น้องหมา เป็นสัตว์ที่รักเจ้าของมาก และควรจะจำเจ้าของได้นะ ถึงแม้ว่าจะจากกันไปนาน

กลับมาบ้านวันแรก หลังจากจากไปหนึ่งปีเต็ม กลับมาน้องหมาจะจำได้มั้ยนะ ต้องจำได้สิ แต่ก็ไม่แน่นะ เพราะตอนเด็กๆ น้องบิ๊กยังจำคุณปู่ไม่ได้เลยตอนที่จากกันไปสามสี่ปี

กลับมาถึงบ้านอีกสิบนาทีเที่ยงคืน ดึกสงัด รถจอดอยู่หน้าบ้าน คุณพ่อเตือนว่าระวังน้องบิ๊กจะจำไม่ได้นะ ผู้เขียนมั่นใจ 100% ว่าจำได้แน่ๆ เราออกจะคิดถึงเค้า เค้าต้องคิดถึงเราสิ

ลงจากรถ เรียกเค้าด้วยเสียงเล็กๆ เพื่อให้รู้สึกว่าเราไม่ได้ดุ การเรียกเสียงสูงหมายถึงการให้กำลังใจ การชม แต่การเรียกด้วยเสียงต่ำคือการดุ การตำหนิ

   <p>“เจ้าบิ๊ก บุ๊กบิ๊ก จำพี่แนนได้รึเปล่า บิ๊กๆ”</p><p>น้องบิ๊กยังงง เดินเอียงคอ มาใกล้ๆ น้องบิ๊กตัวผอมลงไปเยอะเลย สงสัยจะลดความอ้วน เอ….ใครหว่า น้องบิ๊กคงคิดด้วยความไม่คุ้นเลยว่าคนที่นั่งข้างคนขับมานี่ใคร</p><p>“โฮ่งๆๆๆๆ” เห่าไปกระโดดไป เอ้า….จำไม่ได้นี่หน่า</p><p>แงๆ เดี๋ยวแตะให้เลย จำกันก็ไม่ได้</p><p>คุณพ่อเลยต้องลงมาเปิดประตูและเอาไปใส่กรงไว้ก่อน</p><p>สองวันหลังจากนั้น ผู้เขียนออกแต่เช้า กลับค่ำ เพราะไปสัมมนา ไม่ได้ทักทายน้องบิ๊กอีก แต่สังเกตุเห็นว่าเค้ามองเฉยๆ ไม่เห่าแล้ว</p><p>พอวันเสาร์ ตื่นเช้ามา ออกมาโผล่ดูว่าจะจำได้มั้ย ในแสงชัดๆ เค้ามองเรา แล้วก็ส่ายก้นที่ไม่มีหาง เย้ๆๆ จำได้นี่หน่า จริงๆ คงจะจำได้ตั้งแต่สองวันก่อน แต่เพราะไม่ได้ทักทายเค้า</p><p>นึกว่าจะเป็นหมาบ๊องซะแล้วสิ นี่กะว่าถ้าจำกันไม่ได้นะ จะออกไปแตะก้นสักป๊าบ น่าจะทำให้จำได้ขึ้น ฮ่าฮ่า แต่ถ้าเค้าจำไม่ได้จริงๆ คงเจองับแน่ๆ เลย</p><p>^__^</p>