คนนอกโลก

ช่วงหนึ่งของการอบรมโอดีที่ชะอำ เพชรบุรี 26-27 ม.ค.2558

เรื่องราวที่สะเทือนใจก็คือ"คนนอกโลก" เป็นเรื่องราวของครอบครัวที่มีลูกหลายคนอยู่กันอย่างอบอุ่นและส่งเสียให้ลูกได้ทำงานดีๆกันทุกคน เมื่อเขาไปทำงานกันหมดที่บ้านก็กลับมาอยู่กันสองตายาย ทุกวันก็เฝ้าแต่รอลูกๆ ที่จะผ่านมาเยี่ยมบ้าง ก็ได้แค่รอไปนะครับ ไม่มีวี่แวว ส่วนของลูกๆก็ทำงานกันอย่างตั้งใจหนักเอาเบาสู้ ไม่ว่ามีนัดหมายที่ไหนในประเทศไทยหรือในโลกเขาก็ไปพบลูกค้าได้เสมอ มีเวลาให้เสมอ แต่คนที่เฝ้ารอการกลับมาล่ะ...

ทุกวันคุณตาคุณยายก็ยังขายของชำกันอย่างเคย คุณตาก็ไปซื้อของที่ตลาด ก็เป็นอย่างเคยทุกวัน ลูกชายคนโตเมื่อมีเวลาก็จะมาเยี่ยมบ้าง เมื่อมาก็จะถามแม่ว่าพ่อไปไหน แม่ก็ตอบอย่างเคยไปซื้อของที่ตลาด .. เมื่อพูดคุยได้ทักทายกันพอหอมปากหอมคอก็ลากันไปไปทำงานในหน้าที่ของตนต่อไป บ้านของตนเองนั้นยังไม่เคยเยี่ยมกรายเข้าไปเลย ทุกครั้งก็เป็นอย่างนี้เป็นกิจวัตร

ต่อมาวันหนึ่งเขาก็มาเยี่ยมคณพ่อคุณแม่อย่างเคย ปากก็ถามสารทุกข์สุขดิบและที่ไม่ลืมคือพ่อไปไหน คำตอบที่ได้ก็ชั่งคุ้นเคยเสียนี่กระไร "ไปตลาด ไปซื้อของ" ด้วยว่าวันนี้ร้สึกผ่อนคลาย เขาก็ได้ชมนกชมไม้ ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อย นี่ก็ยังอยู่ที่เดิม รูปข้างฝานี่ก็ข่างคุ้นตาอยู่ที่เดิมเช่นเดียวกัน หลายสิ่งหลายอย่างช่างคุ้นตา เพลิดเพลินนึกถึงอดีต รู้สึกกระหายน้ำเดินไปที่ตู้เย็นเปิดออกขณะดื่มน้ำพลันสายตาเหลือบไปเห็นก็แผ่นหนึ่งแป๊ะไว้ข้างตู้เย็น เขียนกลอนไว้เป็นตัวพิมพ์ดีดกระเป๋าหิ้วเนื้อความบรรยายถึงความเดียวดาย โดดเดี่ยว ไม่มีใคร ลงชื่อท้ายคำกลอนว่า คนนอกโลก ซึ่งเมื่อมองจากกระดาษแผ่นนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้ต้องเป็นพ่อของผมเองเพราะในบ้านนี้มีท่านคนเดียวที่ใช้เจ้าเครื่องพิมพ์ดีดกระเป๋าหิ้ว ดวงตาผมคลอด้วยน้ำตาอุ่นๆ ใจหาย ตัวชา อึ้งไปพักใหญ่นึกไม่ถึงว่าเราลืมท่านไปได้ขนาดนี้เลยเหรอ ท่านเข้าใจผิดไปมากมายขนาดนี้เลยเหรอ ความรู้สึกปะปน สับสนไปหมด ทำไมน้าเราก็มาเยี่ยมตลอดนี่ หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนตัวเองเพื่อเติมในส่วนที่ขาดตรงนี้ กลับบ้านประจำ กลับไปเหมือนเมื่อคราวยังเด็กๆอีกครั้ง ภาระด้านอื่นๆ ก็ลดลงไปตามสมควร ความสุขก็กลับมาลอยเต็มไปหมด นี่ก็ประทับใจ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ง่ายๆกับการสร้างความสุขให้กับชีวิตประจำวัน



ความเห็น (0)