บทกวี : ปล่อยจิต(๘๑)


........ความสงบร่มรื่นในชีวิต

คือปล่อยจิตละความโลภทิ้งความเขลา

มิระเริงแสงสีลืมลำเนา

พื้นเพเราท้องทุ่งเขียวขจี

........ความภิรมย์เบิกบานสุขเกษม

เกิดอิ่มเอมในจิตคิดใฝ่ดี

มิหลงใหลมธุรสพจนีย์

วางวิถีชีวีผุดผ่องใส

........จิตสงบมีสติปัญญาเกิด

แสนเลอเลิศจิตพบธรรมสว่างไสว

ความปิติหรรษาเกิดกลางใจ

สุขฤทัยคราใดจิตคิดปล่อยวาง

(อร วรรณดา ๑ ก.พ.๕๘)

หมายเลขบันทึก: 584863เขียนเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2015 03:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2015 03:39 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (6)

-สวัสดีครับ

-ชอบบทสุดท้าย"สุขฤทัยคราใดจิตคิดปล่อยวาง"

-ขอบคุณครับ

ขอบคุณค่ะ คุณเพชรน้ำหนึ่ง

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ ดร.พจนา

ที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี