จอมปาด

พบภาพที่โหลดจากมือถือมาอยู่ที่ Destop คอมที่ทำงานก็จำไม่ได้ว่านำมาเพื่อจุดประสงค์ใด หลังๆมานี้ความจำไม่ค่อยดี ลืมอะไรง่ายๆ บางครั้งเดินออกไปตรวจพื้นที่งานเพื่อจะทำอะไรบางอย่าง แต่พอไปถึงก็ลืมเสียงั้น ต้องเดินย้อนกลับมาเริ่มใหม่ว่าตัวเองคิดจะทำอะไร และบางครั้งก็จำได้ในขณะนั้น แต่บางครั้งก็ลืมไปเลย

กลับมาเรื่องภาพที่เกริ่นไว้ข้างต้น ก็นั่งนึกอยู่ตั้งนานว่าถ่ายมาเพื่ออะไร แต่ส่วนมากที่ถ่ายมาเก็บก็เพื่อจะเขียนบันทึกในGotoknowนี้แล่ะ แต่จะเขียนเกี่ยวกับภาพนี้ด้วยเรื่องอะไร...

เช้าวันนั้น...ถนนโล่งรถไม่ติดเหมือนก่อน ด้วยเหตุที่การก่อสร้างสะพานบริเวณกม.18 เสร็จแล้ว แต่ก็จะมาชลอตัวตรงทางกลับรถตรงกม.20 ตรงนั้นจะมีรถที่ลงมาจากทางด่วน มาจากทางขนาน และทางหลักต่างก็แย่งกันเพื่อจะกลับรถในช่องทางจราจรที่เหลือเพียงช่องเดียว

แต่รถที่มากันทั้งทางหลักทางขนานรวม4ช่องทางจะให้ลดเหลือช่องเดียวเลยทำให้ติดยาวเป็นกิโลฯ ผู้เขียนพยายามจะตามรถเก่งคันหน้าเพื่อจะเข้าทางกลับรถ ใจก็รู้สึกดีว่าตั้งแต่เอาจริงเอาจังกับเรื่องวินัยจราจร ผู้ใช้ถนนก้ปฏิบัติตามได้ดีขึ้น

แต่สักพักก็มีรถพ่วงตู้คอนเทนเนอร์ ตามด้วยรถเก่ง รถรับส่งพนักงาน เบียดแซงเข้ามา แม้จะเป็นเส้นห้ามก็ตาม ทำให้ความรู้สึกดีๆเมื่อสักครู่หายไปเป็นอีกคนละเรื่อง คนละความรู้สึกเลยทีเดียว

การทำผิดวินัยจราจรในช่วงเวลารีบเร่งเช้า-เย็น อย่างนี้ดูเหมือนจะดีขึ้นตอนที่ คสช.เข้ามาใหม่ ทุกอย่างถูกควบคุมเข้มงวด จนผู้เขียนเองเข้าใจว่าถ้าเราเอาจริงเอาจังกับการควบคุมกฏหมายแล้ว คนไทยก้ใช่ว่าไม่มีมีวินัยอย่างที่รู้

แต่พอเวลาผ่านเลยไป วินัยของคนไทยก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม...

และคงจะเป็นแบบนี้อีกนาน...

นานแค่ไหนหนอ....

…………..

20 กุมภาพันธ์ 2558

พ.แจ่มจำรัส

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

หากทุกคนปฏิบัติตามกฎจราจร อุบัติเหตุก็จะเกิดได้ยากนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

จันทวรรณ

คุณมะเดื่อ

ขอบคุณทั้ง 2ท่านข้างบนนี้และทุกท่านที่เข้ามมาอ่านครับ