สาย "การเรียนรู้" ต่างจากสาย "พุทธพานิช" อย่างไร

************************

เท่าที่เรียนรู้มาในวงการพระเครื่อง

สายพุทธพานิช เขาจะมีเงื่อนไขเฉพาะของเขา ที่ไม่เกี่ยวอะไรว่าของที่จะซื้อหรือขายนั้น แท้ หรือเก๊ครับ

คืออะไรที่ขายได้ เขาจึงซื้อ

อิอิอิอิอิอิอิอิอิ

เช่น กรณีที่มีพระองค์ที่ผมตีเก๊ในตลาด เขายังหยิบไปขายได้ตั้ง 5 แสน จริงๆด้วย

55555555555555

พระรอดเก๊ๆ ยังขายได้องค์ละแสน สบายๆ สุดยอดจริงๆ

ผมเลยสรุปว่า เราเล่นพระที่เขาไม่เล่นก็ดี ง่าย และถูก กว่ากันเยอะเลย

5555555555555555

พระที่เราไม่เล่น เขากลับเอาไปเล่น ก็ดีนะ

55555555555555

แต่ หลักคิดของการเรียนรู้ ก็คือ

ศึกษาประวัติการสร้าง มวลสาร และพัฒนาการ ที่เป็นทั้งหลักการของทั้งพระแท้ และพระเก๊

จึงเป็นที่มาของข้อสรุปว่า............

เมื่อตรงตามประวัติศาสตร์ มวลสาร และพัฒนาการแล้ว...

พระแท้ ก็คือพระแท้ จะมีใครทำอะไร จะล้าง จะขัด จะแต่งอะไร หรือไม่ก็ ยังเป็นพระแท้

และพระเก๊ แม้จะเอามาเข้าพิธี แต่งสี แต่งคราบอย่างไร ก็คือพระเก๊

จะเอาไปทำอะไร ซื้อขายกันเท่าไหร่ กี่แสนกี่ล้าน ก็ยังเป็นพระเก๊

55555555555555555555555555555555

ดังนั้น ระดับการตัดสินใจที่จะเล่น หรือไม่เล่น ขึ้นอยู่กับระดับความรู้ วัตถุประสงค์ และเจตนาครับ

สายการเรียนรู้ ก็จะเน้นความแท้ตามหลักการ

สายพุทธพานิช ก็เน้นของที่ขายได้

ชัดๆ เท่านี้เอง

อิอิอิอิอิ