ช่วงนี้เศรษฐกิจไทยตั้งท่าว่าจะเข้าสู่ช่วงถดถอย บริษัทห้างร้านต่างๆ เลยลดแลกแจกแถมด้วยความพยายามที่จะระบายสินค้าอย่างเต็มที่ คนที่มีหนี้สินกำลังจะเข้าสู่ช่วงลำบากเพราะมูลค่าของเงินมันจะมากขึ้นหนี้สินที่มีก็จะแพงขึ้นด้วย ส่วนคนที่กินอยู่แต่พอตัวก็จะเจอความท้าทายใหม่ที่สินค้าต่างๆ ที่ไม่คิดจะซื้อกลับมีราคาถูกลงอย่างมากจนมายั่วยวนกิเลสที่เคยกำหราบไว้ได้ดีให้ลุกกระพือได้

ผมเจอกิเลสเล่นงานจนอดซื้อเครื่องบดเมล็ดกาแฟมาใช้ที่บ้านหนึ่งเครื่องจนได้ ทั้งๆ ที่มันเป็นสิ่งไม่จำเป็นต่อชีวิตประจำวันเอาเสียเลยเพราะเพียงผมซื้อกาแฟที่บดแล้วผมก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องใช้เครื่องนี้ แต่พอราคามันลงมาจากหลักหลายพันมาอยู่ที่หลักร้อยแถมยังลดอีกสิบเปอร์เซนต์ กิเลสมันก็อดควักเงินซื้อไม่ได้

เอาเถอะซื้อมันมาแล้วพร้อมกับซื้อเมล็ดกาแฟคั่วแล้วที่ยังไม่ได้บด (ที่น่าแปลกใจว่าทำไมแพงกว่ากาแฟบดแล้ว) มาบดเองแล้วต้มกับ Moka pot คู่บ้านตัวเก่งจนได้กลิ่นหอมฉุนจรุงใจก็รู้สึกคุ้มค่ากับเงินห้าร้อยกว่าบาทที่จ่ายไปกับเครื่องบด

แต่เมื่อเช้าด้วยการคำนวนปริมาณกาแฟที่ยังไม่ลงตัว ทำให้ผมกินกาแฟน้อยไปจนเกิดอาการ "แฮงค์" ขาดคาเฟอีนในปริมาณที่พึงมีตามปกติ

อาการแฮงค์จากคาเฟอีนไม่พอนี่ที่จริงแล้วเป็นการปวดหัวที่ไม่ทรมาณนัก เพียงแค่ทำให้ไม่สามารถทำงานทำการหรือทำอะไรอย่างที่จะทำได้เท่านั้นเอง

ต่างกับอาการแฮงค์เพราะขาดคาเฟอีนแบบขาดแล้วไม่มีเลยนะครับ อันนั้นปวดหัวตุบๆ เหมือนโลกแตก เชื่อว่าคอชาและกาแฟคงจะรู้กันดีว่าเป็นเช่นไร

ด้วยอาการแฮงค์หน่อยๆ ผมก็ยังนั่งทำงานเพราะ ClassStart มีปัญหาที่เครื่องแม่ข่ายทำงานไม่ค่อยสมบูรณ์

ระหว่างตรวจดู ClassStart อยู่นั้นก็เห็นว่ามีคุณครูจากโรงเรียนนิรมลชุมพรมาเปิดชั้นเรียนใน ClassStart ครับ

เห็นแล้วรู้สึกหัวใจพองโต ดีใจที่สิ่งที่ทำมีประโยชน์ไปถึงถิ่นที่เกิด

ผมไม่ได้จบโรงเรียนนิรมลครับ ผมเรียนประถมที่โรงเรียนอนุบาลชุมพรและจบมัธยมจากโรงเรียนศรียาภัย ซึ่งโรงเรียนเหล่านี้ก็เคยเห็นว่ามีการมาใช้งาน ClassStart แล้วเช่นกัน

โรงเรียนนิรมลนี่ผมแทบจะไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ ทำให้ผมลองเข้าไปหาข้อมูลปรากฎว่าเป็นโรงเรียนเอกชนที่อยู่ภายใต้การดำเนินงานขององค์กรของศาสนาคริสต์ เลยยิ่งภูมิใจเข้าไปอีกที่ได้มีโอกาสช่วยเหลืองานด้านการศึกษาขององค์กรเหล่านี้ครับ

สิ่งหนึ่งที่ผมชื่นชมศาสนาคริสต์มากก็คือเขาจะให้ความสำคัญกับการพัฒนาการด้านการศึกษาและสาธารณสุขแก่พื้นที่ที่เขาไปเผยแพร่ศาสนาไปถึงโดยทำกันอย่างเต็มที่อย่างมากเพื่อพัฒนาพื้นที่เหล่านั้นในสองด้านนี้ ไม่ใช่สักแต่ทำแค่เพื่อเผยแพร่ศาสนาเท่านั้น แต่ทำสุดตัวเหมือนเป็นภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้าโดยตรงกันขนาดนั้นเลยทีเดียว

เห็นแล้วก็ทำให้นึกถึงโรงเรียนวัดหลายๆ แห่งที่จัดการเรียนการสอนอย่างน่าสงสารทั้งๆ ที่อยู่ใกล้และใช้ชื่อวัดที่ใหญ่โตมีคนบริจาคเงินมากมาย ยิ่งกว่านั้นหากนึกถึงเรื่องประเด็นของศาสนาพุทธในช่วงปีสองปีที่ผ่านมายิ่งน่าเศร้าจนถึงน่ากลัว

ระหว่างที่ผมกำลังนั่งปลื้มใจกับสิ่งที่คนอื่นทำและสิ่งที่ตัวเองได้ทำไปเสริมนั้นก็เกิดสังเกตว่าอาการแฮงค์หายไปแทบไม่เหลือเลย

เดาว่าพอเรารู้สึกดีใจ หัวใจเราก็เต้นแรงขึ้นและเราหายใจแรงขึ้นเอาออกซิเจนเข้าไปมากเข้าก็ทำให้เลือดลมหมุนเวียนดี อาการปวดหัวจากการขาดคาเฟอีนก็ทุเลาลง

แต่คำอธิบายอย่างนี้ผมไม่ชอบใจ

ผมขออธิบายว่าเวลาเราได้ทำสิ่งที่เราภาคภูมิใจ ความสุขของการได้ทำนั้นมันช่วยชะล้างความทุกข์ไม่ว่าจะเป็นทางกายหรือทางใจให้หมดลงได้

อย่างนี้ใช่ไหมที่เขาเรียกว่า "บุญ"?