัน เราก็ต้องมีความพยายาม มุ่งมั่นในการทำความฝันให้สำเร็จดั่งที่ใจปรารถนา เพราะเมื่อความฝันนั้นเป็นจริงขึ้นมา สิ่งที่เราจะได้รับคือความภาคภูมิใจในตนเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ....นางสาวศิริพร นำเปี้ย



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

ตามมาเชียร์เลยครับ

เอารูปถ่ายประจำตัวลงได้แล้วนะครับ

เอาฝรั่งที่ทำค่ายมาฝาก

555

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์ขจิต ฝอยทอง ที่แวะมาให้กำลังใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

มาเป็นกำลังใจ.กับการ.ที่จะเป็น..ครูเลิศ..และพบความหมายของการเป็นครูที่ดี..เจ้าค่ะ...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะ ยายธี ที่แวะเวียนมาให้กำลังใจ ^ ^

เขียนเมื่อ 

ทำความฝันไปด้วยกันนะคะ ^_^

เขียนเมื่อ 

ความสำเร็จรอเราอยู่ จับมือไว้แล้วไปด้วยกันนะคะ ปักกะตืน