กาพย์ฉบัง 16 : มิตรภาพร้าง
กาลก่อนผูกพันเป็นหนึ่ง ..........ผู้คนกล่าวถึง
เพื่อนคู่คิดมิตรชิดใกล้
กิจการงานใดใด ....................ร่วมคิดแก้ไข
ลุล่วงสำเร็จโดยพลัน
หวนคิดดวงจิตโศกศัลย์ ..........รำพึงรำพัน
อ้างว้างอาดูรเดียวดาย
ฉงนใยเธอกลับกลาย .............ใจแทบสลาย
ฉันทำสิ่งใดพลาดผิด
หลบลี้หนีหน้าเหงาจิต ............คนเคยใกล้ชิด
กลั่นแกล้งเสแสร้งผลักไส
โปรดเถิดอย่าตัดเยื่อใย ..........ช่วยบอกความนัย
ให้ฉันรับรู้ความจริง
เล่นบทอำพลางบางสิ่ง ...........ละเลยทอดทิ้ง
เฉือดเฉือนวาจาไม่แคร์
มิตรภาพเริ่มผันแปร ...............เจ็บช้ำดวงแด
สิ้นเยื่อขาดใยไมตรี
สงสารตัวเองสิ้นดี .................อยากจะหลบหนี
อับอายเธอเมินเฉยชา
โปรดให้อภัยเถิดหนา .............ที่สร้างปัญหา
ขอเดินจากไกลไม่กวน
(อร วรรณดา ๑๐ มี.ค.๕๘)
...อ่านแล้วนึกภาพออกคร้า...
ให้ข้อคิดดีค่ะ
เศร้าจังครับอาจารย์ แต่ไพเราะมากครับ
ความคล้องจอง สัมผัสของกาพย์ถูกต้อง เวลาอ่านขัดกับเสียงส่งเสียงรับนิดๆ ระหว่างบทนิดๆ เนื้อหาใช้ได้ออกเศร้าใจอย่างอ.หมอทิมดาบว่า...พี่หนานรู้สึกว่าวรรคนี้..."เฉือดเฉือนกรีบสับนับแผล..." ดูจะแปร่งๆ ทางด้านภาษาอยู่สักนิดนะครับ...ถือว่าเป็นการชี้ขุมทรัพย์ก็แล้วกันนะครับครู...
ขอบคุณบทกวีอันแสนไพเราะนี้มากครับ
ดูเศร้าจัง...
ชอบครับ
มิตรภาพร้าง..ชอบคำนี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ อาจารย์ ดร.พจนา
ขอบคุณค่ะ คุณหมอ Dr.Ple
ขอบคุณค่ะ คุณทิมดาบ
อารมณ์เศร้า..กลอนพาไปค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณ"พี่หนาน"
"เฉือดเฉือนกรีบสับนับแผล..." พิมพ์ผิดค่ะ ต้องเป็นคำว่า "กรีด"
วรรคนี้หาคำลง เนื้อหายากก็เลยไปแบบนี้ก่อน
ปรับเปลี่ยนใหม่ " เฉือดเฉือนวาจาไม่แคร์ " ไม่รู้จะได้ไหม
ขอบคุณ คุณ"พี่หนาน"ที่ให้คำแนะนำมาตลอดค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณ พ.แจ่มจำรัส
เขียนไปตามสัมผัส คำคล้องจอง หาทีลงไม่ได้ก็เลยเศร้าแบบนี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณ nui
มิตรภาพ มีทั้ง "มิตรแท้" และ "มิตรเทียม"
เมื่อไรที่ไม่ได้ผลประโยชน์ "มิตรเทียม" ก็จะร้างลาค่ะ
ขอบคุณค่ะ ท่านผู้เฒ่าสวนไผ่
ที่เข้ามาอ่านค่ะ
ขอบคุณคะ คุณมนัสดา
ที่เข้ามาอ่านให้กำลังใจค่ะ