วันนี้ผมตื่นมาอ่านข่าวตอนเช้าแล้วสลดใจ ข่าวที่กลุ่ม ISIS ฆ่าโดยการเผานักบินชาวจอร์แดนตามด้วยรัฐบาลจอร์แดนประกาศประหารชีวิตนักโทษสมาชิก ISIS ที่จอร์แดนจับไว้เพื่อตอบโต้ ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันกลุ่ม ISIS ได้ตัดคอนักโทษชาวญี่ปุ่นไปสองคน

ประวัติศาสตร์มนุษยชาติหลายหมื่นหลายพันปีก็วนเวียนอยู่ที่ตรงนี้นี่เอง ไม่ว่าเราจะอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ย้อนไปในยุคไหน หรือจะอ่านข่าวปัจจุบัน หรืออ่านการพยากรณ์อนาคตไปข้างหน้าอีกร้อยอีกพันปี สิ่งที่เราเห็นคือการจองเวรจองกรรมกันเช่นนี้ไม่มีที่สิ้นสุด

เรามีพัฒนาการทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างมากมายอย่างน่าเหลือเชื่อจนสิ่งเหล่านั้นกลายเป็นสิ่งประจำวันของมนุษย์ในปัจจุบันไปแล้ว แต่ในด้านจิตใจนั้นเรายังเป็นเหมือนเดิมไม่ต่างกับมนุษย์ถ้ำหรือสัตว์ป่าเลย

ที่จริงแล้ว "นวัตกรรม" เพื่อการทำให้สังคมมนุษย์นั้นน่าอยู่เราก็มีอยู่อันได้แก่ศาสนาต่างๆ โดยเฉพาะศาสนาในยุคใหม่ได้แก่ศาสนาในยุคสองพันปีที่ผ่านมาหรือ Axial Age แต่พัฒนาการของนวัตกรรมทางสังคมเหล่านี้กลับล้มเหลวแล้วถูกใช้เป็นเครื่องมือในการทำลายล้างกันอีกด้วยซ้ำ

อ่านข่าวเหล่านี้แล้วสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ในโลกที่วุ่นวายนี้อย่างผมคงทำอะไรมากไม่ได้ ได้แต่อาศัยนวัตกรรมของศาสนาพุทธอันได้แก่ "อุเบกขา" ปล่อยวางอารมณ์อันโศกเศร้าที่มีต่อเพื่อนมนุษย์นั้นไป

โลกยุคนี้เป็นยุคแห่งการสะสม "อุเบกขาบารมี" จริงๆ พับผ่าสิ!!