นับจาก "พี่ภัคร" ของแม่ พ้นจากสภาพนักศึกษา
บัดนี้ เข้ามาเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษาไทย
ได้ประมาณ ๕ - ๖ เดือน แล้ว...ลูกของแม่ฉายแวว
ด้วยตัวของลูกเองว่า...เอาดีทางด้าน "วิชาการ"
มากกว่า...แม่สั่งนัก สั่งหนาว่า...ถ้ายึดอาชีพเป็น
อาจารย์ในมหาวิทยาลัย...เอาดีให้ได้ในด้านวิชาการ
ไม่ควรเล่นทางสายบริหาร...เพราะสิ่งที่จีรังและยั่งยืน
สำหรับตัวลูก นั่นคือ ด้านวิชาการ...เตรียมตัวให้พร้อม
(กายพร้อมใจพร้อม)...เก็บผลงานการเรียนสอนเป็นที่ตั้ง
เรื่องบริหาร...ถ้าไม่จำเป็น "ห้าม" ขึ้นมาเป็นเด็ดขาด
(หากในอนาคตอยากเล่น นั่นหมายถึง ลูกต้องได้ รศ.
การันตีในตัวของลูกเอง)...แต่ถ้าไม่จำเป็น "อย่าเล่น"
เพราะมันเป็นของฉาบฉวย...เหมือนสมบัติผลัดกันชม...
ไม่เล่นบริหาร...แต่สมควรทราบเรื่องการบริหารด้วย...
ไม่ใช่มีวิชาการแล้วจะไม่สนใจเรื่องงานบริหาร...เพราะ
งานวิชาการกับงานบริหาร แยกออกจากกันไม่ได้...
"ควรรู้ไว้ใช่ว่า...ใส่บ่าแบกหาม"...รู้ไว้เพื่อให้รู้ทันคนอื่น
แต่ไม่ควรขึ้นมาเป็น...เพราะการเป็นผู้บริหารมีทั้งดีกับ
ไม่ดี...เป็นแล้วก็เท่านั้น ทำดีก็เสมอตัว อีกอย่างทำดีก็ถูกตำหนิ
นี่คือ...โลกมนุษย์...แต่ดูเหมือนว่า..."ลูกของแม่" ตอนนี้
จะเน้นไปทางด้านวิชาการ งานวิจัย มากกว่า...ซึ่งแม่ก็ภูมิใจ
และพอใจมาก เพราะนี่คือ หน้าที่ของสายวิชาการที่จะต้อง
ปฏิบัติ...ทำหน้าที่สอนและวิจัยไปพร้อม ๆ กัน...
แม่ให้ลูกวางแผนชีวิตไว้ตั้งแต่ต้น...มีเป้าหมายกับชีวิต
เหมือนพ่อเรกับแม่ที่มีมาจนถึงทุกวันนี้...เก็บผลงานไปเรื่อย ๆ
ช่วยสาขา คณะ ทำงานประกันคุณภาพ...เพราะลูกจะได้เรียนรู้
ไปพร้อม ๆ กับการเรียนการสอน...ลูกบอกแม่ว่า...เด็กปัจจุบัน
สอนยากมาก...แต่ละวัน เวลาลูกเจอปัญหาจะเล่าให้แม่ฟัง...
แม่ก็ได้คอยแต่ให้กำลังใจ แนะนำ ให้นำไปแก้ไขปัญหา...
แม่สังเกตเห็นว่า...ลูกของแม่จะเอาดีทางด้านวิชาการ...
มาอยู่เพียงไม่กี่เดือน...มหาวิทยาลัยนเรศวร...เริ่มเชิญตัว
ลูกของแม่ไปบรรยายให้นิสิตภาษาไทย รายวิชาวรรณกรรมร่วมสมัย
ให้กับนักศึกษาปีที่ ๒ ฟัง...เพราะก็ไม่ใช่ง่ายที่ใคร ๆ จะได้รับเชิญ
แบบนี้...แม่ว่า..."แสดงว่าลูกของแม่ก็มีดีในตัวเองเหมือนกัน"
ค่อย ๆ สะสมไปกับความรู้ ความสามารถที่ลูกของแม่มีอยู่
สักวัน...ความรู้ต่าง ๆ ก็จะสะสมเป็นองค์ความรู้ที่อยู่ในตัวของลูกเอง
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ