ฝัน........ที่ต้องก้าวเดิน

เชื่อว่าเราทุกคนเกิดมาก็ต้องมีเป้าหมาย หรือความฝันที่ต้องวาดไว้ ซึ่งแต่ละคนก็จะต้องมีความฝันที่แตกต่างกันไป บางคนฝันว่าโตขึ้นจะเป็นหมอ บางคนจะเป็นนักโปรแกรมเมอร์ หรือบางคนอยากเป็นครู ซึ่งเราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะใฝ่ฝันและทำให้มันเป็นจริงได้ถ้าหากเรามีกำลังใจจากคนรอบข้างและแรงบันดาลใจที่จะทำให้ฝันเป็นจริง

สำหรับความใฝ่ฝันของฉันนั้นถ้าหากมองย้อนกลับไปในอดีตซึ่งไม่สามารถที่จะมาเกี่ยวข้องกับปัจจุบันที่เป็นอยู่ได้นั้นก็ฝันไว้หลายๆอย่าง บางครั้งฝันในวัยนั้นก็เป็นเรื่องที่ไม่สามารถจะเป็นได้เลยแต่ในวัยนั้นกลับคิดไปตามจินตนาการของตัวเองนึกย้อนไปก็เป็นเรื่องตลกจริงๆ พอโตขึ้นมาก็วาดฝันเกี่ยวกับอนาคตในภายภาคหน้าซึ่งก็ฝันไว้ว่าอยากที่จะเป็นหมอ หมอฟันเพราะทำไมถึงอยากเป็นนั้นก็เพราะคนรอบข้างของเราส่วนมากจะดำเนินอาชีพอยู่ในสายสุขภาพกันหมด พยายามสอบแล้วแต่มันก็ไม่ได้ นึกเสียใจมาหลายรอบ ถึงแม้เราจะไม่สามารถคว้าฝันที่วาดไว้แต่คนเราก็จะมีทางออกเสมอ โดยเมื่อไม่ได้ในสายอาชีพนี้แล้วเราก็เปลี่ยนความคิดมาอยู่ในสายอาชีพครูบ้างซึ่งก็ถือว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่มีเกียรติและมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในปัจจุบันนี้ เพราะครูเป็นอาชีพที่สร้างคนให้ก้าวออกกไปสู่โลกสังคมที่กว้างขึ้น และเมื่อสอบติดในโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ ของทางมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ได้ตัวฉันนั้นก็คิดว่าถึงแม้จะไม่ได้สายงานที่ใฝ่ฝันแต่เมื่อก้าวเข้ามาสู่จุดนี้แล้วคนเราก็ต้องตั้งใจทำในสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบันและในอนาคตให้ดีที่สุดโดย ใฝ่ฝันไว้เลยว่าการที่ได้เข้ามาอยู่ในโครงการแห่งนี้ตลอดระยะเวลาตั้งสามปีมาแล้วก็คาดหวังกับตัวเองไว้ว่าจะต้องมีการเรียนจบและรับปริญญาและบรรจุรับราชการครู นอกจากนี้ก็จะต้องมีการเรียนต่อเพื่อที่จะได้เพิ่มองค์ความรู้ให้กับตัวเองเพื่อที่จะได้นำความรู้ที่ได้รับไปต่อยอดต่อไป และเมื่อจบการศึกษามาแล้วก็จะสามารถเลี้ยงดูพ่อ กับแม่ให้ดีที่สุดอย่างกับที่ท่านดูและและเลี้ยงดูเราอย่างดีที่สุด นอกจาการนี้แล้วเมื่อจบไปเป็นครูแล้วก็ต้องปฏิบัติในสายอาชีพครูให้สุดความสามารถโดยจบไปสอนเด็กนักเรียน เพื่อที่จะได้สร้างคนดีให้แก่สังคม สอนเด็กๆให้รู้จักผิดชอบชั่วดี สิ่งไหนถูก สิ่งไหนผิด ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขเป็นคนดีของสังคมและเป็นลุกที่ดีของพ่อแม่ ส่วนในความฝันในด้านการทำงานก็ตามที่คาดหวังไว้จะต้องทำให้ได้ตามที่มุ่งหวังไว้ ส่วนในฝันที่อยากทำตั้งแต่เด็กๆมาแล้วคือเปิดร้าน เบอเกอรี่ ซึ่งอาจจะทำเป็นอาชีพเสริมในเวลาว่างที่เกิดความเบื่อหน่ายจากการทำงานที่แสนหนักหนามา โดยเปิดเป็นร้านขนมที่อยู่ ท่ามกลางธรรมชาติที่เขียวขจีโดยอยากให้คนอื่นได้มาสัมผัสบรรยากาศธรรมชาติที่แสนสงบ ส่วนความฝันที่ต้องทำให้เป็นจริงในเร็วๆนี้คือการไปเที่ยวต่างประเทศเป็นครอบครัวไม่ว่าจะญี่ปุ่น เกาหลี ซึ่งในไม่ช้าเร็ววันคงจะได้ไปตามที่คิด บางครั้งถ้ามีคนถามเราว่าชีวิตนี้อยากเกิดเป็นสัตว์อะไร ตอบได้เลยว่าอยากเป็นนกเพราะสัตว์ชนิดนี้มีความเป็นอิสระในตัวมันเอง มันสามารถที่จะโบยบินไปในที่ที่ไกลแสนไกล เวลาเหนื่อยก็พัก เวลาหิวก็ทาน ซึ่งไม่ว่าอะไรจะเกิดเราจงทำฝันเราให้ไปให้สำเร็จให้ได้อย่างที่ว่าฝันให้ไกลไปให้ถึง

ความฝันของใครหลายๆคนอาจจะมีเป็นร้อย เป็นพันเพราะคนเรานั้นไม่ว่าจะอยู่ในห้วงเวลาใดเวลาหนึ่งเชื่อว่าความนึกคิด ความรู้สึกต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็จะจินตนาการเหมือนสายน้ำที่ไหลไปอย่างไม่มีวันหยุด ซึ่งความใฝ่ฝันเราก็เช่นกันฝันได้นะแต่จะต้องเป็นฝันที่อยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงที่เมื่อคนเราคิดจะทำตามที่ตัวเองคาดหวังไว้ก็จะออกมาได้ดั่งที่เราตั้งใจ

ชนิดา สารทอง

30/3/58 11.14

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ ....นางสาวชนิดา สารทอง



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ฝันนน่าสนใจมาก

เป็นร้านกาแฟก็ดีนะครับ

ลงรูปถ่ายประจำตัวได้แล้วนะครับ

ลองลงดูนะครับ ทีมงานดร.ธวัชชัยแก้ไขให้แล้วครับ

-สวัสดีครับ

-ความฝันของคนสามารถเป็นแรงผลักได้เป็นอย่างดีทีเดียวครับ

-สำหรับตัวผมเองแล้ว ณ ตอนนี้มีความฝัน..และกำลังสานฝัน..ณ Hi Hug [email protected]หนองราง ครับ...

-ขอบคุณบันทึกแห่งความฝันนะครับ