เลี้ยงส่งและการลาจาก

14/2/58

หลังจากเราส่งมอบงานให้พี่จุ๋ม หัวหน้ารพ.สต.แล้ว

ตอนเย็นพี่ๆอสม.ก็นัดเลี้ยงส่งพวกเรา

กำนัน, ผู้ใหญ่บ้าน, พี่ๆ อสม. มาทำอาหารเลี้ยงส่งพวกเรา อาหารอร่อยมากๆ

คาราโอเกะครบครัน เรียกได้ว่าแจ้งเกิดนักร้องไปหลายคนเลยทีเดียว


งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

"ลาก่อน...เหลือไว้เพียงความทรงจำดีๆ" จบแล้วกับการลงพื้นที่ ม.6 ต.น้ำเป็น อ.เขาชะเมา จ.ระยอง

เราเดินทางออกจากหมู่บ้านบ่ายวันอาทิตย์ที่ 15/2/58

ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่ช่วยดูแลให้คำแนะนำในเรื่องต่างๆ

ขอบคุณพี่จุ๋มและพี่ๆอสม.ที่ดูแลพวกเราตลอด 21วัน

ขอบคุณพี่ๆศูนย์แพทย์ที่ช่วยเตรียมอุปกรณ์และอำนวยความสะดวกด้านต่างๆ

สุดท้ายนี้อยากขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่มาเป็นร่วมเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำดีๆ

เตย: หัวหน้ากลุ่ม และเชฟมือหนึ่งคอยทำอาหารให้เพื่อนๆรับประทานกัน

แป้ง: ผู้ที่ดูแลครัว ทำอาหาร รวมทั้งเป็นกองEditorด้วย แข็งแรง ไปเล่นฟุตบอลกับเด็กด้วย

มิว: กองEditor และบางครั้งก็จะไปทำน้ำแดงมะนาวมาให้เพื่อนๆดื่มด้วย

เรย์: เป็นกองEditorที่ทำงานเร็วมาก ลืมความหิวไปได้เลย อยู่กองCimemaด้วย

เกด: กองEditorที่ทำงานแข็งขันมากอีกคน ชอบล้างจานให้เพื่อนๆ

พริกป่น: ตากล้องของทีมเรา ถ่ายสวยดี ได้ข่าวว่าทริปนี้ถ่ายไปนับพันรูป

ตั้ว: เข้าถึงชุมชนอย่างมาก รู้จักคนเยอะ อยู่ในทีมReview literature

เซิน: ขวัญใจชาวบ้าน สอนการยืดเหยียดกล้ามเนื้อ ชอบทอดไข่เจียว อยู่กองPresentation

ฮันเตอร์: อยู่กองpresentation สอนเรื่องErgonomic

โอม: ผู้สร้างเสียงหัวเราะให้ค่ายนี้ อยู่กองแผนที่เดินดิน และอยู่กองCinemaคัดเลือกหนังดังด้วย

ปั๊บ: อยู่กอง IT ตัดMV ทำงานละเอียดมาก เป็นที่รัก**ของเพื่อนๆ ได้ฉายาใหม่ด้วยนี่

บูม: เป็นตากล้องเหมือนกัน อยู่กองPresentation มีไม้Selfieด้วย ^^

(จริงๆแล้วแต่ละคนทำเยอะกว่านี้มาก และที่สำคัญกว่านั้นคือเราช่วยกันทำครับ ไม่ได้แยกหน้าที่ชัดเจน)

...แม้บางครั้งจะเจอกับปัญหาต่างๆนาๆ บางคราวต้องผิดหวัง แต่พวกเราก็ผ่านมันมาได้

เพราะความแตกต่างจึงเกิดคำว่า "ทีม"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เก็บงานเวชศาตร์ชุมชน57 บ้านน้ำเป็น



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมการทำงานเป็นทีม

ไปลงพื้นที่ที่ไหนต่อครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอ.ขจิตครับ

สอบวิชานี้เสร็จ นิสิตจะขึ้นปี ๖ ในฐานะแพทย์ฝึกหัด(Extern) ครับ

ทีมงานสอนกำลังพูดถึง transformative medical education

"ผมงี้ คิดถึงอาจารย์ขึ้นมาเลย"